Powszechnie mówi się, że ludzie zwracają uwagę jedynie na lidera, jakby liczył się jedynie finał, a nie wszystkie kroki do niego podjęte. Jednak wśród ludzi każda jednostka jest ważna i każda jednostka ma swoją własną niezwykłą i niepowtarzalną historię.

 Oprócz Lecha Wałęsy, od fotografowania którego można powiedzieć, że Czarek Sokołowski zaczął swoją karierę fotografowania liderów, na filmie przybliżone są nam fotografie wielu innych wielkich tego świata, wśród których znalazł się i Barack Obama i Angela Merkel. Zdjęcia nawiązujące do polityki uzyskały największą sławę, jednak pozostała twórczość fotografa jest również warta uwagi, jako że jest ona bogato zróżnicowana i obejmuje również wydarzenia sportowe czy też zdjęcia ciekawe kulturowo.

Film przedstawia w niesamowicie dokładny sposób perspektywę fotoreportera podczas dokumentowania zdarzeń i znajdowania tego odpowiedniego kadru, który wraz z umiejętnościami składa się na zdjęcie opowiadające historie często trafiające na pierwsze strony gazet. Kadry filmu przeplatane są zdjęciami wykonanymi przez Czarka Sokołowskiego, a wraz z nagraniami archiwalnymi z innych źródeł tworzą spójny i łatwy do przyjęcia obraz, przedstawiając jednocześnie perspektywę nie lidera, o którym głośno w nagłówkach, a obserwatora zdarzeń tworzącego historyczne fotografie.

Czarek Sokołowski podszedł rownież w pelni demokratycznie do sprzętu, którym fotografuje. Na filmie widzimy go na zmianę z Nikonem lub Canonem, ale na pokazie pojawił się już z modelem Sony na ramieniu.

Tytuł filmu “Fotograf Demokracji” został dobrany perfekcyjnie. Czarek Sokołowski dokumentował protesty solidarności, upadek Muru Berlińskiego, protesty w Rumuni, jak i wiele innych zdarzeń. Ostatnio w Polsce obecny był z aparatem na wielu manifestacjach, marszach dotyczących współczesnych wydarzeń. Można powiedzieć, że tutaj historia zatoczyła koło. Ludzie wciąż walczą o wolność i powtórnie Czarek Sokołowski fotografuje walkę obywateli o demokrację, co tylko podkreśla prawidłowy dobór tytułu do obrazu.

Każdy fotoreporter ma swoją własną perspektywę, z której fotografuje dany temat, ale właśnie ta perspektywa autorstwa Czarka Sokołowskiego jest inna od wszystkich. Zdjęcia jakie wykonuje bohater filmu nie są pozowane, wyczekane czy ustawiane. One są prawdziwe, tworzą rzeczywisty i obiektywny i oryginalny zarazem obraz sytuacji. To właśnie za tą nietuzinkową perspektywę, jako jedyny Polak, Czarek Sokołowski otrzymał nagrodę Pulitzera za fotografię. Jak sam mówi w wywiadzie dla Foto-Kuriera (FK 12/20) jest to dla niego najważniejsza nagroda, która dzisiaj stanowi wspomnienie tamtych czasów. Nagrodzone w 1991 roku zdjęcie przedstawia “rosyjskiego Rambo” - czołgistę na moskiewskiej ulicy podczas Puczu Janajewa, o którym więcej dowiemy się też z kadrów filmu.

Definitywnie jest to 40 minut filmu warte obejrzenia, które przybliża i przedstawia nam wydarzenia z perspektywy jakiej nie widzieliśmy na okładkach i stronach gazet.

Film "Fotograf Demokracji" pozostawia widza z zastanowieniem nad spojrzeniami obserwatora wielkich wydarzeń i z pewnością zadziwia niecodzienną opowieścią. Ten świetny obraz był wykonany z napiętym budżetem co momentami daje się zauważyć w delikatnych "kontrastach" przy obróbce graficznej czy doborze muzyki. Bez wątpienia przy większym budżecie finalne dzieło byłoby jeszcze lepsze. 

Tak jak już wspomniałam film ten pozostawia widza w zastanowieniu a jednak dodatkowe podsumowanie czy myśl końcowa zwiększyły by wydźwięk całego obrazu. Nie często spotykamy się z bogatymi opisami innych perspektyw, osobiście uważam, że to właśnie one są najciekawsze. Nie mówi się o tym jak ktoś doszedł do celu, czy jak osiągnięto finał, mówi się o efektach.