foto-kurier.pl
Internet

Światłomierz Polaris - pełna wersja artykułu opublikowanego w FK 12/1996

fotografia

ciąg dalszy...

fotografia

Obsługa

Dużą zaletą Polarisa jest jego duży i czytelny wyświetlacz ciekłokrystaliczny (Rys. 1). Zaopatrzono go w niezbędną ilość symboli. Wynikające z pomiarów wartości przysłony oraz wartości EV podawane są dużymi cyframi, dobrze widocznymi ze stosunkowo dużych odległości. Wartości dziesiętne (od 0,0 do 0,9) podawane są na skali analogowej tworzącej typową drabinkę, o stopniu 0,1. Podzielono ją wyraźnie na trzy równe przedziały (potwierdza to profesjonalne przeznaczenie Polarisa), dzięki czemu jednym „rzutem oka”?możemy zorientować się w odczycie części dziesiętnych. Wartości pomiarowe, w interesującej fotografa formie, ukazują się natychmiast po dokonaniu pomiarów – nie musi on wykonywać dodatkowych czynności (np. obrotu pierścienia kalibracyjnego), aby dowiedzieć się, jaką przysłonę „rekomenduje” światłomierz.
Korpus Polarisa został zaprojektowany nowocześnie i ma estetyczny wygląd. Jest mały i lekki. Światłomierz jest łatwy i przyjemny w obsłudze. Ma logicznie i wygodnie rozmieszczone przyciski, których wielkość jest odpowiednio dobrana do funkcji; te mniej używane są mniejsze, co zapobiega przypadkowym przestawieniom podczas pracy. Nauka obsługi to kwestia minut. W zestawie podstawowym znajduje się futerał z uchwytem na pasek.
Punktem ujemnym w obsłudze Polarisa jest brak możliwości obrotu głowicy kopułki, co zwiększałoby wygodę pracy tym światłomierzem. Głowica taka w wielu przypadkach uwalnia fotografa od konieczności trzymania światłomierza w ręku; umożliwia też, dzięki możliwości obrotu, dokonywanie odczytu z większej odległości, np. z pozycji lampy błyskowej lub aparatu fotograficznego. Czynności te znacznie ułatwiałby zastosowany czytelny wyświetlacz Polarisa.

Zasilanie

Dużą zaletą omawianego światłomierza jest jego system zasilania. Jako źródło energii producent zastosował łatwo dostępną i tanią, pojedynczą baterię alkaliczną 1,5 V typu AA (R6) – popularny paluszek. Jednak to nie wszystko; Polaris ma znakomity system kontroli poziomu zużycia baterii. Po każdorazowym włączeniu światłomierza, jeszcze przed rozpoczęciem pracy, na analogowej skali (drabince) przez ok. 3 s wyświetlana jest informacja o aktualnym stanie baterii (tak jak przy pozostałych wskazaniach, drabinka p?dzielona jest na 10 równych części). Aby maksymalnie wydłużyć żywotność baterii, w Polarisie znajduje się system automatycznie odłączający zasilanie, gdy światłomierz pozostaje nieużywany przez okres 5 min. Dzięki wbudowanej pamięci, wszystkie nastawienia, jak np. czułość czy czas synchronizacji, zostają zapamiętane. Zachowują się one także, gdy sami wyłączamy światłomierz lub wymieniamy baterię.

Test

Tak jak w przypadku testowanego wcześniej światłomierza firmy Soligor, wskazania Polarisa porównaliśmy ze światłomierzem używanym w studiu redakcyjnym – Minoltą Auto Meter IV F. Test przeprowadziliśmy przy świetle błyskowym, błyskowym przy udziale światła zastanego, zastanym. Zmienialiśmy poziom oświetlenia, czasy synchronizacji i nastawienia czułości. Jednak przy wszystkich pomiarach otrzymaliśmy dość wyrównane wyniki, bardzo zbliżone do przedstawionych poniżej.

 

 Podział energii błysku Minolta Auto Meter IVF
 Polaris
1/1
22,0   3*
22,0   7
1/2
16,0   3 16,0   6
1/4
11,0   5
11,0   8
1/8
8,0   2
8,0   5
1/16
5,6   2
5,6   5
1/32
4,0   4
4,0   6
 
Przykładowe porównanie wskazań światłomierzy Minolta Auto Meter IV F oraz Polaris w świetle błyskowym (czas synchronizacji 1/125 s, czułość ISO 100/21°).
 

 

Interpretacja wyników

W przeprowadzonym teście zaobserwowano, niemal w każdych warunkach, wyższe o 0,3 przysłony wskazania światłomierza Polaris. Te niewielkie odchyłki od wskazań światłomierza Minolty (arbitralnie, na podstawie wyników pracy naszego studia, przyjmujemy je za prawidłowe) mogą mieć jedynie niewielki wpływ na bardzo dokładnie eksponowane prace na materiałach odwracalnych – lekkie niedoświetlenie. W pozostałych przypadkach należy uznać je za „nieszkodliwe”.
Jednak znacznie ważniejsza od wielkości zaobserwowanych odchyłek jest ich systematyczna powtarzalność przy pomiarach (prawdopodobnie niezbyt dokładna kalibracja światłomierza przez producenta). Można ją zatem wyregulować i uwzględnić w pracy Polarisem, otrzymując niemal bezbłędne wyniki. I nie musimy za każdem razem pamiętać, że wskazania Polarisa trzeba zmniejszyć o 0,3 przysłony – światłomierz ten ma przecież możliwość wprowadzania takich poprawek w odczycie ekspozycji!


Wybrane dane techniczne:

 Światłomierz do światła błyskowego i ciągłego Polaris
 Pomiar: światło padające i odbite
Czujnik:
dioda krzemowa (SPD)
Kąt widzenia czujnika:
35<198> dla pomiaru światła odbitego 
Tryby pomiaru:
światło ciągłe/przysłona, światło ciągłe/EV, błysk bezprzewodowo, błysk przewodowo
Zakres pomiarowy (ISO 100)
 światło zastane: EV 1 do EV 19,9 w odstępach 0,1 działki; światło błyskowe: f/2 do f/90.9 w odstępach 0.1 działki
Zakres przysłon:
f/0,5 do f/90 w odstępach 0,1 działki
Zakres czasów otwarcia migawki:
światło ciągłe: od 1/8000 do s z dodatkowymi: 1/25, 1/50, 1/75, 1/200 i 1/400 s; światło błyskowe: od 1 do 1/500 s z dodatkowymi 1/25, 1/50, 1/75, 1/80, 1/90, 1/100, 1/200 i 1/400 s
Zakres czułości:
od ISO 3 do ISO 8000 w odstępach 1/3 działki
Zakres wielokrotnych błysków:
od 2 do 9
Gotowość do pracy z fleszem:
5 min od uaktywnienia
Pamięć:
zapamiętane zostają tryby pomiaru, czułość ISO oraz czasy otwarcia migawki
Program:
do wprowadzania korekt w odczycie – od +0,9 do –0.9 działki przysłony
Zasilanie:
1 bateria alkaliczna 1,5 V typu AA
Wymiary:
119×63×21 mm
Masa (bez baterii):
93 g
Cena: aby sparwdzić kliknij [tutaj]


 Ocena w skali od 1 do 6
 Pomiar błysku
5
 Pomiar światła ciągłego
5
 Łatwość obsługi i ergonomia
6
 Stosunek możliwości do ceny
6
 Ocena ogólna
5,5

Jarosław Mikołajczuk

 



fotografia
fotografia
 
data dodania: 23-12-2009
 
odsłon: 3033
powrót na stronę główną »

fotografia

Komentarze

zostaw komentarz
fotografia
Artykuł nie był jeszcze komentowany.
Zostaw swój komentarz własnie teraz.
powrót na stronę główną »



Zobacz także:

foto
fotografia
fotografia
fotografia
Sony Cyber-shot DSC-HX100V (test) - pełna wersja artykułu opublikowanego w Foto-Kurierze 9/2011
fotografia
fotografia
Panasonic FT-3, Sony TX10, Olympus TG-810 - "Bezpieczne aparaty dla aktywnych" TEST opublikowany w FK 8/2011
fotografia
fotografia
TEST Sony Cyber-shot HX9V w odniesieniu do konkurentów - artykuł z Foto-Kuriera 7/2011
fotografia
fotografia
Pojedynek na szczycie - Fujifilm FinePix X10 vs. Nikon Coolpix P7100 (TEST z Foto-Kuriera 11/2011)
fotografia
fotografia
fotografia
TEST - Nikon D5100 w starciu z Canonem EOS 600D - artykuł opublikowano w FK 7/2011
fotografia
fotografia
Fujifilm FinePix X100 ( test) - nowy luksus, tylko dla wybranych - pełna wersja artykułu opublikowanego w FK 4/2011
fotografia
fotografia
fotografia
Test fotograficznej drukarki R3000 Epson Stylus Photo, nowa mutacja Epsona R2880 (pełna wersja artykułu z FK 2/2011)
fotografia
fotografia
Sierpniowa rewolucja nowe Sony A33 i Sony A55 też kręcą w full HD - test opublikowany w FK 9/2010
fotografia
fotografia
„Kieszonkowy” minilab - drukarka DNP DS 40 - Pełna wersja testu opublikowanego w FK 10/2010
fotografia
fotografia
Test aparatu Fujifilm FinePix HS10 - 30-krotny zoom. Pełny tekst artykułu, który ukazał się w Foto-Kurierze 4/2010
fotografia
fotografia
fotografia
Podwodne kompakty 2010 cz. II Pełna wersja testu, który ukazał sie w Foto-Kurierze 8/2010
fotografia
fotografia
fotografia
Nikon D3000 vs Sony a230 „Lusterka” dla każdego - artykuł opublikowano w FK 11/2009
fotografia
fotografia
Fujifilm FinePix S200 EXR - test kompaktu o możliwościach lustrzanki - pełna wersja ukazała się w F-K 12/2009
fotografia


fotografia fotografia