|
Facebook
Poczta
Forum
Sklep
Logowanie
Dodaj
zdjęcie
Wydrukuj
zdjęcie |
Od 1996 roku Foto-Kurier 
|
- e-kiosk
- Rejestracja
- Użytkownicy
- Forum
- dlamobilnych.eu
-
Wydrukuj zdjęcie
-
-
Czasopismo
- Numer aktualny
- Numery archiwalne
- Wybrane artykuły
- Analogowo
- Artykuły poradnikowe
- Fotograficzne ABC
- Inne
- Oprogramowanie
- Pierwsze opisy/nowości
- Technologie
- Testy
- Wydarzenia
- Wywiady
- Opisaliśmy
-
Porównywarka
- Aparaty (956)
- Obiektywy (896)
|
testowe
PHOTO PROXIMA
Muzeum Etnograficzne w Krakowie realizuje dwuletni projekt „Photo Proxima”, w ramach którego analizowana jest rola, jaką fotografia odgrywa dziś w naszym życiu. W ramach projektu, 3 i 4 listopada w Krakowie odbędzie się sesja na temat nowych dróg interpretacji fotografii. Wstęp na imprezę jest wolny.
PROGRAM:
CZWARTEK 3. listopada 2011
Godz.: 18.00-19.00
André Rouillé: Czy fotografia cyfrowa jest fotografią?
Historyk fotografii André Rouillé poda w wątpliwość powszechne sądy na temat fotografii tradycyjnej i cyfrowej. Pokaże, jak dotychczasowe ujęcia teoretyczne sprowadziły fotografię do roli przedstawiania rzeczywistości – odcisku, śladu, indeksu, podczas gdy fotografia sama tworzy i powołuje do życia inne światy. Jest więc raczej żywym obszarem praktyk społecznych, niż tylko automatycznym odbiciem rzeczywistości. Jako taka powinna być rozumiana jako proces (stawanie się), zawsze w odniesieniu do konkretnego czasu i kontekstu. jęcie fotografii jako miernika pulsu społecznego stanie się punktem wyjścia do rozważań nad statusem fotografii cyfrowej: W jaki sposób to nowoczesne instrumentarium przekształca międzyludzkie relacje? Jak dalece wpływa na relację między rzeczą
a obrazem? Czy fotografia cyfrowa jest w ogóle jeszcze fotografią?
Obraz cyfrowy stanie się przedmiotem wątpliwości, podejrzeń – nowych interpretacji.
***
André Rouillé, historyk fotografii, wykładowca na wydziale sztuki, estetyki i filozofii uniwersytetu Paris 8. Autor książek o fotografii i sztuce współczesnej w tym Fotografia. Między dokumentem a sztuką współczesną (2005, polskie wydanie 2007). omisarz licznych wystaw, redaktor naczelny czasopisma La Recherche photographique, bierze udział w konferencjach i festiwalach poświęconych fotografii od Paryża po Szanghaj. Prowadzi www.paris-art.com, pierwszą francuską stronę internetową poświęconą kulturze współczesnej: sztuce, fotografii, projektowaniu, tańcowi, literaturze, którą założył w 2002 roku.
PIĄTEK 4 listopada 2011
Godz.: 10.00-11.00
Giovanni Fiorentino: Społeczne obiegi fotografii w XXI wieku
Jak opisać współczesną ikonosferę? Giovanni Fiorentino, docent socjologii komunikacji na wydziale politologii uniwersytetu Tuscia, podejmie próbę diagnozy współczesnego środowiska wizualnego – z jednej strony kurczącego się obszaru choćby fotografii prasowej czy reportażu, a z drugiej nieustannego terroru obrazów (reklam, kadrów filmowych itp.), czy też związanego z rozwojem Web 2.0 przeniesienia fotografii prywatnej ze sfery osobistej do publicznej. Ta dwubiegunowość stanie się punktem wyjścia do dyskusji o zjawiskach społecznych, ludzkich postawach i zachowaniach, które kształtują się pod wpływem fotografii.
***
Giovanni Fiorentino, socjolog, wiceprezydent Towarzystwa Włoskiego Studiującego Fotografię. W swojej pracy naukowej skupia się na analizie relacji pomiędzy wyobraźnią, estetyką, konsumpcją i fotografią, zajmuje się także historią oraz kulturą mediów.
Opublikował między innymi Il bambino nella rete (Dziecko w sieci, 2000), Il valore del silenzio (Wartość ciszy, 2003), L’occhio che uccide (Oko, które zabija, 2004). Jego ostatnia książka L’Ottocento fatto immagine. Dalla fotografia al cinema, origini della comunicazione di massa (Wiek osiemnasty tworzył obraz. Od fotografii do kina, źródło komunikacji masowej, 2007) otrzymała nagrodę „Domenico Rea” w kategorii „Esej”.
Godz.:11.15-12.15
Wojciech Wilczyk: Fotografia dokumentalna to nie tylko mechaniczna forma pamięci
Perspektywa teoretyczna zarysowana przez André Rouillé i Giovanniego Fiorentino zostanie skontrastowana z doświadczeniem fotografa Wojciecha Wilczyka. Jego długoletnie dokumentalne projekty fotograficzne otworzą przestrzeń dyskusji na temat pamięci
i zapominania, ekspresji artystycznej i chłodnej, bezpośredniej rejestracji, wpisując się tym samym w trwającą od końca lat 80. XX w. refleksję nad „nowym dokumentem”.
W pracach „nowych dokumentalistów” życie codzienne stało się motywem przewodnim. Autorzy nie kreują alternatywnych przestrzeni, ale posługując się prostymi obrazami, przybliżają rzeczywistość. Poruszają tematy społeczne, polityczne, historyczne. Podejmują także działania o charakterze interwencyjnym, zarezerwowane dotychczas dla fotoreportażu prasowego. Ich wypowiedzi, mające znamiona typologii, antropologii wizualnej czy narracji symbolicznej, najczęściej przybierają postać wydawnictw albumowych. Prezentowane są także w galeriach sztuki, muzeach, czy na łamach prasy, co pokazuje, że „nowy dokument”, można interpretować na wielu poziomach znaczeniowych – jako dzieło sztuki, komunikat prasowy, materiał badawczy…
***
Wojciech Wilczyk, absolwent filologii polskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Fotografuje od 1988 roku. Autor esejów oraz tekstów krytycznych dotyczących fotografii
i sztuk wizualnych. Do jego najważniejszych projektów można zaliczyć Kalwarię – zapis ceremonii religijnych podczas Wielkiego Tygodnia w Kalwarii Zebrzydowskiej, realizowany w latach 1995-2004, Czarno-Biały Śląsk rejestrujący zmiany zachodzące na postindustrialnych terenach Górnego Śląska (1999-2003) czy Niewinne oko nie istnieje –projekt dokumentujący zdesakralizowane synagogi, realizowany w latach 2006-2008 na terenie całej Polski. PROGRAM SESJI:
Miejsce: LOKATOR, ul. Mostowa 1, Kraków
Prezentacje z tłumaczeniem symultanicznym.
CZWARTEK 3. listopada 2011
Godz.: 18.00-19.00
André Rouillé: Czy fotografia cyfrowa jest fotografią?
Historyk fotografii André Rouillé poda w wątpliwość powszechne sądy na temat fotografii tradycyjnej i cyfrowej. Pokaże, jak dotychczasowe ujęcia teoretyczne sprowadziły fotografię do roli przedstawiania rzeczywistości – odcisku, śladu, indeksu, podczas gdy fotografia sama tworzy i powołuje do życia inne światy. Jest więc raczej żywym obszarem praktyk społecznych, niż tylko automatycznym odbiciem rzeczywistości. Jako taka powinna być rozumiana jako proces (stawanie się), zawsze w odniesieniu do konkretnego czasu i kontekstu. jęcie fotografii jako miernika pulsu społecznego stanie się punktem wyjścia do rozważań nad statusem fotografii cyfrowej: W jaki sposób to nowoczesne instrumentarium przekształca międzyludzkie relacje? Jak dalece wpływa na relację między rzeczą
a obrazem? Czy fotografia cyfrowa jest w ogóle jeszcze fotografią?
Obraz cyfrowy stanie się przedmiotem wątpliwości, podejrzeń – nowych interpretacji.
***
André Rouillé, historyk fotografii, wykładowca na wydziale sztuki, estetyki i filozofii uniwersytetu Paris 8. Autor książek o fotografii i sztuce współczesnej w tym Fotografia. Między dokumentem a sztuką współczesną (2005, polskie wydanie 2007). omisarz licznych wystaw, redaktor naczelny czasopisma La Recherche photographique, bierze udział w konferencjach i festiwalach poświęconych fotografii od Paryża po Szanghaj. Prowadzi www.paris-art.com, pierwszą francuską stronę internetową poświęconą kulturze współczesnej: sztuce, fotografii, projektowaniu, tańcowi, literaturze, którą założył w 2002 roku.
PIĄTEK 4 listopada 2011
Godz.: 10.00-11.00
Giovanni Fiorentino: Społeczne obiegi fotografii w XXI wieku
Jak opisać współczesną ikonosferę? Giovanni Fiorentino, docent socjologii komunikacji na wydziale politologii uniwersytetu Tuscia, podejmie próbę diagnozy współczesnego środowiska wizualnego – z jednej strony kurczącego się obszaru choćby fotografii prasowej czy reportażu, a z drugiej nieustannego terroru obrazów (reklam, kadrów filmowych itp.), czy też związanego z rozwojem Web 2.0 przeniesienia fotografii prywatnej ze sfery osobistej do publicznej. Ta dwubiegunowość stanie się punktem wyjścia do dyskusji o zjawiskach społecznych, ludzkich postawach i zachowaniach, które kształtują się pod wpływem fotografii.
***
Giovanni Fiorentino, socjolog, wiceprezydent Towarzystwa Włoskiego Studiującego Fotografię. W swojej pracy naukowej skupia się na analizie relacji pomiędzy wyobraźnią, estetyką, konsumpcją i fotografią, zajmuje się także historią oraz kulturą mediów.
Opublikował między innymi Il bambino nella rete (Dziecko w sieci, 2000), Il valore del silenzio (Wartość ciszy, 2003), L’occhio che uccide (Oko, które zabija, 2004). Jego ostatnia książka L’Ottocento fatto immagine. Dalla fotografia al cinema, origini della comunicazione di massa (Wiek osiemnasty tworzył obraz. Od fotografii do kina, źródło komunikacji masowej, 2007) otrzymała nagrodę „Domenico Rea” w kategorii „Esej”.
Godz.:11.15-12.15
Wojciech Wilczyk: Fotografia dokumentalna to nie tylko mechaniczna forma pamięci
Perspektywa teoretyczna zarysowana przez André Rouillé i Giovanniego Fiorentino zostanie skontrastowana z doświadczeniem fotografa Wojciecha Wilczyka. Jego długoletnie dokumentalne projekty fotograficzne otworzą przestrzeń dyskusji na temat pamięci
i zapominania, ekspresji artystycznej i chłodnej, bezpośredniej rejestracji, wpisując się tym samym w trwającą od końca lat 80. XX w. refleksję nad „nowym dokumentem”.
W pracach „nowych dokumentalistów” życie codzienne stało się motywem przewodnim. Autorzy nie kreują alternatywnych przestrzeni, ale posługując się prostymi obrazami, przybliżają rzeczywistość. Poruszają tematy społeczne, polityczne, historyczne. Podejmują także działania o charakterze interwencyjnym, zarezerwowane dotychczas dla fotoreportażu prasowego. Ich wypowiedzi, mające znamiona typologii, antropologii wizualnej czy narracji symbolicznej, najczęściej przybierają postać wydawnictw albumowych. Prezentowane są także w galeriach sztuki, muzeach, czy na łamach prasy, co pokazuje, że „nowy dokument”, można interpretować na wielu poziomach znaczeniowych – jako dzieło sztuki, komunikat prasowy, materiał badawczy…
***
Wojciech Wilczyk, absolwent filologii polskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Fotografuje od 1988 roku. Autor esejów oraz tekstów krytycznych dotyczących fotografii
i sztuk wizualnych. Do jego najważniejszych projektów można zaliczyć Kalwarię – zapis ceremonii religijnych podczas Wielkiego Tygodnia w Kalwarii Zebrzydowskiej, realizowany w latach 1995-2004, Czarno-Biały Śląsk rejestrujący zmiany zachodzące na postindustrialnych terenach Górnego Śląska (1999-2003) czy Niewinne oko nie istnieje –projekt dokumentujący zdesakralizowane synagogi, realizowany w latach 2006-2008 na terenie całej Polski. PROGRAM SESJI:
Miejsce: LOKATOR, ul. Mostowa 1, Kraków
Prezentacje z tłumaczeniem symultanicznym.
data dodania: 03-11-2011
godzina dodania: 00:35
odsłon: 1406
powrót na stronę główną »
Komentarze
sortuj według daty: rosnąco | malejąco
Artykuł nie był jeszcze komentowany.
Zostaw swój komentarz właśnie teraz.
Zostaw swój komentarz właśnie teraz.
Zobacz także:
Prenumerata powinna już docierać
Wszystko Płynie
Nowe technologie urządzeń bezprzewodowych głównym tematem międzynarodowych targów branży elektronicznej CES 2012
VANDYKE – prosta i szlachetna technika fotograficzna
XXXII Pomorskie Spotkania z Diaporamą
Fotografia ślubna - jak zacząć, rozwinąć i przy okazji nie zginąć
Poza kadrem - Filip Springer w Rondzie Sztuki
Transfotografia 2011
Jeleniogórska Wszechnica Fotograficzna
65 milionów obiektywów NIKKOR do lustrzanek
Canon świętuje wyprodukowanie 50 milionów lustrzanek z serii EOS oraz 70 milionów obiektywów EF
Tomek Sikora. Wilanów. Genius Loci
Sylwester z fotografią
Odkurzamy domowe archiwa
Foto Art Festival
Zofia Nasierowska
Meksykańska walizka Roberta Capy
Samyang AF 60-180 mm f/2,8 FE
Samyang zaprezentował nowy obiektyw AF 60–180 mm f/2,8 FE – kompaktowy telezoom przeznaczony do pełnoklatkowych bezlusterkowców Sony. Zapoznaj się z informacją prasową i sprawdź dane techniczne obiektywu.
Sony FE 100 mm f/2,8 Macro GM OSS w naszej porównywarce
30 września 2025 r. firma Sony zaprezentowała obiektyw Sony FE 100 mm f/2,8 Macro GM OSS, wyznaczający nową jakość w dziedzinie makrofotografii. Jest to pierwszy obiektyw tego typu w rodzinie G Master. W październiku na dłuższą chwilę obiektyw trafił do naszej redakcji, dzięki czemu powstał publikowany materiał.
TEST Panasonica Lumix S1 II - hybrydowy AF w mniejszym korpusie - lepsza cena
Panasonic LUMIX S1MII zadebiutował 13 maja 2025 r., czyli w ponad 6 lat po barcelońskiej premierze swojego poprzednika S1 i w ponad 2 lata po prezentacji Panasonica LUMIX S5IIX (4 stycznia 2023 roku) wyróżnionego nagrodą EISA sezonu 2023-2024. Wyposażono go w hybrydowy system AF z detekcją fazy, ulepszoną aktywną stabilizacją obrazu (Active I.S.) oraz nowy pełnoklatkowy przetwornik CMOS o rozdzielczości 24 mln pikseli, do złudzenia przypominający ten z modelu Nikon Z6III (nagroda EISA sezonu 2024-2025). Wydaje się, że nowy model zachował wszystko co najlepsze z modelu S1 i co dało się zmieścić w korpusie do złudzenia przypominającym model S5II i S5IIX. Pod koniec września 2025 r. model ten zagościł dłużej w naszej redakcji, dzieki czemu powstał ten test.
Strona została zoptymalizowana w przeglądarkach: Mozilla Firefox > 3, Chrome, Internet Explorer > 7 oraz Opera. Polecana rozdzielczość ekranu 1280 x 1024
Polityka plików cookies |