Od zewnątrz, ergonomia i estetyka

Testowany LUMIX GH5 II od zewnątrz do złudzenia przypomina swojego poprzednika. I jeśli nie liczyć nowego oznaczenia w postaci rzymskiej dwójki na froncie korpusu to można powiedzieć, że Panasonic Lumix GH5 i Panasonic Lumix GH5 II wyglądają identycznie. Mają też te same wymiary, a GH5 II jest jedynie o 2 gramy cięższy od poprzednika. Drobne zmiany w wyglądzie dotyczą jedynie górnej części korpusu.

Rozmieszczenie przycisków w Panasonicu LUMIX GH5 II jest jest takie samo jak w GH5, zmieniono jedynie niektóre oznaczenia na kole wyboru funkcji [1], wygląd przycisku nagrywania oraz przycisk funkcyjny zastąpiono, również programowalnym, przyciskiem funkcji wyboru stylów zdjęciowych. Najlepiej ilustrują to zamieszczone poniżej zdjęcia obu modeli. Wprawne oko zauważy jeszcze, że w GH5 II pojawił się z lewej strony aparatu (patrząc od góry) czerwony pierścień pod kołem wyboru „częstotliwości” pracy [2].

Testowany Panasonic Lumix GH5 II to systemowy bezlusterkowiec, którego budowa opiera się na standardzie Mikro Cztery Trzecie i z tego faktu wynika jego wielkość i poręczność. Testowany korpus GH5 II wykonano ze stopu magnezu, a szkielet przedni i tylny są odlewami ciśnieniowymi. Sam aparat, tak jak poprzednik, jest odporny nie tylko na bryzgającą wodę i kurz, ale również na niskie temperatury, aż do –10°C. Wszystkie złącza i przyciski w testowanym aparacie LUMIX GH5 II są uszczelnione, co ułatwia  bezpieczne użytkowanie na zewnątrz. Jego niewielka waga wraz z lekkimi obiektywami do niego to bardzo duża zaleta w przypadku podróży oraz gdy chcemy wykorzystać aparat do filmowania z powietrza.

Cała powłoka GH5 II pokryta jest albo imitującą skórę gumowaną okładziną poprawiającą uchwyt w dłoni, albo też ciepłym w dotyku, czarnym, delikatnie zmatowionym lakierem proszkowym. Całość łącznie z zaślepkami sprawia solidne wrażenie, którego nie zmąciło nawet, podobnie jak w GH5, zakręcane gniazdo synchronizacji z zewnętrzną lampą błyskową, którego zaślepka może się zgubić [3].

Na górną część korpusu, tak jak w GH5, są wyciągnięte przyciski funkcyjne umożliwiające szybką zmianę balansu bieli, wybór ISO, kompensację ekspozycji oraz przycisk wyboru stylu pracy [4] [5], któremu, podobnie jak i pozostałym przyciskom funkcyjnym rozlokowanym również w tylnej części korpusu, można przypisać wiele funkcji zgodnie z indywidualnymi potrzebami fotografującego.

W górnej części korpusu znajdziemy też dwa pokrętła, które pomogą nam w szybkiej zmianie parametrów ekspozycji. Oprócz tego na uwagę zasługuje też, umieszczony na tylnej ściance koprusu, joystick umożliwiający bardziej intuicyjną i wszechstronną obsługę aparatu.
Niestety, podobnie jak w GH5, przy niektórych tłumaczeniach opisów funkcji polski język okazał się na tyle ułomny/mało precyzyjny, że konieczne jest przełączenie na bardziej jednoznaczny np. j.angielski i to jest jedyna drobna uwaga co do intuicyjności obsługi aparatu. Poza za tym z tego typu problemami możemy się spotkać w wielu aparatach innych producentów.

Za intuicyjność obsługi przyznajemy 5,75 punktu, a za ergonomię i estetykę wykonania po 6 punktów.