Jak przystało na model podróżny TZ200 towarzyszył nam w podróży poniżej poziomu morza; fot. K. Patrycy.

Od zewnątrz, ergonomia, estetyka i intuicyjność obsługi
Obudowę modelu LUMIX TZ200 wykonano ze stopu aluminium, płaskich elementów, tworzących w sumie elegancki, mały i solidny korpus bez zbędnych „wodotrysków”. Aparat występuje w dwóch wersjach kolorystycznych: czarnej i grafitowo-szaro-czarnej. W obydwu przypadkach ułożenie aparatu w dłoni poprawia wyprofilowanie znajdujące się po prawej stronie, które dodatkowo powiększono za pomocą gumowego paska zapobiegającego przypadkowemu wyślizgnięciu się aparatu z dłoni i poprawiającego jego uchwyt.

Na lepsze ułożenie aparatu w dłoni ma też pozytywny wpływ nieduże gumowane wyprofilowanie pod kciuk umieszczone w tylnej części korpusu. W górnej części obudowy znalazło się pokrętło trybów pracy, zlokalizowany wokół spustu migawki przełącznik zmiany ogniskowej (bardzo wygodne rozwiązanie) oraz oddzielny przycisk do włączenia nagrywania. W centralnej górnej części korpusu sprytnie ukryto wbudowaną lampę błyskową, która wyskakuje nam na życzenie zwalniana za pomocą przełącznika umieszczonego w tylnej części korpusu.

Lampę możemy odchylać do tyłu odbijając emitowane przez nią światło np. od sufitu lub od dodatkowej kartki rozpraszającej. Pomimo zastosowania w aparacie 15-krotnego zooma optycznego LEICA DC VARIO-ELMAR i zastosowania 1-calowej matrycy (patrz dalej) udało się stworzyć aparat o dość małych wymiarach: 111,2×66,4×45,2 mm, ważący około 340 g z akumulatorem i kartą pamięci SD, co bez wątpienia jest sporym atutem dla osób podróżujących, chcących mięć przy sobie przyzwoitej klasy aparat, który zmieści się nawet w kieszeni spodni. TZ200 ma typowy, mały gwint statywowy, ale niestety nie umieszczono go centralnie w płaszczyźnie prostopadłej do  podstawy i przechodzącej przez oś optyczną obiektywu. Co prawda rzadko ustawiamy kompakt na statywie, ale gdy będziemy chcieli to zrobić np. przy filmowaniu, to płytka statywowa zasłoni nam komorę akumulatora, utrudniając wymianę skrywającej się tam karty pamięci SD. Omawiając ergonomię nie sposób nie wspomnieć o ekranie LCD (patrz dalej), który co prawda jest dotykowy (co poprawia intuicyjność obsługi aparatu), ale niestety nie jest uchylny i nie jest osadzony na przegubie, co mogłoby zabezpieczyć go dodatkowo w transporcie przed uszkodzeniem. Za ergonomię przyznajemy 5 punktów, a za estetykę wykonania i intuicyjność obsługi po 5,5 punktu.