Marta Darowska i Tadeusz Koniarz, eksperci nie tylko w dziedzinie fotografii, poddają swojej opinii wybrane zdjęcia użytkowników galerii foto-kurier.pl

Czy ocena zdjęcia może być obiektywna? Oczywiście że tak, ale odnosi się to tylko do technicznej strony obrazu. Kiedy chcemy jednak osądzić jego wartość estetyczną, w pełni jesteśmy skazani na subiektywny osąd. Podane opinie są osobistymi zdaniami ekspertów, z którymi można się zgodzić, bądź nie, ale warto ich nie lekceważyć, ponieważ wynikają one z ich wieloletniego obcowania z tworzeniem i odbiorem obrazów fotograficznych. Opinie zamieszczone pod zdjęciami są stworzone przez Martę Darowską i Tadeusza Koniarza, którzy dołączyli do grona Ekspertów Foto-Kuriera i zgodzili się dzielić swoją wiedzą na naszych łamach.

„Tadao Ando”, 
fot. Bartosz Mrozowski 
 

O zdjęciach: 20 lat temu, jak byłem młody i piękny, trafiłem na album Tadao Ando. Zachwyciłem się. Nad formą, materiałem, spójnością. W jego projektach „wszystko się zgadza”. Mistrz... Wtedy nawet nie marzyłem, że uda się zobaczyć jego projekty na żywo. Kilka lat później, zacząłem podróżować. Japonia. Mekka i święty Gral podróżników. Wpisana na listę marzeń.  
I po 10 latach, w końcu się udało. I tym sposobem spełniłem dwa marzenia. Czasem się udaje ;). 

O sobie: Pracuję na planach filmowych i serialowych. Jestem rekwizytorem/scenografem/fotosistą. Dzięki temu, mogę podróżować. Czasem są to trzy miesiące, a czasem tylko dwa tygodnie. Ale zawsze sprawia mi to ogromną radość.A zdjęcia, jak zdjęcia. Takie miejsca. Wystarczy patrzeć i choć na chwilę się zatrzymać... ;) I „pstrykać» aparatem, bo telefon jest od dzwonienie. ;)

mrozowski.foto-kurier.pl

Od expertów: Prezentowane zdjęcia odnoszą się do fragmentów architektury i utrzymane są w jednolitej kolorystyce, zbliżonej do indygo w ciemnych tonach oraz ostrzejszego błękitu w jaśniejszych partiach. Taka harmonia barwna podkreśla chłód i opresyjny klimat betonowych konstrukcji.

Przeważają kompozycje centralne. Analiza obrazów prowadzi do wyodrębnienia dwóch serii. Pierwsza, składająca się z czterech zdjęć, przedstawia detale, w których autor wykorzystuje grę krzywych i spiral. Kadry oraz ich kolejność są wyraźnie przemyślane i dobrane tak, aby układały się w logiczny ciąg. Linie kompozycyjne łączą się, przechodząc z jednego obrazu w drugi. Tworzą one całość domkniętą dwoma ujęciami, które można porównać do wolut zwiniętych w przeciwnych kierunkach.

Seria ma charakter sekwencji filmowej. Rozpoczyna się od widoku w głąb , na spiralnie układające się schody. W kolejnym kadrze widz wychodzi na powierzchnię i odkrywa motyw wykonany z poziomu fotografa.

Następny etap to wznoszenie się wzdłuż łagodnie falującej linii balustrady, a ostatnie ujęcie, otwierające się na jasną przestrzeń nieba, można interpretować jako symbol nadziei i uwolnienia.
Druga seria przybiera bardziej charakter zestawu. Narracja jest w niej mniej czytelna. Dynamika kadrów wynika z dominujących linii prostych i diagonalnych. Trzy z czterech kompozycji oparte są na silnie zaznaczonej perspektywie zbieżnej.

Do tej serii należy jedyny obraz ukazujący sylwetkę człowieka. Pełni on funkcję sztafażu i umożliwia wyobrażenie sobie skali monumentalnego założenia architektonicznego. Wszystkie kompozycje w tym zestawie otwierają się na niebo, co podkreśla ich przestrzenność.
Od strony formalnej kadrowanie w postprodukcji wpływa na pewną niespójność, ponieważ wśród ośmiu zdjęć występują aż trzy różne formaty.

więcej Foto-Kurier 5/2026 str. 44
opublikowano: 2026.06.07 09:35:50
licznik odwiedzin: 53