Wykonywany pomiar jest integralny (z uwypukleniem środka pola) i przy nietypowych warunkach mogą powstać błędy. Niestety Minolta X-300 nie ma możliwości ręcznej korekty czasu naświetlania przy pracy automatycznej. W niektórych przypadkach można posłużyć się pamięcią pomiaru lub ustawieniem pokrętła światłoczułości na inny zakres. Aparat ten również nie może dokonać pomiaru światła błyskowego, Te możliwości mają modele X-500 i X-700. Tych ograniczeń nie można traktować jako wad, lecz jako świadome ograniczenia, przyjęte przez konstruktorów w celu uzyskania niskiej ceny.

Do aparatu istnieje bardzo duży wybór obiektywów typu MC i MD, wspomniane już przystawki napędowe, dedykowane lampy błyskowe serii X oraz PX, urządzenie do zdalnego wyzwalania migawki, mieszki pośrednie itp. Jedna z zalet kamery jest prostota i wygoda obsługi.

Produkcję Minolty X-300 zakończono w 1990 roku, kiedy to zastąpił ją bardzo podobny model X-300s, w którym „unowocześniono” kształt obudowy, zrezygnowanego z sensorowego spustu oraz wyposażono celownik w optyczny podgląd przysłony.