|
Facebook
Poczta
Forum
Sklep
Logowanie
Dodaj
zdjęcie
Wydrukuj
zdjęcie |
Od 1996 roku Foto-Kurier 
|
- e-kiosk
- Rejestracja
- Użytkownicy
- Forum
- dlamobilnych.eu
-
Wydrukuj zdjęcie
-
-
Czasopismo
- Numer aktualny
- Numery archiwalne
- Wybrane artykuły
- Analogowo
- Artykuły poradnikowe
- Fotograficzne ABC
- Inne
- Oprogramowanie
- Pierwsze opisy/nowości
- Technologie
- Testy
- Wydarzenia
- Wywiady
- Opisaliśmy
-
Porównywarka
- Aparaty (954)
- Obiektywy (886)
|
testowe
Hasselblad XPan - artykuł opublikowany w Foto-Kurierze 10/1998
Po 50 latach produkowania aparatów średnioformatowych Hasselblad zaskoczył fotografów zupełnie nowym rozwiązaniem. Na wrześniowej konferencji prasowej odbywającej się we Frankfurcie Szwedzi po raz pierwszy w swojej ofercie zaproponowali aparat małoobrazkowy - Hasselblad XPan.
Dzięki zastosowaniu dosyć rozbudowanej automatyki aparat jest prosty w obsłudze a przy tym oferuje jakość, która zawsze cechowała Hasselblada. Niewątpliwą zaletą XPana jest możliwość manualnego kontrolowania wszystkich funkcji.
XPan stosuje film 35 mm, ale nie jest typowym małym obrazkiem. Oferuje dwa formaty - standardowy - 24x36 mm i panoramiczny- 24x65. Aby przejść z jednego formatu na drugi wystarczy jednym ruchem przesunąć dźwigienkę z tyłu aparatu. W przeciwieństwie do większości kamer, które oferują „efekt panoramy” przez zasłonięcie części kadru, XPan rozszerza klatkę dając szerokość odpowiadającą kamerom średnioobrazkowym (65 mm).
Takie rozwiązanie jest możliwe dzięki zastosowaniu specjalnych obiektywów, które tym razem nie pochodzą ze stajni Zeissa, Rodenstocka czy Schneidera (tak jak optyka tradycyjnie stosowana w Hasselbladach 6x6). Obiektywy do XPana wykonało Fuji. W chwili premiery dostępn były tylko dwie ogniskowe - 45 i 90 mm.
Obiektywy są wyposażone w podwójny bagnet - z tyłu do mocowania z aparatem i z przodu do zakładania osłony przeciwsłonecznej. Oba obiektywy mają otwór od f/4 do f/22 ze skokami co pół stopnia. Standardowy obiektyw ostrzy od 70 a 90-ka od 100 centymetrów. Obydwa obiektywy mają metalową obudowę, ale są dosyć lekkie i składają się odpowiednio z 8 i 9 pokrytych wieloma powłokami elementów. Mimo, że wykonane w Japonii gwarantują podobno charakterystyczną dla Hasselblada bardzo dobrą ostrość i kontrast.
Trudno powiedzieć do kogo był adresowany XPan. Kamera posiada wszelkie cechy aparatu amatorskiego - nie stroni wszakże od automatyki - jednak zawodowców zadowoli pewnie fakt, że każdą funkcję można ustawić ręcznie, dzięki czemu mamy pełną kontrolę nad pracą aparatu.
XPan jest niewątpliwie aparatem przełomowym w historii Hasselblada. Ale mimo to jest to „tylko” aparat celownikowy z ręcznym nastawianiem ostrości.
Wizjer celownika jest bardzo jasny i pokazuje ponad 85% obrazu. Podawane w nim informacje są automatycznie dostosowywane w zależności od zamontowanego obiektywu. Pomiar światła jest sygnalizowany w wizjerze za pomocą diod. Aparat oferuje również automatyczną redukcję paralaksy przy zdjęciach z bliskiej odległości.
XPan ma pomiar światła uśredniony z uwypukleniem środka. Parametry naświetlenia możemy wybrać w pełni manualnie albo stosując preselekcję przysłony. Ekspozycję można skorygować do +/- 2 EV w odstępach co pół stopnia. Jedną z funkcji, która świadczy o przeznaczeniu XPana dla zawodowców jest automatyczny „bracketing”. Aparat oferuje możliwość robienia sekwencji trzech zdjęć - z naświetleniem optymalnym, niedoświetleniem i prześwietleniem o pół lub cały stopień przysłony.
XPan ma zakres czasów otwarcia migawki od 8 do 1/1000 sekundy, czas B, samowyzwalacz z 10-sekundowym opóźnieniem i dosyć długi czas synchronizacji z lampą błyskową 1/125.
Aparat posiada połączenie z fleszem w formie „gorącej stopki” oraz za pomocą standardowego gniazda. Do gorącej stopki można zamontować podręczną poziomnicę, załączoną do oferowanego kompletu.
Innym ciekawym rozwiązaniem wykorzystanym w XPanie jest ładowanie filmu zaczerpnięte ze średniego formatu Fuji. Po włożeniu do aparatu błona jest od razu automatycznie przewijana do końca a następnie w miarę robienia zdjęć zwijana do kasetki. Dzięki temu w przypadku otworzenia aparatu tracimy jedynie nienaświetloną część filmu. Aparat przewija film automatycznie, ale w dowolnym momencie możemy również przewinąć film ręcznie.
XPan robi zdjęcia pojedyncze lub w trybie ciągłym - 3 klatki na sekundę przy formacie 24x36 i 2 przy formacie panoramicznym. Posiada czytnik kodu DX, ale tak jak w przypadku pozostałych funkcji, czułość filmu możemy ustawić ręcznie. Aparat jest zasilany dwoma bateriami litowymi CR2, których stan jest przez cały czas pokazywany na głównym wyświetlaczu z tyłu aparatu. Oprócz tego wyświetlacz podaje czas otwarcia migawki, czułość filmu, informacje o autobracketingu i korekcji ekspozycji. Drugi mniejszy ekranik u góry aparatu pokazuje liczbę nienaświetlonych klatek i sygnalizuje wybrany format zdjęć.
Jak przystało na Hasselblada XPan wygląda bardzo solidnie. Zbudowany jest z tytanu i aluminium i jest bardzo ergonomiczny. Dzięki pokryciu części ścianki syntetyczną gumą aparat dobrze leży w ręku. XPan z wyglądu przypomina dużą lustrzankę, ale z obiektywem jest dosyć ciężki i waży około 1000 g. XPan był zaskakującym uzupełnieniem oferty szwedzkiej firmy i wydawał się być udanym pomostem pomiędzy aparatem małoobrazkowym a średnim formatem. Biorąc pod uwagę cenę - nie był to aparat dla każdego amatora panoramicznych widoczków.
XPan stosuje film 35 mm, ale nie jest typowym małym obrazkiem. Oferuje dwa formaty - standardowy - 24x36 mm i panoramiczny- 24x65. Aby przejść z jednego formatu na drugi wystarczy jednym ruchem przesunąć dźwigienkę z tyłu aparatu. W przeciwieństwie do większości kamer, które oferują „efekt panoramy” przez zasłonięcie części kadru, XPan rozszerza klatkę dając szerokość odpowiadającą kamerom średnioobrazkowym (65 mm).
Takie rozwiązanie jest możliwe dzięki zastosowaniu specjalnych obiektywów, które tym razem nie pochodzą ze stajni Zeissa, Rodenstocka czy Schneidera (tak jak optyka tradycyjnie stosowana w Hasselbladach 6x6). Obiektywy do XPana wykonało Fuji. W chwili premiery dostępn były tylko dwie ogniskowe - 45 i 90 mm.
Obiektywy są wyposażone w podwójny bagnet - z tyłu do mocowania z aparatem i z przodu do zakładania osłony przeciwsłonecznej. Oba obiektywy mają otwór od f/4 do f/22 ze skokami co pół stopnia. Standardowy obiektyw ostrzy od 70 a 90-ka od 100 centymetrów. Obydwa obiektywy mają metalową obudowę, ale są dosyć lekkie i składają się odpowiednio z 8 i 9 pokrytych wieloma powłokami elementów. Mimo, że wykonane w Japonii gwarantują podobno charakterystyczną dla Hasselblada bardzo dobrą ostrość i kontrast.
Trudno powiedzieć do kogo był adresowany XPan. Kamera posiada wszelkie cechy aparatu amatorskiego - nie stroni wszakże od automatyki - jednak zawodowców zadowoli pewnie fakt, że każdą funkcję można ustawić ręcznie, dzięki czemu mamy pełną kontrolę nad pracą aparatu.
XPan jest niewątpliwie aparatem przełomowym w historii Hasselblada. Ale mimo to jest to „tylko” aparat celownikowy z ręcznym nastawianiem ostrości.
Wizjer celownika jest bardzo jasny i pokazuje ponad 85% obrazu. Podawane w nim informacje są automatycznie dostosowywane w zależności od zamontowanego obiektywu. Pomiar światła jest sygnalizowany w wizjerze za pomocą diod. Aparat oferuje również automatyczną redukcję paralaksy przy zdjęciach z bliskiej odległości.
XPan ma pomiar światła uśredniony z uwypukleniem środka. Parametry naświetlenia możemy wybrać w pełni manualnie albo stosując preselekcję przysłony. Ekspozycję można skorygować do +/- 2 EV w odstępach co pół stopnia. Jedną z funkcji, która świadczy o przeznaczeniu XPana dla zawodowców jest automatyczny „bracketing”. Aparat oferuje możliwość robienia sekwencji trzech zdjęć - z naświetleniem optymalnym, niedoświetleniem i prześwietleniem o pół lub cały stopień przysłony.
XPan ma zakres czasów otwarcia migawki od 8 do 1/1000 sekundy, czas B, samowyzwalacz z 10-sekundowym opóźnieniem i dosyć długi czas synchronizacji z lampą błyskową 1/125.
Aparat posiada połączenie z fleszem w formie „gorącej stopki” oraz za pomocą standardowego gniazda. Do gorącej stopki można zamontować podręczną poziomnicę, załączoną do oferowanego kompletu.
Innym ciekawym rozwiązaniem wykorzystanym w XPanie jest ładowanie filmu zaczerpnięte ze średniego formatu Fuji. Po włożeniu do aparatu błona jest od razu automatycznie przewijana do końca a następnie w miarę robienia zdjęć zwijana do kasetki. Dzięki temu w przypadku otworzenia aparatu tracimy jedynie nienaświetloną część filmu. Aparat przewija film automatycznie, ale w dowolnym momencie możemy również przewinąć film ręcznie.
XPan robi zdjęcia pojedyncze lub w trybie ciągłym - 3 klatki na sekundę przy formacie 24x36 i 2 przy formacie panoramicznym. Posiada czytnik kodu DX, ale tak jak w przypadku pozostałych funkcji, czułość filmu możemy ustawić ręcznie. Aparat jest zasilany dwoma bateriami litowymi CR2, których stan jest przez cały czas pokazywany na głównym wyświetlaczu z tyłu aparatu. Oprócz tego wyświetlacz podaje czas otwarcia migawki, czułość filmu, informacje o autobracketingu i korekcji ekspozycji. Drugi mniejszy ekranik u góry aparatu pokazuje liczbę nienaświetlonych klatek i sygnalizuje wybrany format zdjęć.
Jak przystało na Hasselblada XPan wygląda bardzo solidnie. Zbudowany jest z tytanu i aluminium i jest bardzo ergonomiczny. Dzięki pokryciu części ścianki syntetyczną gumą aparat dobrze leży w ręku. XPan z wyglądu przypomina dużą lustrzankę, ale z obiektywem jest dosyć ciężki i waży około 1000 g. XPan był zaskakującym uzupełnieniem oferty szwedzkiej firmy i wydawał się być udanym pomostem pomiędzy aparatem małoobrazkowym a średnim formatem. Biorąc pod uwagę cenę - nie był to aparat dla każdego amatora panoramicznych widoczków.
data dodania: 12-05-2012
godzina dodania: 22:16
odsłon: 5850
powrót na stronę główną »
Komentarze
sortuj według daty: rosnąco | malejąco
Artykuł nie był jeszcze komentowany.
Zostaw swój komentarz właśnie teraz.
Zostaw swój komentarz właśnie teraz.
Zobacz także:
Sony A7RVI - cena i dostępność i ...
Sony FE 100-400 mm f/4,5 GM OSS - cena, dostępność, pierwsze zdjęcia testowe
Canon EOS R6 V - pełnoklatkowy aparat i Canon RF 20-50 mm f/4L IS USM PZ - pierwszy PZ ze zintegrowanym napędem
Sony Xperia 1 VIII — flagowy smartfon z AI - cena i dostępność
Panasonic LUMIX L10 – elegancki, zaawansowany kompakt na 25-lecie marki LUMIX
Samyang AF 14-24 mm f/2,8 w kolejnej wersji - do aparatów z mocowaniem L
Nikkor Z 70-200 mm f/2,8 VR S II - dostępność i cena
Canon RF 7-14 mm f/2,8-3,5L FISHEYE STM - pierwszy na świecie zoom „rybie oko” o kącie widzenia 190 stopni
Fujifilm Instax mini Evo Cinema - filmuj, fotografuj i drukuj w formacie mini, cena i dostępność.
Sony A7 V - szybszy, wydajniejszy, efektywniejszy, mocno wspierany przez AI - cena i dostępność
Canon EOS R6 M III; 32,5 miliona pikseli, Open Gate, nowa jakość - dostępność i cena
Canon EOS C50 – pierwsza kamera z serii Cinema EOS z trybem open gate - dla profesjonalistów z branży kreatywnej
Frontier DX400/DX400W - tajna broń Fujifilm - w super cenie
NIKON | RED ZR - uniwersalna kamera „Z CINEMA” z funkcjami fotograficznymi - dostępność i cena
Canon RF 85 mm f/1,4L VCM – profesjonalny obiektyw portretowy, cena i dostępność
Sigma 135 mm f/1,4 DG | Art - pierwszy na świecie obiektyw 135 mm z AF o jasności f/1,4 - cena i dostępność
Leica D-Lux 8 100 YEARS LEICA - cena i dostępność
Epson EH-LS9000B/W - kino klasy premium w zasięgu ręki - cena i dostępność
Nowy standardowy zoom - NIKKOR Z 24-70 mm f/2,8 S II - cena i dostępność
Sigma 12 mm f/1,4 DC | Contemporary - ultraszerokokątna stałka do matryc APS-C - cena i dostępność
TEST Canona RF 7-14 mm f/2,8-3,5L Fisheye
5 lutego 2026 r. Canon zaprezentował, między innymi, pierwszy na świecie obiektyw zoom typu „rybie oko” o kącie widzenia 190°. Canon RF 7-14 mm f/2,8-3,5L FISHEYE STM to ultraszerokokątny obiektyw zmiennoogniskowy RF, stworzony z myślą o uzyskiwaniu oryginalnych zdjęć i materiałów wideo. Na początku kwietnia zagościł w naszej redakcji na dłużej, dzięki czemu publikujemy jego test.
NAJLEPSZE z NAJLEPSZYCH - marzec 2026 - prezentujemy najlepsze zdjęcia z serwisu foto-kurier.pl
Wgraj zdjęcie do serwisu foto-kurier.pl i bądź aktywny, a być może już wkrótce jedno z nich, jak to Mariusza Kowalskiego lub cała seria znajdzie się w papierowej wersji Foto-Kuriera - jako jedno z najlepszych wgranych do serwisu w danym miesiącu. Sprawdź kto wygrał w marcu 2026 r. i dołącz do wybranych.
Foto-Kurier 5/26 wysłany (28.05) do prenumeratorów, dostępny w e-kiosku i w salonach prasowych
Foto-Kurier 5/26 został wysłany do prenumeratorów (28 maja). Jest dostępny w e-kiosku, niecierpliwych zapraszamy do klikania. Wydanie jest już w tajnych salonach Kolportera, salonach inMEDIO, Relay, w EMPIKach i jest już również w salonach Fotoformy w Warszawie i Foto-Plusa w Krakowie i Katowicach. Niektórzy mieli szczęście i już wydanie dostali. Szukających rozkoszy czytania podczas czerwcowego leniuchowania zapraszamy do klikania w naszym e-kiosku.
Strona została zoptymalizowana w przeglądarkach: Mozilla Firefox > 3, Chrome, Internet Explorer > 7 oraz Opera. Polecana rozdzielczość ekranu 1280 x 1024
Polityka plików cookies |