Olympus OM-D E-M10 Mark II ma 5-osiową stabilizację obrazu, która pomaga zapobiegać rozmyciom spowodowanym drżeniem rąk. Stabilizacja pracuje niezależnie od wykorzystywanego obiektywu, a jej skuteczność kompensacji wynosi ok. 4 EV. W połączeniu z szerokim zakresem czułości matrycy od ISO 200 do ISO 25 600 (+ ISO L [100], patrz pomiary str. ) bez najmniejszego problemu możemy wykonywać kreatywne zdjęcia.

Ponadto Olympus OM-D E-M10 Mark III daje nam szybki dostęp do 4 przydatnych trybów:
– AUTO (dawniej iAUTO), który wykrywa ruch nawet w ciemności;
– Advanced Photo (AP), umożliwiający edycję obrazu i korzystanie z wyjątkowych metod fotografowania, takich jak Live Composite, Panorama czy też Wielokrotna Ekspozycja (2 ujęcia [8];

– Bleach Bypass (nowy filtr artystyczny), który zwiększa kontrast, redukuje nasycenie i zmienia charakter fotografii [9].

– SCN, który daje możliwość wyboru sześciu motywów z predefiniowanymi ustawieniami;
W aparacie nie zabrakło też trybów fotograficznych oraz typowych dla lustrzanek, licznych filtrów artystycznych (15). Możemy wykonywać też zdjęcia panoramiczne. Składają się one z sekwencji indywidualnych kadrów, które następnie muszą zostać połączone. Do tego celu możemy wykorzystać np. oprogramowanie Olympus Studio i Master, które umożliwiają stworzenie panoramy poprzez automatyczne połączenie zdjęć [A].

W tej klasie produktów to naprawdę dużo. Za możliwości fotograficzne przyznajemy mocne 5,5 punktu.

Olympus OM-D E-M10 III + M.12-40 mm f/2,8 PRO. Par. eksp.: 1/500 s; ISO 200; f/8; f=12 mm. Początkowo jeżdżąc na nartach miałem na szyi, pod kurtką, testowany aparat z kitowym obiektywem 14–42 mm (ze względu na jego małe wymiary). Jednak dość szybko zamieniłem go na 12–40 mm f/2,8 PRO ze względu na jego krótszą ogniskową (odpowiednik 24 mm dla „małego obrazka”). Żałuję, że nie miałem ze sobą obiektywu 7–14  mm f/2,8 PRO, który idealnie sprawdziłby się przy fotografowaniu górskich krajobrazów, zdjęciach na wyciągach oraz podczas fotografowania budynków w górach, które często są rozmieszczone blisko siebie lub wokół których jest dość gęste lub nietypowo usytuowane zadrzewienie. Na zdjęciu jeden z budynków w Starym Smokowcu.

Pomiary

W redakcyjnym studiu sprawdziliśmy: dynamikę przetwornika, zaszumienie obrazu oraz odwzorowanie barwne (czyli sprawność dedykowanych ustawień balansu bieli). Pomiarów dokonaliśmy wykorzystując testową tablicę barwną X-rite, którą oświetlaliśmy światłem ciągłym żarowym (3000 K) oraz błyskowym (4800 K). Pomiary testowe wykonane zostały na plikach JPEG o najmniejszej kompresji, czyli na największych. Temperatura barwowa i ekspozycja ustawiane były ręcznie według wskazań urządzeń pomiarowych: Gossen Digipro F i Minolta Color Meter III.

Olympus OM-D E-M10 III + M.12-40 mm f/2,8. Par. eksp.: 1/250 s; ISO 200; f/5,6; f=12 mm. Selfie na stoku można zrobić nie używając odchylanego ekranu.