W siedem dni po światowej premierze mieliśmy możliwość uczestniczyć w niezwykle efektywnych warsztatach poświęconych najważniejszym funkcjom tego aparatu. W artykule prezentujemy pierwsze zdjęcia wykonane Olympusem OM-D E-M5 Mark II oraz nasze pierwsze wrażenia powstałe podczas jego użytkowania.

OM-D E-M5 Mark II na pierwszy rzut oka nie różni się zbytnio od poprzednika. Jednak po wzięciu aparatu do ręki, po chwili, spoglądając w szczególności na górną ściankę korpusu, dostrzeżemy zmiany konstrukcyjne w jego budowie. Przede wszystkim zmieniło się rozplanowanie przycisków funkcyjnych, wiele z nich pojawiło się po raz pierwszy, a liczne zmieniły swoją pozycję.

Tryb Live Composite umożliwia dowolne kreowanie obrazu światłem z jednoczesną obserwacją efektów naszych działań na ekranie LCD aparatu.

Przeprojektowano też uchwyt z prawej strony aparatu poprawiający ułożenie aparatu w dłoni. Szczegółowiej to widać na zdjęciach zamieszczonych obok. Widać, że projektanci przyłożyli dużą wagę do detali tworząc konstrukcję, która łączy zalety E-M5 i E-M1. Kiedy trzymamy w rękach E-M5 Mark II, nie mamy wątpliwości, że korpus wykonany został ze stopu magnezu, jest solidny i elegancki, mimo tego, że w porównaniu do standardowych lustrzanek jest sporo lżejszy (waży z akumulatorem i kartą pamięci ok. 469 g, 5D ważył 425 g) i mniejszy 123,7×85×44,5 mm [121×89,6×41,9 mm (5D)]. #OMDactionfactory

16-milionowy plik ma wielkość 60,8 MB (4608×3456 pikseli), co umożliwia wykonanie powiększenia 29,26×39,01 cm przy 300 dpi.

Aparat jest oczywiście odporny na zakurzenie, mróz (do -10° C) i zachlapania, co nie oznacza, że możemy się z nim kąpać. W tym celu lepiej jest zastosować jedną z dedykowanych obudów podwodnych. Cechą charakterystyczną tej grupy produktów są wizjery elektroniczne. Ten w E-M5 Mark II ma większą rozdzielczość (2,36 mln punktów) niż miał wizjer w E-M5 (1,44 mln), co przekłada się wyraźnie na większy komfort kadrowania. Jedynym drobnym mankamentem ergonomicznym wydaje się być wkręcana w przednią część korpusu zaślepka gniazda synchronizującego z lampami błyskowymi, która (choć stylowa) szybko nam się zgubi. Dlatego też ergonomię wykonania korpusu oceniamy na 5,8 pkt-u, a estetykę na 6.

Ekran LCD

Wreszcie Olympus wrócił w swoich modelach do ekranu LCD osadzonego na przegubie. Co jest bez wątpienia i lepszym i bezpieczniejszym (odwrócenie ekranu na czas transportu) w użytkowaniu rozwiązaniem od ekranu zastosowanego u protoplasty serii. Ponadto ten dotykowy ekran ma większą od poprzednika rozdzielczość (1,037 mln pikseli), co ułatwi ocenę jakościową zapisanych zdjęć.

Jasna „siedemnastka” (f/1,8) może być z powodzeniem wykorzystana do tworzenia przerysowań podczas wykonywania zdjęć portretowych.

Więcej w aktualnym wydaniu Foto-Kuriera.

Całe wydanie możecie przekartkować tutaj >>>

K.P.