Pełne sterowanie oznacza: możliwość zastosowania wszystkich trybów ekspozycji, a także ustawienia wartości przysłony oraz jej przymknięcia z aparatu. W połączeniu ze wszystkimi innymi aparatami zdolnymi do obsługi  przysłony elektromagnetycznej nowego obiektywu, do dyspozycji jest jedynie tryb ręcznego doboru parametrów ekspozycji, a wartość przysłony można ustawić jedynie na obiektywie; oraz trzeba przed ekspozycją przymknąć ją do zadanej wartości przyciskiem na obiektywie.

PC-E Nikkor 24 mm f/3,5D ED: przycisk domykania przysłony elektromagnetycznej

Kolejny powód do zmartwienia to niefortunne rozmieszczenie elementów kontroli oraz blokady przesuwów i pokłonów. PC Mikro-Nikkor 85 mm f/2,8D miał cały moduł sterowania korekcją perspektywy odsunięty od mocowania bagnetowego na tyle, że żaden z jego elementów nie przeszkadzał ani w przesuwaniu, ani w obracaniu obiektywu dla zmiany ustawienia osi przesuwów/pokłonów z żadnym aparatem.

W nowym obiektywie ten moduł znajduje się bardzo blisko mocowania bagnetowego, wobec czego przy przesuwaniu przedniego członu lub obracaniu całego obiektywu dla zmiany kierunku osi przesuwów/pokłonów pokrętło regulacji przesuwu może uderzać o pryzmat. Nie mieliśmy możliwości wypróbowania wszystkich modeli lustrzanek Nikona, ale poza D3 nie znalaziono żadnej, z którą któryś z powyższych problemów by nie występował. Z D300 można dokonać pełnego przesuwu wzdłuż krótszego boku pola obrazowego, ale już przy obracaniu obiektywu można uderzyć pokrętłem o pryzmat. Z innymi aparatami, na przykład D70, nie można nawet dokonać pełnego przesuwu.

Kolizję pokrętła z pryzmatem można łatwo przewidzieć z aparatami mającymi wbudowaną lampę ­błyskową – jak D300, D200, D80, D60, D50, D40 czy D70. Przykrą niespodziankę stanowi to, że ma ona miejsce także w połączeniu z Nikonem D2X czy analogowym F6.

Czy obiektyw musiał tak zostać skonstruowany?

Parafrazując cytat z filmu „Rozmowy kontrolowane” trzeba by stwierdzić, że „widocznie musiał, skoro został”. Stało się tak za sprawą skrócenia ogniskowej obiektywu lub zastosowania w obiektywie wewnętrznego ogniskowania (stara „osiemdziesiątka piątka” nie miała systemu IF). Kiedy Nikon pokazał zdjęcia prototypu nowej wersji obiektywu 85 mm do korekcji perspektywy, okazało się, że moduł z elementami sterującymi przesuwami oraz pokłonami przesunięto w stronę mocowania bagnetowego tak samo jak w optyce o ogniskowej 24 mm, a zatem należy przypuszczać, że cała seria PC-E będzie miała identyczne problemy przy przesuwaniu oraz obracaniu. Przez analogię należy podejrzewać, że skoro stara wersja osiemdziesiątki piątki nie zahaczała o pryzmat, to można było zrobić dwudziestkę czwórkę w podobny sposób.

Podsumowanie

Reasumując zastrzeżenia do nowego PC-E Nikkora 24 mm f/3,5D ED, należy stwierdzić, że jest to obiektyw, który w pełni i bez ograniczeń współpracuje tylko z jednym modelem aparatu, czyli Nikonem D3. Z innymi aparatami współpracuje w ograniczonym zakresie, lub nie współpracuje wcale. Wydaje się, że lepiej by się stało, gdyby inżynierowie firmy skonstruowali nowy obiektyw analogicznie do starej „osiemdziesiątki piątki” PC – czyli zachowali mechaniczne sterowanie przysłoną oraz  moduł sterowania perspektywą odsunięty od mocowania bagnetowego. Wielu fotografów (łącznie ze mną) z pewnością poświęciłoby wygodę w pełni automatycznego sterowania ekspozycją i przysłoną obiektywu z dwoma aparatami (D3 oraz D300) na rzecz ręcznej, ale pełnej współpracy ze wszystkimi lustrzankami Nikona.