Mechanika i intuicyjność obsługi

Mechanicznie wszystkie aparaty pracują bez większych zarzutów. Na plus S100FS należy zaliczyć precyzyjną, ręczną, mechaniczną zmianę ogniskowej, tak jak ma to miejsce w obiektywach lustrzanek.

U konkurentów odbywa się to na drodze elektrycznej, a przez to mniej płynnie – skokowo. Wszystkie aparaty mają polskie menu. Jest ono w miarę poprawne, choć zdarzają się „kwiatki”: np. w Fuji­film S100FS symulacja filmu „Soft” została przetłumaczona jako „Mały”; w Casio jedna z głównych zakładek otrzymała nazwę „Nastaw” – chyba chodziło o ustawienia.

Intuicyjność obsługi zarówno Fujifilm, jak Olympusa, jest poprawna, oparta na wieloletnich doświadczeniach. W przypadku Casio natomiast widać brak doświadczenia w produkcji zaawansowanych aparatów. Jest to przyczyną niezbyt intuicyjnej obsługi tego aparatu.

Znalezienie niektórych funkcji odbywa się metodą prób i błędów. Również instrukcja obsługi nie pomoże wiele użytkownikowi – i dotyczy to nie tylko wersji polskojęzycznej. Kolejnym plusem aparatu Fujifilm w stosunku do konkurencji jest odchylany ekran LCD ułatwiający wykonywanie zdjęć z nietypowych pozycji zdjęciowych.

Jedynie aparat Fujifilm ma odchylany wyświetlacz

Przetwornik i rejestracja zdjęć

Casio wyposażył swój EX-F1 w 6-milio­nową matrycę CMPS o przekątnej ­1/­1,8 cala i szybki procesor LSI. Zdjęcia mogą mieć klasyczną proporcje boków 3:2 oraz 4:3 i 16:9. Rejestracja zdjęć w aparacie Fujifilm została „powierzona” nowo opracowanemu przetwornikowi Super CCD VIII HR o przekątnej 2/3 cala z 11,1 mln efektywnych pikseli, sterowanemu najbardziej zaawansowanym procesorem Fujifilm RP (Real Photo) III. Umożliwia on zapis zdjęć zarówno w układzie 4:3, jak i tradycyjnym 3:2. Parametry przetwornika Olympusa wyglądają trochę skromniej w porównaniu z S100FS – Live CCD o przekątnej 1/2,33 cala, z efektywną rozdzielczością matrycy 10 milionów pikseli. W Olympusie sterowanie matrycą zostało „powierzone” znanemu z lustrzanek tej firmy procesorowi TruePic III. Matryce powyższych aparatów umożliwiają wykonanie wydruków z rozdzielczością 300 dpi o następujących maksymalnych rozmiarach: 17,9×23,8 (Casio); 24,4×32,5 (Fujifilm); 23,2×30,9 cm (Olympus). Rejestracja zdjęć może się odbywać przy ekwiwalentach czułości od ISO 64 (Olympus) i 100 (Casio i Fujifilm) do ISO 10000 (Fujifilm), 6400 (Olympus) i tylko 1600 (Casio). Zastosowanie wyższych czułości (od 3200 w Olympusie i od 6400 w Fujifilm) powoduje zmniejszeniem rozdzielczości rejestrowanego pliku. Pod tym względem Casio słabo się prezentuje, ale jeżeli chcielibyśmy wykonać szybką serię zdjęć to konkurencję zostawia daleko w tyle z 60 kl./s (do 60 zdj. w buforze) przy 7 kl./­s (Fuji­film) i 13,5 kl./­s (Olympus) i to po zmniejszeniu rozdzielczości.