Lumix GH1 poprawił wyniki - wypada lepiej zarówno od swojego poprzednika jak i od Olympusa E-P1.

 Dynamika

Zakres dynamiczny przetwornika GH1 jest taki sam jak u poprzednika (5 2/­3 EV) ale gorszy niż u najbliższego konkurenta czyli Olympusa E-P1 (6 1/3 EV). Wszystkie trzy zachowują się jednak podobnie – bardziej podatne na prześwietlenia rejestrują więcej szczegółów w cieniach niż w jasnych  partiach obrazu. Za dynamikę przyznajemy 5 punktów.

Zakres dynamiczny przetwornika GH1 jest nieznacznie gorszy niż Olympusa E-P1 

 Odwzorowanie barwne

W naturalnych warunkach GH1 potrafi ładnie i przyjemnie reprodukować kolory, ale podobnie jak poprzednik ma problemy z prawidłową oceną balansu bieli. Kilkukrotnie zdarzyło się, że w trybie WB Auto zdjęcia wykonane niemal bezpośrednio po sobie charakteryzowały się zauważalnie różną temperaturą barwową. Również w świetle żarowym zdjęcia nadal są zdecydowanie zbyt „ciepłe”. Odwzorowanie barwne oceniamy na 4,5 punktu.  

 Automatyczny pomiar balansu bieli nadal dość często się gubi, nawet w naturalnym oświetleniu; na zdjęciu widzimy dwa różne pomiary w tych samych warunkach.

 Możliwości fotograficzne

Pod tym względem w większości przypadków nowy Lumix nie różni się od swojego poprzednika (G1). Nowością będzie tylko praca matrycy w trybie multiaspect. Przetwornik dzięki dużej całkowitej liczbie pikseli (13,6 mln), bez względu na wybrane proporcje boków (3:2, 4:3 lub 16:9), zawsze zachowuje rozdzielczość 12,1 mln pikseli. Za możliwości fotograficzne przyznajemy 5 punktów, za edycyjne tylko 4.

 Obiektyw HD

W kitowym zestawie z aparatem GH-1 otrzymujemy nowy obiektyw LUMIX G VARIO HD 14-140mm f/4-5,8 ASPH. MEGA O.I.S, czyli 10-krotny zoom o użytecznym zakresie ogniskowych 28-280 mm dla klatki filmu 35 mm. Okazuje się, że to właśnie ta konstrukcja miała największy wpływ na wysoką cenę zestawu (na razie nie ma planów sprzedawania na naszym rynku samego korpusu GH1). Obiektyw zaprojektowano specjalnie z myślą o filmowaniu. Przede wszystkim chodzi o nową konstrukcję przysłony, która płynnie, a nie skokowo zmienia swoją średnicę w zależności od wybranej wartości. Największą zaletą tego obiektywu jest jego niemal bez­dźwięczna praca. Rejestrowany w trybie filmowym dźwięk silnika AF to nadal duży problem w przypadku lustrzanek. Jeśli moglibyśmy sobie czegoś życzyć od inży­nierów Panasonika, byłby to tylko przełącznik ręcznego trybu AF (niezastąpionego dla kreatywnego filmowania) i trochę jaśniejsza optyka (nawet najprostsze „plastikowe” kity amatorskich lustrzanek zaczynają się często od wartości f/3,5).

« pierwsza « 1 2 3 4 » ostatnia »