Estetyka

EOS 600D jest wykonany, podobnie jak EOS 550D, z tworzyw sztucznych i włókien szklanych, i również zachowana jest dobra linia stylistyczna. Z lewej strony dodano okładzinę imitującą skórę, dzięki czemu aparat lepiej się trzyma w ręku, i już nie uderza „plastikowość” korpusu, jak w 550. Wszyscy, którzy ­czytali nasz test EOS-a 550D (FK 5/2010) pamiętają, że model, jaki mieliśmy w redakcji, miał odklejającą się wykładzinę i luźno osadzone przyciski górnej ścianki.

W EOS-ie 600D tego nie zauważyliśmy. Okładziny nie odchodzą, przyciski są dobrze osadzone. Czy Canon to poprawił, czy jest to tylko kwestia czasu, tego na razie nie można stwierdzić. Ale jeśli na tę chwilę jest w porządku, to za estetykę przyznajemy 5 punktów.

Ergonomia i intuicyjność obsługi

Canon EOS 600D jest troszkę cięższy od poprzednika (570 g z akumulatorem i kartą pamięci przy 530 g 550-tki). Kształt uchwytu się nie zmienił, zmieniły się za to wymiary całego korpusu. Nowy EOS jest o prawie 5 mm szerszy, 2 mm wyższy i prawie 18 mm grubszy, przez co trzyma się go jeszcze lepiej niż 550-tkę. Sterowanie aparatem, tak jak w poprzednikach,  jest bardzo wygodne. Najważniejsze parametry kontrolujemy za pomocą poszczególnych, dobrze oznaczonych przycisków na tylnym i górnym panelu.

Zastosowanie ekranu LCD umieszczonego na przegubie wymusiło zlikwidowanie czujnika zbliżeniowego. Z tego też powodu przycisk wyłączający ekran „DISP” przeniesiono na górny panel, dzięki czemu możemy korzystać z niego bez zmiany położenia ręki.

Wśród nich jest też przycisk oznaczony symbolem „Q”, po którego wciśnięciu przechodzimy do podręcznego menu. Czułość możemy – podobnie jak w 550-tce – zmieniać nie odrywając oka od wizjera, za pomocą dedykowanego przycisku umieszczonego w górnej części korpusu przy pokrętle sterowania; obok niego dodano przycisk „DISP”. Zmiana jego położenia wynika z zastosowania odchylanego ekranu LCD, co zmusiło konstruktorów korpusu do usunięcia czujnika zbliżeniowego; po zbliżeniu oka do wizjera ekran 550-tki gasł. Teraz tak nie jest, ale dzięki przyciskowi „DISP”, umieszczonego przy spuście migawki, możemy włączać i wyłączać ekran nie zmieniając położenia ręki. Przycisk trybu filmowego nie zmienił swojego położenia i znajdziemy go pod prawym kciukiem. Canon nie stosuje żadnych wyszukanych rozwiązań – układ przycisków i ich oznaczenie są proste i przejrzyste, i początkujący fotoamator nie powinien mieć żadnych problemów z obsługą 600-tki. Tym bardziej, że może włączyć „przewodnik funkcji”; po jego uruchomieniu wyświetla się krótki opis danej funkcji.

Za ergonomię i intuicyjność obsługi przyznajemy po 5,5 punktu.

złap za róg i przerzuć stronę

Artykuł opublikowano w FK 4/2011 >>> 

Do aparatu Canon EOS 600D znajdziesz również odniesienia w teście Nikona D5100 >>>

Wniesienie opłaty umożliwia Ci
pełny dostęp do danego artykułu przez 2 dni.
Zabrania się kopiowania i rozpowszechniania
tekstów i materiałów ilustracyjnych.

Zamawiany artykuł zawiera:
Liczba zdjęć: 37 ; Liczba tabel i ilustracji: 7 ;
Liczba znaków: 15728


wyślij sms o treści PLN.TJRHS na numer 7568
Koszt SMS to 5,00 zł plus VAT

Gdy otrzymasz kod upewnij się czy masz włączoną obsługę plików cookie. Po zalogowaniu się wpisz kod tutaj:

Uwaga! Nadesłany kod będzie aktywny tylko na danym komputerze z daną przeglądarką.