Wernisaż: 17.11.2011, godz. 19



Dziewięć historii, które opowiada ta wystawa, to historie spotkania fotografa i artysty. Ich współpraca czasem była jednorazowa, czasem trwała latami, ale zawsze w jej wyniku powstawało coś wspólnego. Mogła to być praca, proces albo wspólny świat.

Te historie dzieją się „około roku 1970” – choć pokazywane są prace powstałe od końca lat 50. do końca stulecia. Rok 1970 jest umowną cezurą wyznaczającą przemianę, którą przechodziła wtedy sztuka: artyści przestawali tworzyć tradycyjne obiekty i tworzyli prace, które miały charakter procesu lub wydarzenia. Fotografia odgrywała w tych eksperymentach ważną rolę jako środek wyrazu i jako dokumentacja, a fotografowie byli nieuniknionymi wspólnikami artystów. Ich rola nie ograniczała się tylko do rejestracji, nie byli dodatkiem do aparatu fotograficznego – często proces wymiany między fotografem i artystą był bardzo złożony i wpływał na kształt powstającego dzieła. Obie strony musiały postawić sobie pytania: W jaki sposób podążając za ideą innego artysty, odnajduje się własną twórczość? Jak dwa zamysły realizują się w jednej pracy? Co to znaczy działać w granicach wytyczonych przez innego artystę?



W relacjach fotografów i artystów, które prezentuje Muzeum, ważną rolę odgrywają emocje: wspólnicy często bywali przyjaciółmi, czasem kochankami, niekiedy ich współpraca trwała wiele lat. To, co ważne działo się nie tylko w przestrzeni zdefiniowanej jako artystyczna, ale też poza kadrem, w przestrzeni prywatnej.

Wystawie towarzyszyć będą wykłady (Babette Mangolte, Brandena Josepha, Juana Suareza) oraz pokazy filmów (m.in. Yvonne Rainer, Toma Chomonta, Jacka Smitha).

Artyści: Hollis Frampton, Carl Andre, Peter Hujar, Paul Thek, Eustachy Kossakowski, Edward Krasiński, János Vető, Tibor Hajas, Žarko Vijatović, Tomislav Gotovac, Gwenn Thomas, Joan Jonas, Jack Smith, Babette Mangolte, Yvonne Rainer, Shunk-Kender.