Dostałem do wyboru jeden przedmiot z segmentu małego AGD. Mój wybór padł na czajnik. Spojrzałem na niego i niemal od razu poczułem, że nie chce być grzecznym sprzętem kuchennym. Jest w nim coś z filmowego rekwizytu – błysk lakieru, chromowe detale, kształt przypominający kapsułę. A może nawet - myślącą istotę? 

Wtedy pojawiła się wizja: Wielki Elektronik – klimat rodem z Pana Kleksa, z domieszką retrofuturyzmu i scenicznej magii, skrzyżowany z postacią Srebrnego Surfera przemierzającego galaktyki. Obraz, w którym przedmiot ma charakter i dostaje własną rolę. Piszę o tym, bo to najważniejszy element powstawania tego zdjęcia. Bez pomysłu, idei i emocji trudno stworzyć fotografię, która wychodzi poza schemat „czajnik na białym tle”. 

Kolejnym krokiem były poszukiwania sprzętu, który pozwoli tę wizję zrealizować. Warto jednak pamiętać o zasadzie, którą często powtarza David duChemin: gear is good, but vision is better co oznacza „sprzęt jest ważny, ale wizja ważniejsza”. To zdanie doskonale oddaje charakter tego typu pracy nad fotografią. 

Od początku wiedziałem, że kluczem będzie kolor oraz relacja pomiędzy planami – zarówno w kontekście formy i treści, jak i spójności oświetlenia. Kolor miał tu ogromne znaczenie, a największym wyzwaniem okazała się precyzyjna kontrola światła. Nie chciałem, aby rozlewało się po całym planie. Miało świecić dokładnie tam, gdzie zaplanowałem. 

Zaczęliśmy więc od ciszy i ciemności. Choć brzmi to nieco górnolotnie, dokładnie tak wyglądał początek pracy. Plan został wygaszony do czerni, aby wszystko, co pojawi się później, było w pełni świadome i kontrolowane. W pracy ze światłem LED to doskonała praktyka. 

Jako pierwszy w kadrze pojawił się czajnik (1). Oświetlił go wąski snop

 światła ze snoota, uzyskany przy użyciu lampy PRO STUFF VL 300 (A)  z dedykowaną głowicą snoot.

Przez chwilę plan przypominał scenę teatralną. Światło rysowało formę czajnika, nie rozlewając się ani na kurtkę modela, ani na tło. Dzięki temu czajnik stał się prawdziwą gwiazdą kadru: wyraźne refleksy, ostre krawędzie i charakterystyczny czerwony kolor. Metal i lakier wyjątkowo dobrze reagują na tak precyzyjne światło – pięknie pokazują fakturę i połysk, choć wymagają ostrożności. Bogdan, nasz model, miał pomalowaną na srebrno skórę, a farba z dłoni bardzo łatwo przenosiła się na powierzchnię czajnika. 

Dopiero gdy główny „bohater” był ustawiony i czytelny, zaczęliśmy budować świat wokół niego.

Wtedy do gry wchodzą światła rysujące – takie, które tworzą klimat i separację, a nie tylko doświetlają scenę. Użyliśmy dwóch lamp LED RGB PRO STUFF MVL S100 (B), zamocowanych w softboxach FLEX 30 × 140 cm z gridami (C).

Wybrałem je ze względu na mobilność i łatwość transportu, a jednocześnie możliwość zasilania z sieci i stosowania modyfikatorów z mocowaniem Bowens (przy użyciu adaptera). Trzeba jednak pamiętać, że przy mobilnej konstrukcji zasilacz jest wyprowadzony poza lampę – w praktyce oznacza to konieczność użycia przedłużacza. Zresztą w fotografii studyjnej przedłużacz to trochę jak Święty Graal: niezależnie od studia, zawsze okazuje się, że brakuje jeszcze jednego.