Minęły już ponad trzy lata, odkąd zadebiutował system „Z” Nikkora (sierpień 2018 r.) i pojawiło się już wiele obiektywów z tym mocowaniem dedykowanych do różnego typu fotografii. Jednak nie było wśród nich modelu makro z dużą skalą odwzorowania. Drugiego czerwca 2021 roku firma zaprezentowała od razu dwa takie modele: Nikkora Z MC 50 mm f/2,8 oraz Nikkora Z MC 105 mm f/2,8. Test tego pierwszego publikowaliśmy w Foto-Kurierze 8–9/2021. Zdobył on nagrodę EISA dla najlepszego obiektywu makro sezonu 2021–2022. W tym wydaniu przyszedł czas by wziąć „pod lupę” Nikkora Z MC 105 mm f/2,8 VR S, który nieco później zagościł na fotograficznym rynku. Jak się później okazało obiektyw ten został wyrózniony również nagrodą EISA kolejnego sezonu dla "Najlepszego Obiektywu Makro sezonu 2022-2023" >>>

Mechanika i ergonomia

Nikkor Z MC 105 mm f/2,8 VR S to pierwsza „stopiątka” producenta dedykowana do bezlusterkowych pełnoklatkowców Nikona. W swojej „stajni” Nikkor ma jeszcze jeden stałoogniskowy teleobiektyw, Z 85 mm f/1,8 S, jest to typowa portretówka o mniejszej skali odwzorowania. Obiektywów makro o ogniskowej 105 mm lub zbliżonej jest kilka na rynku. Poniżej przedstawiamy tabelę porównawczą z wybranymi modelami.

Testowany Nikkor ma uszczelnione praktycznie wszystkie ruchome elementy tubusu (1), a także zastosowano w nim gumową uszczelkę wokół metalowego (2) mocowania obiektywu.

Dzięki temu konstrukcja odporna jest na kurz i wilgoć, co przy makro fotografii, gdzie często wykonuje się ją o poranku podczas występowania wilgoci, rosy, mgieł, jest to ważny aspekt. Obiektyw waży 630 g, a jego wymiary to 85 × 140 mm.

Nikkor Z MC 105 mm f/2,8 VR S rozpoczyna się bagnetem mocującym, wykonanym ze stopu metali, na którym znajdują się styki komunikacyjne (11 sztuk) (3).

Tuż za bagnetem jest wypukła, biała kropka (4) ułatwiająca odpowiednie zamocowanie obiektywu do aparatu. Na tym samym elemencie obiektywu znajdują się dwa przełączniki: