Test

Wykonaliśmy testy szumów i dynamiki przetwornika, oceniliśmy sprawność systemu AF, sprawdziliśmy rozdzielczość i dystorsję kitowych obiektywów. Testy wykonywaliśmy w redakcyjnym studiu z wykorzystaniem dwóch lamp Bowens Esprit, z softboksami Elfo przy zmodyfikowanej tablicy Vuzort i tablicy barwnej Macbetha oraz w terenie.

W Olympusie przy ekw. czułości ISO 1600 ze słabym filtrem szumów stwierdzono sygnał szumowy na poziomie 6,36% dla światła błyskoweg
i 5,73% dla żarowego. Z mocnym filtrem odpowiednio: 3,43% i 3,18%

Szumy

Canon w swojej konstrukcji umieścił nowy przetwornik CMOS formatu APS-C, o efektywnej rozdzielczości 12,2 mln pikseli. Olympus ciągle wyposaża swoje lustrzanki w matryce LiveMOS formatu 4/3, o efektywnej rozdzielczości 10 mln pikseli. W tym przypadku teoretycznie mniejsze szumy powinien mieć Canon. A jak jest w praktyce, zaraz się przekonamy.
Oba aparaty wyposażono w opcję redukcji szumów. Test wykonaliśmy zarówno przy świetle błyskowym (ok. 5000 K), jak i oświetlając tablicę Macbetha­ światłem ciągłym żarowym (ok. 2700 K). Balans bieli w Canonie ustawialiśmy na predefiniowany błyskowy lub żarowy, gdyż aparat ten nie ma funkcji ręcznego wyboru temperatury barwowej. W Olympusie ustawialiśmy balans bieli ręcznie według wskazań Colormetera Minolty. Zarówno w jednym, jak i drugim przypadku wykonywaliśmy serię zdjęć z włączoną i wyłączoną redukcją szumów. W Olympusie możemy wybrać skuteczność działania filtru szumów; do wyboru są: słaby, średni i mocny. My korzystaliśmy z filtru średniego. A dodatkowo, dla wartości ISO 1600, dokonaliśmy pomiarów również dla filtru słabego i mocnego. Otrzymane pomiary przedstawia wykres powyżej. Tak jak się spodziewaliśmy, mniejsza matryca Olympusa daje większe zakłócenia obrazowe, i zdecydowanie musi ustąpić miejsca Canonowi.

Jak widać na powyższym porównaniu automatyka Canona wykorzystana przy świetle żarowym nie doświetla zdjęć. Kolorystyka Canona jest przesunięta
w kierunku magenty a Olympusa w cyan.

Przy badaniu szumów przy świetle żarowym korzystaliśmy z automatyki czasu, i tutaj okazało się, że automatyka Canona nie doświetla zdjęć.
Przetwornik Olympusa znacznie lepiej sprawdza się przy świetle błyskowym w całym zakresie czułości. Natomiast redukcja szumów lepiej sprawdza się przy świetle żarowym, np. przy ISO 1600, przy zastosowaniu średniego filtru szumów, szumy redukujemy o połowę . Przy błysku efekt redukcji jest widoczny jedynie przy dużej czułości i mocnym filtrze. W Canonie włączenie redukcji szumów daje efekty niezależnie od czułości i rodzaju światła. Szumy obu aparatów dla szerokiego grona użytkowników są akceptowalne, a w porównaniu z konkurencyjnymi modelami Sony Alfa 200 i 300, są one wyższe. Ogólna ocena za szumy to 5 dla Canona i 4 dla Olympusa.

Dynamika obu przetworników jest bardzo szeroka. Olympus lepiej reaguje na niedoświetlenie, a Canon lepiej radzi sobie z prześwietleniem kadru.

Dynamika rejestracji

Test dynamiki przetwornika wykonaliśmy przy świetle błyskowym (ok. 5000 K). Obie matryce wykazują się bardzo szeroką dynamiką rejestrowanego obrazu, w szczególności w kierunku niedoświetlenia. W przypadku Olympusa dochodząc aż do –5 EV, Canon lepiej sprawdzał się w partiach prześwietlonych, choć w niedoświetleniu gonił konkurencję. Dla obu rywali przyznajemy w tej kategorii po 6 punktów.

Możliwości fotograficzne

Testowane modele dadzą swoim właścicielom bardzo duże możliwości kreatywnej fotografii. Zastosowane matryce umożliwiają wykonanie wydruków o formacie 24,1×36,2 cm (Canon) i 23,2×30,9 cm (Olympus). Przetwarzaniem rejestrowanych obrazów zajmują się szybkie procesory DIGIC III w Canonie i TruPic III w Olympusie umożliwiają rejestrację do 3,5 kl./­s (Canon do 6 plików RAW lub 53 JPEG; Olympus do 8 RAW lub do zapełnienia karty przy plikach JPEG). Oba aparaty mają system ultradźwiękowy czyszczenia matrycy oraz podgląd fotografowanego obrazu na ekranie LCD.

Przetwornik Olympusa ładnie i wiernie oddaje zarówno kolor czerwony, jak
i odcień skóry. Ładnie odwzorowane również zostały odcienie szarości. Olympus E-520: f/4,5; t=1/500 s; ISO 400; f=150 mm