 |
|
 |
- Rejestracja
- Użytkownicy
- Forum
-
-
Czasopismo
- Numer aktualny
- Numery archiwalne
- Wybrane artykuły
- Artykuły poradnikowe
- Fotograficzne ABC
- Inne
- Oprogramowanie
- Pierwsze opisy
- Technologie
- Testy
- Wywiady
- Opisaliśmy
- Tu nas znajdziesz
- Profil Czytelniczy
- Porównywarka
- Aparaty (296)
- Obiektywy (158)
|
/ wszystkie zdjęcia
Zapis Blu-ray i HD-DVD
Prześlij artykuł Innym!
Ogólny schemat zapisu i odczytu w urządzeniach obu standardów jest zbliżony do tego, który prezentuje rys. 1 z F•K 8/2006 s. 64. Najważniejszą różnicą, która wpływa na zwiększenie pojemności nośnika jest zastosowanie innego źródła światła – lasera półprzewodnikowego o innej długości fali – 405 nm (zakres promieniowania niebieskofioletowego).
Artykuł opublikowano w Foto-Kurierze 11/2006 na str. 51.
Jego zastosowanie pozwoliło na uzyskanie mniejszego przewężenia wiązki w ognisku, dzięki czemu możliwe stało się zapisywanie danych na znacznie węższych ścieżkach na płycie (por. rys. 1 i 2).
Źródło: materiały prasowe TDK.
Dzięki temu udało uzyskać się znaczące zwiększenie pojemności nośników. Z kolei skrócenie minimalnej długości pitu na ścieżce przyczyni się do zwiększenia wydajności odczytu/zapisu danych.
W technologii BD (Blu-ray Disc) przyjęto, że warstwa nośnika znajdować się będzie bardzo blisko powierzchni krążka. Jest to uzasadnione z punktu widzenia optyki. Niekorzystne w tym rozwiązaniu jest,że bliskość powierzchni narażonej na uszkodzenia mechaniczne powierzchni płyty (rysy, zadrapania, degradacje pod wpływem reakcji chemicznej itp), może wpływać na jakość odczytu danych. Dlatego też w płytach BD niemalże konieczne jest zastosowanie po stronie nośnika warstwy ochronnej o zwiększonej odporności na uszkodzenia. Rozwiązanie to utrudnia także konstrukcje urządzeń zgodnych z BD, bowiem do ich produkcji konieczne jest zastosowanie nowych podzespołów.
To także wymusza na producentach nośników konieczność dokonania poważnych zmian w liniach produkcyjnych, bowiem niemożliwe jest zaadaptowanie dotychczasowych.
Z kolei HD-DVD to format znacznie „przyjaźniejszy” współczesnym zasobom archiwalnym, jak też kieszeniom konsumentów. Budowa płyty HD-DVD jest bardzo zbliżona do „zwykłych” płyt DVD, dzięki czemu producenci nośników nie muszą diametralnie przebudowywać posiadanych linii produkcyjnych, a producenci urządzeń standardu HD-DVD mogą stosunkowo łatwo budować napędy pracujące zarówno z płytami nowego formatu, jak i dotychczasowych: CD i DVD.
Artykuł opublikowano w Foto-Kurierze 11/2006 na str. 51.
powrót na stronę główną »
Zobacz także:
