Możliwości multimedialne

Możliwości multimedialne to bez wątpienia najmocniejsza strona tego aparatu. Większe niż w aparatach kompaktowych wymiary matrycy sprawiają, że pod względem jakości nagrań Lumiksowi bliżej będzie do zaawansowanych nawet kamer wideo i lustrzanek z funkcją filmowania. Zgodnie z najnowszymi standardami sekwencje rejestrowane są w formacie Full HD 1920×1080 i HD 1280×720 z częstotliwością 30 kl./s. Nagrania zapisywane są w postaci plików QuickTime Motion JPEG lub kodowanie w standardzie AVCHD (MPEG-4/H.264), co ma umożliwiać zapisywanie filmów dwa razy dłuższych  w rozdzielczości HD (w porównaniu z tradycyjnym JPEG Motion). Czas jednego nagrania ograniczony jest do 29 min 59 s. Wbrew pozorom, nie jest to spowodowane względami technicznymi – ograniczenia wymusza na producentach europejskie prawodawstwo, zgodnie z którym każde urządzenie rejestrujące sekwencje dłuższe niż 30 min traktowane jest jak kamera wideo, a to wiże się z wyższym opodatkowaniem. Nagrywanie rozpoczynamy i kończymy tym samym dedykowanym przyciskiem, umieszczonym pod kciukiem na tylnej ściance aparatu. Na ekranie pojawia się pulsująca czerwona kropka, wyświetlany jest też czas rejestracji i pozostały czas nagrania. Największą przewagą aparatów z wymienną optyką nad multimedialną lustrzanką ma być jednak brak lustra, umożliwiający zastosowanie autofocusu pracującego w trybie ciągłym.

 Jakość nagrania możemy szybko zmienić dzięki QuickMenu

Jak to się sprawdza w praktyce?

Otóż bardzo różnie – aparat faktycznie sam ostrzy, ale niestety nie najszybciej i potrafi się zgubić; na szczęście możemy szybko doostrzyć obraz wciskając do połowy spust migawki. Nie jest więc jeszcze idealnie ale i tak o niebo lepiej niż w przypadku lustrzanek. Świetnie sprawdza się też nowy obiektyw- jest naprawdę cichy zarówno podczas zmiany ogniskowej jaki i ustawiania ostrości. Tego samego nie można niestety powiedzieć o pracy pokrętła sterowania, znajdującego się poniżej spustu.
Zacznijmy od początku. Dla ambitnych użytkowników przewidziano wybierany na „grzybku” tryb kreatywny. W tym trybie z poziomu menu możemy zdecydować się na ręczną kontrolę czasu, ekspozycji lub obu tych parametrów. Teraz panujemy więc już nad czasem otwarcia migawki i głębią ostrości, ale cena jest wysoka – parametry kontrolujemy za pomocą umieszczonego poniżej spustu pokrętła. Każdy „przeskok” w prawo lub w lewo jest bardzo głośny, a wbudowany mikrofon rejestruje to bardzo wyraźnie.
Skoro jesteśmy już przy mikrofonie – na szczęście nie musimy go używać. Rejestruje co prawda dźwięk stereofonicznie (choć nie jest to jeszcze dźwięk przestrzenny) ale i tak dużo lepszym wyjściem będzie zastosowanie mikrofonu zewnętrznego, np. dedykowanego dla tego aparatu Panasonika DMW-MS1 instalowanego na „gorącej stopce” czyli złączu zewnętrznej lampy.
Zdjęcia i filmy w formacie AVCHD można odtworzyć bezpośrednio w telewizorze Panasonic Viera Full-HD. Wystarczy umieścić kartę pamięci SD w slocie SD/SDHC (Viera Image Viewer) lub w odtwarzaczu Blu-ray. Możemy też podłączyć aparat LUMIX DMC-GH1 za pomocą kabla mini HDMI i funkcji Viera Link.
Do filmowania w dużej rozdzielczości zalecane są karty pamięci co najmniej 6 klasy prędkości (class 6) ale jak przekonaliśmy się niedawno karta karcie nie równa i nie zawsze deklarowana klasa zgadza się z faktycznymi możliwościami nośnika (Panasonic ma już w ofercie karty 10 klasy).
Trzeba jeszcze pochwalić GH1 za bardzo dobry ekran LCD. Umieszczony na przegubie, 3-calowy, o zwiększonej rozdzielczości (460 tys. pikseli) daje naprawdę duże możliwości. W swojej klasie, pod względem możliwości multimedialnych GH1 jest w tej chwili niewątpliwie liderem. Za możliwości multimedialne przyznajemy mu więc 6 punktów.

 Podsumowanie

Panasonic GH1 to przede wszystkim aparat o imponujących możliwościach multimedialnych. Cena na poziomie 6999 zł w pierwszej chwili wydaje się wręcz szalona, ale trzeba przyznać że próżno szukać kamery z wymienną optyką i tak dużym przetwornikiem za te pieniądze. To bez wątpienia aparat dla fanów filomowania. Tym którym zależy głównie na fotografii polecamy dużo tańszego poprzednika, model G1

Tekst, pomiary i zdjęcia: Maciej Zieliński

Artykuł opublikowano w wydaniu FK8/09 [kliknij]