W ustawianiu ostrości w trybie ręcznym wspomogą nas funkcje dostępne w aparacie. W przypadku testowanego Fujifilm X-S10 jest to m.in. oryginalny klin kołowy (4) , (4a) oraz strefy ostrości wyświetlane w różnych kolorach (5).

Przełączanie trybu ustawiania ostrości (AF/M) odbywa się wyłącznie z poziomu aparatu. W dalszej części obiektywu znajduje się jedyny przełącznik na obiektywie – LOCK (6). Za jego pomocą blokujemy tubus przed samoistnym wysunięciem się w pozycji transportowej tj. dla ogniskowej 18 mm. Podczas testowania nie zdarzyło się, żeby tubus sam się wysunął, ale przełącznik ten może okazać się przydatny po dłuższym użytkowaniu. Kolejny element to ok. 46-milimetrowy pierścień zmiany ogniskowej z naniesioną skokową skalą ogniskowych (7). Jego środkowa część, powyżej wspomnianej skali, mająca ok. 36 mm, jest pokryta gumowaną i radełkowaną okładziną. Pierścień ten zatrzymuje się po osiągnięciu skrajnych wartości ogniskowych, a obracamy go ze zmiennym oporem (najciężej między ogniskową 50 a 100 mm) w zakresie 0° – 90°.

W wizjerze aparatu i na jego ekranie LCD jest wyświetlany pasek wskazujący na jaką, w przybliżeniu, odległość w danym momencie jest ustawiona ostrość (8).

Testowany Tamron kończy się elementem, na którym można zamontować filtry o średnicy 67 mm (typowa wartość dla wielu obiektywów znajdujących się w ofercie Tamrona i dedykowanych do Sony) oraz osłonę przeciwsłoneczną. Mocowana jest ona zatrzaskowo, ale na tyle skutecznie, że pomimo braku przycisku zwalniającego blokadę mocowania nie udało się nam jej zgubić. Szkoda, że w obiektywie zabrakło dedykowanego pierścieni przysłon, ale do tego można się przyzwyczaić.

 Ostrość obrazu dla 300 mm jest imponująca. Na zdjęciu (B) widać fragment siatki anteny umieszczonej na zdjęciu (A) na dachu hotelu Marriott w W-wie. Zdjęcie (A) (300 mm) wykonano z tego samego miejsca co zdjęcie (C) (18 mm). fot. K. Patrycy