Wystawa Darka Cichockiego odbędzie się w dniach 22 września - 12 października 2008 roku.

Informacje od organizatora:

Na wystawie zostanie zaprezentowanych  ponad 30 monochromatycznych prac, które powstały na tegorocznych plenerach w Warszawie, Sankt Petersburgu, Tallinie, Płocku, Karolewie.

Darek Cichocki uprawia fotografię abstrakcyjną. Wykorzystuje zastany obraz rzeczywistości. Oglądając zdjęcia artysty ma się wrażenie, że jeden i ten sam obraz żyje, ukazując się widzowi za każdym razem na nowo. Cichocki jest dobrym obserwatorem, z dziury w ścianie, z popękanego tynku lub nacieku na murze potrafi skomponować odpowiedni kadr i sfotografować go w ten sposób, że odbiorca zaczyna się zastanawiać czy ogląda kosmiczny pejzaż czy portret tajemniczej postaci. Dzięki temu, że artysta przekształca świat istniejący, mamy do czynienia z sytuacją autentyczną, "wymyśloną" przez naturę i tylko lub aż w odpowiednim stopniu zaaranżowaną przez fotografa.
Darek Cichocki wykorzystując w swojej twórczości umiejętność dostrzegania obrazów zmieniających się jak w kalejdoskopie, przenosi nas w swój fantastyczny świat skojarzeń. W fotografiach Darka odnajdziemy fantastykę, baśń, delikatność i drapieżność. Cykl prezentowany w Galerii Artinfo w Fabryce Trzciny jest bardzo zróżnicowany, nasycony emocjonalnie, tworzy jakby sinusoidę. Od delikatnych zdjęć, dekoracyjnych, po obrazy smutne, "straszne", wzbudzające negatywne uczucia.
Podstawowym tworzywem jego abstrakcyjnych prac jest naturalna erozja ziemi, kamienia i metalu.
Artysta o swoich zdjęciach: "W różnorodności faktur i destrukcyjnych aberracji fotografowanych powierzchni widz odnajdzie intrygujące motywy, pobudzające wyobraźnię brakiem dosłowności".
Fotograf przyznaje się do inspiracji twórczością Edwarda Westona, Minora White'a i Paula Caponigro. Ważnymi postaciami w życiu artystycznym Darka Cichockiego byli jego profesorowie: Wojciech Prażmowski, Stanisław J. Woś, Grzegorz Przyborek i Marian Schmidt (promotor pracy dyplomowej artysty).

Sam autor mówi o sobie: "Odkąd pamiętam zawsze mnie pochłaniało doszukiwanie się ukrytych form i przestrzeni w różnych przedmiotach, wszystko jedno, czy były to drzwi drewnianej szafy, łuszczący się sufit, olejna lamperia, czy cokolwiek innego. Nadawanie rzeczom nowych znaczeń, czy choćby dziwnych funkcjonalności, sprawiało mi dużą satysfakcję. (...) ale to robią wszystkie dzieci, z tą tylko różnicą, że mnie to zostało do dziś".
Oryginalne podejście do obrazu fotograficznego nie ma nic wspólnego z przypadkiem. Darek Cichocki od dziecka interesował się sztuką w różnych jej aspektach, ale żeby oglądać jego fotografie w takiej formie, jak dziś, artysta przeszedł długą drogę. Być może na początku fotografia dla Cichockiego pełniła rolę hobbystyczną, sublimacyjną, jak sugeruje promotor jego pracy dyplomowej, Marian Schmidt. Trzeba jednak wziąć pod uwagę inną możliwość. Artysta w swoich pracach powraca do dzieciństwa, do wrażliwości dziecka i postrzegania świata jego oczami. W obrazie na pozór dosłownym odnajdujemy chimeryczne postaci, zaskakujące pejzaże. Wrażliwość dziecka drzemała w Darku przez cały czas, uśpiona czekała na odpowiedni moment. Przebudzeniem była Warszawska Szkoła Fotografii: "Diametralna zmiana w postrzeganiu fotografii nastąpiła we mnie po rozpoczęciu nauki w WSFoto. To był początek fotograficznego odczuwania i innego typu myślenia. Przez pierwsze dwa lata robiłem portrety i fotoreportaż. Nie byłem zadowolony z moich zdjęć, aż w końcu zainteresowałem się abstrakcją. Z nowym aparatem Mamiya ruszyłem na "mury" warszawskiej Starówki. Po obejrzeniu pierwszych wyników, wiedziałem, że to jest to czego szukałem". Niemałe znaczenie w rozwoju twórczym Cichockiego miała rodzina, fotograf pochodzi z artystycznej familii, dziadek był znanym regionalnym malarzem, brat jest konserwatorem sztuki.

Abstrakcja, którą uprawia Darek Cichocki to przede wszystkim odnalezienie swoich marzeń z dzieciństwa i zarejestrowanie ich za pomocą fotografii. Trudno też o konkretne ustalenie i wpisanie zdjęć Cichockiego w ramy abstrakcji, bo przecież nieustannie znajdujemy w nich przedstawienia figuratywne. Obserwując ewolucję tematów i sposób podejścia artysty do fotografii, możemy spodziewać się dalszego rozwoju jego twórczości, być może fotografia Cichockiego objawi się w całkiem innej formie. Jak sam stwierdza, jego sztuka jest ciągle nie wykształcona, trwa w stanie permanentnego "rodzenia się". Ostatnie prace artysty nie są już tylko zapisem zastanej rzeczywistości. Fotograf zaczyna "bawić się" obrazami i ingeruje w nie, tworząc oryginalne płaskorzeźby.

 Wystawa Darka Cichockiego w Galerii Artinfo w Fabryce Trzciny jest jego pierwszą wystawą indywidualną. Fotografie, które będą prezentowane na wystawie, przedstawiają cały wachlarz możliwości artystycznych jak i technicznych twórcy. Formaty prac dostosowane są do tematów i potrzeb uzyskania konkretnego wydźwięku emocjonalnego. Znajdziemy na wystawie fotografie, które przypominają swoją strukturą malarstwo, niektóre zdjęcia są "miękkie", oglądane z przyjemnością. Inne zdjęcia przypominają grafiki, nerwowe kreski wzbudzają w widzu mieszane uczucia napięcia. Dwoistość prac, ich sinusoidalne przedstawienie ukazuje także podwójną naturę nie tylko artysty, ale każdego człowieka. Artysta nie operuje konkretnymi tytułami, jego zdjęcia podzielone są na cykle o tajemniczo brzmiących nazwach: "Zoologia fantastyczna", "Sny topograficzne", "Przemiany", "Świadkowie", "Ona".
Darek Cichocki uprawia fotografię analogową, średnioformatową. Cykle prac zaprezentowane w galerii Artinfo w Fabryce Trzciny, są w całości czarno - białe. Artysta zastosował obróbkę elektroniczną, prace są prezentowane jako wydruki wielkoformatowe, atramentowe.

Darek Cichocki urodził się w Płocku, ukończył studia wyższe na kierunku - Administracja. Jest tegorocznym absolwentem Warszawskiej Szkoły Fotografii (pracownia fotografii artystycznej Mariana Schmidta). Na codzień łączy uprawianie fotografii z pracą w instytucji finansowej.