Aparat, dzięki zwiększonej częstotliwości rejestracji, można wykorzystać do fotografowania rozgrywek ligowych. Nikon Z 7II + 70–200 mm f/2,8 VR S. Par. eksp.: 1/500 s; ISO 2500; f/3,2; f=74 mm; fot. K.Patrycy

Częstotliwość fotografowania
Nikon Z 7II w trybie zdjęć seryjnych wolnych wykonuje od 1 do 5 kl./s, w trybie seryjnych szybkich 5,5 kl./s (14-bitowy NEF/RAW: około 5 kl./s), a w trybie szybkich zdjęć seryjnych (wydłużonych): około 10 kl./s (14-bitowy NEF/RAW: około 9 kl./s) czyli mniej niż Z 6II (14 kl./s). Jest to zrozumiałe, gdyż matryca Z 7II ma znacznie większą rozdzielczość niż w Z 6II.

Zawody w łyżwiarstwie figurowym w Krynicy-Zdrój. Matryca Nikona Z7 II o dużej rozdzielczości (45,7 mln pikseli) umożliwia wykadrowanie obrazu i uzyskanie interesującego nas kadru nawet wtedy gdy brakuje nam dłuższej ogniskowej w obiektywie. Na zdjęciu fragment kadru z Nikona Z 7II z Nikkorem Z 70–200 mm f/2,8 VR S. Par. eksp.: 1/500 s; ISO 1600; f/7,1; f=200 mm, korekta +1/3 EV, fot. K.Patrycy

Większy bufor w stosunku do Z 7 sprawia, że Z 7II osiąga większą maksymalną liczbę zdjęć rejestrowanych w jednej serii – 200 w formacie JPEG lub 77 zdjęć w 12-bitowym formacie RAW bez kompresji.

 
System AF
Nikon Z 7II ma, tak jak Nikon Z 7, wbudowany system AF z detekcją fazową w płaszczyźnie ogniskowej z 493 polami AF (Nikon Z 6II ma 273 pola), pokrywający około 90% kadru w pionie i poziomie. Nikona Z 7II ma też ulepszoną opcję ustawiania ostrości z wykrywaniem oczu [3] i AF z wykrywaniem zwierząt, która umożliwia uzyskanie lepszej ostrości obiektów zarówno podczas fotografowania jak i filmowania. W praktyce system sprawdza się bardzo dobrze. Za pomocą koła wyboru z tyłu aparatu, tak jak w Z 6II, możemy szybko przełączyć ustawienie ostrości np. z lewego oka na prawe lub z oka jednej osoby na drugą. To dobre rozwiązanie, które umożliwia nam szybkie przesunięcie pola ostrości AF na oko dowolnej osoby znajdującej się w kadrze, gdyż nie musimy tego robić zaglądając do menu aparatu. System Eye-AF działa w połączeniu z systemem detekcji twarzy, który automatycznie załącza się wtedy gdy osoba sfotografowana jest oddalona od nas na tyle daleko, że system Eye-AF nie może wykryć oka. System Eye-AF działa w Nikonie Z 7II zarówno w trybie automatycznego wyboru pola AF jak i w trybie „Szerokiego dużego pola AF”, przy czym tylko w trybie automatycznym możemy wybierać sami oko, na które ma być ustawiana ostrość [4]. Detekcja fazy odbywa się w zakresie od –3 (w Z 7 było od -2 EV) do +19 EV (z AF przy słabym oświetleniu: od –4 do +19 EV). Mamy możliwość wyboru pojedynczego AF (AF-S); tryb ciągłego AF (AF-C), ciągły AF (AF-F; dostępnego tylko w trybie filmowania); wyprzedzające śledzenie ostrości oraz ręczne ustawianie ostrości (M).

Stabilizacja drgań
Nikona Z 7II ma opracowaną przez Nikona wbudowaną pięcioosiową redukcję drgań matrycy (VR). Efektywność jej działania wynosi około 5 EV (dane producenta). Dzięki sprzedawanemu osobno adapterowi do mocowania FTZ, z tej funkcji można również korzystać wraz z obiektywami NIKKOR F, w tym z modelami bez redukcji drgań.

Focus Stacking
Nikon Z 7II ma tak samo jak Z 6 II cyfrowy tryb fotografowania z przesunięciem ostrości tzw. focus stacking, który umożliwia rejestrowanie zdjęć o dużej głębi ostrości, które łączone są w procesie post produkcji za pomocą oprogramowania innego producenta. Fajne jest to, że przy procesie rejestracji możemy stworzyć na karcie folder dedykowany tylko do zapisu plików zapisanych w tym trybie.

Za pomocą Z 7II uda się uchwycić piłkę wpadającą do kosza. Nikon Z 7II + 70–200 mm f/2,8 VR S. Par. eksp.: 1/500 s; ISO 2500 f/3,2; f=70 mm;  fot. K. Patrycy

Pliki RAW (NEF) i JPEG
Rejestrowane pliki zdjęciowe są dość duże. Największy JPEG, najmniej skompresowany plik, ma 23,7 MB i rozdzielczość 8256 × 5504 pikseli, co umożliwia wykonanie zdjęcia mającego wymiar 46,6 × 69,9 cm dla 300 dpi. Nikon Z 7II umożliwia nam fotografowanie w formacie RAW czyli nikonowskim NEF o dużej, średniej lub małej wielkości zdjęć o odpowiednio 3 rozdzielczościach: 45,4 mln pikseli (duże), 25,6 mln pikseli (średnie) lub 11,4 mln pikseli (małe). W Nikonie Z 7II pliki RAW mogą być rejestrowane z głębią kolorów 12 lub 14-bitową. Mogą to być pliki nieskompresowane jak też skompresowane stratnie lub bezstratnie. Nieskompresowany plik RAW ma ok. 67 MB.
Możliwości fotograficzne Nikona Z 7II oceniamy na 5,95 pkt, czyli nieco wyżej niż Z 7.

Dynamika Nikona Z 7II jest dobra, ale trudno sfotografować kaczora tak, żeby na obrazie były dobrze widoczne szczegóły w światłach i cieniach jednocześnie. Fotografowanie kaczora, dzięki odchylanemu ekranowi, możliwe jest bez konieczności kładzenia się na ziemi;  fot. K.Patrycy

Ekran [5]

 
Aparat ma uchylny, dotykowy ekran LCD (3,2", 2,1 mln pkt.). Ten sam co w Z 7 i Z 6II. Szkoda, że ekranu nie osadzono na przegubie, tak jak w niektórych modelach lustrzanek Canona i w bezlusterkowcach Canon EOS R5 i R6. Za ekran przyznajemy 5,5 punktu.