 |
|
 |
- Rejestracja
- Użytkownicy
- Forum
-
-
Czasopismo
- Numer aktualny
- Numery archiwalne
- Wybrane artykuły
- Artykuły poradnikowe
- Fotograficzne ABC
- Inne
- Oprogramowanie
- Pierwsze opisy
- Technologie
- Testy
- Wywiady
- Opisaliśmy
- Tu nas znajdziesz
- Profil Czytelniczy
- Porównywarka
- Aparaty (381)
- Obiektywy (161)
|
/ wszystkie zdjęcia
Test Sony A350, Sony A300 i Sony A200
Prześlij artykuł Innym!
ciąg dalszy...
Obiektyw 70-200 mm f/2,8 w połączeniu z a350 pozwolił wydobyć tancerkę z tłumu podczas występów w hawańskim kabarecie Tropicana. Jego jedyną wadą wydaje się być jego wysoka cena (ok.9000 zł). Par. eksp.: t=1/60 s; ISO 800; f=200 mm; f/2,8
Systematyka obsługi aparatu jest analogiczna do modelu a100 i jego minoltowskich poprzedników. To dobrze. W większości przypadków jest logiczna i nie wymaga wertowania setek stron instrukcji obsługi w celu podstawowego zapoznania się z aparatem. Drobne zastrzeżenia mamy jedynie do piktogramów stanu naładowania akumulatorów, które umieszczone są w gripie. Piktogramy te powinny być ułożone jeden obok drugiego, a nie jeden nad drugim.
To pierwsze rozwiązanie pozwoliłoby na łatwiejszą orientację, który z nich należy wymienić, a tak trzeba zgadywać, który z akumulatorów wyczerpał się, a który jeszcze działa. Oczywiście producent umieścił oznaczenia akumulatorów na koszyczku wewnątrz gripa, jednak w praktyce ten sposób informacji nie okazał się jednoznaczny. W modelu a350 oraz w a300 na tylnej części korpusu umieszczono przycisk zooma cyfrowego. Za jego pomocą można „wydłużyć” ogniskową: 1,4- lub 2-krotnie. Rozwiązanie to umożliwia nam kadrowanie zdjęć w momencie ich wykonywania.
Sony a350 wraz z obiektywem 16-105 mm umożliwił przerysowanie pierwszego planu zdjęciowego i plastyczne odwzorowanie tła(t=1/500 s, f/11, ISO 400, f=16 mm)
Przy czym musimy pamiętać, że w tym przypadku aparat dokonuje wycięcia fragmentu obrazu i zapisuje go jako plik o odpowiednio niższej rozdzielczości. Gdy np. wybierzemy L w menu z zakładki „rozmiar obrazu” (największy JPEG, czyli plik o najmniejszej kompresji), to po włączeniu zooma cyfrowego 1,4× zarejestrowany plik będzie miał wielkość typu M, a po wyborze powiększenia cyfrowego 2× wielkość S.
Cała rodzina alf 200, 300 i 350 przystosowana jest do niezbyt dużych dłoni. Literą D oznaczono duże dłonie, a M małe. Osobom o dużych dłoniach przy uchwycie pionowym aparat będzie wbijał się w podstawę dłoni, a po objęciu uchwytu poziomego opuszki palców będą „wgniatane” w osłonę bagnetu. Tego dyskomfortu w obsłudze aparatu nie będą miały osoby o małych dłoniach.
| ciąg dalszy artykułu na następnej stronie... |
Komentarze
sortuj według daty: rosnąco | malejąco
Zostaw swój komentarz własnie teraz.
Zobacz także:
Strona została zoptymalizowana w przeglądarkach: Mozilla Firefox > 3, Chrome, Internet Explorer > 7 oraz Opera. Polecana rozdzielczość ekranu 1280 x 1024