W dyskusji wezmą udział autorzy esejów zawartych w albumie, a także przedstawiciele lokalnego środowiska fotograficznego ukształtowanego pod wpływem osobowości twórczej Piotra Szymona.

W swojej twórczości Piotr Szymon wielokrotnie powracał do tych samych wątków. Pielgrzymów z Kalwarii Zebrzydowskiej fotografował przez kilkanaście lat, utrwalił na zdjęciach również Kalwarię Pacławską i Grabarkę. Systematyczne powroty do tych samych tematów odsłaniają refleksyjny charakter jego fotografii. Nie chodziło jedynie o relację z wydarzeń, ale o wręcz socjologiczne ujęcie fenomenu misterium oraz zakorzenionej w naturze człowieka potrzeby sacrum. Pielgrzymi zostali pokazani jako świadkowie wiary, świeccy święci. Długoletnie uczestnictwo w misteriach wpłynęło także na stworzenie indywidualnego stylu portretowego Szymona, który można nazwać fotografią humanistyczną. Z jego obrazów wyłania się uniwersalna opowieść o człowieku i złożoności jego natury.

Otwarta postawa oraz żywe zainteresowanie pozbawione stereotypów i uprzedzeń wzbudzały zaufanie bohaterów jego fotografii, którzy pozwalali na uchwycenie ich w różnych, często intymnych sytuacjach, religijnych (pielgrzymi) lub rodzinnych, jak w przypadku Romów.

U Piotra Szymona fotografowanie splotło się z działalnością pedagogiczną. Wykształcił liczne grono fotografów zarówno w katowickiej Akademii Sztuk Pięknych, jak i w Prywatnej Szkole Policealnej w Bielsku-Białej. Przygotował wielu z nich do studiów w Instytucie Fotografii Twórczej w Opawie, stając się symbolicznym „ojcem” śląskich fotografów. Piotr Szymon urodził się w 1957 r. w Zabrzu. Był członkiem ZPAF Okręgu Śląskiego. Zginął tragicznie w 2005 r., w szczytowym momencie swojej twórczości. Jego ostatnie projekty, takie jak „Ex Oriente lux”, zaświadczają o tym, że konsekwentnie poszukiwał nowych sposobów wyrazu.