Canon EOS 7D Mark II + Canon EF-S 10-18 mm f/4,5-5,6 IS STM.
Par. eksp. 1/50 s; ISO 100; f/4,5; f=10 mm  fot. p. Borys.

Niemal każdy producent obiektywów ma w swojej ofercie szerokokątne zoomy. W wydaniu FK 8/2011 testowaliśmy cztery modele: Canona 10-22 mm, Nikkora 10-24 mm i dwie Sigmy: 8-16 mm i 10-20 mm. Od tamtej pory pojawiły się nowe modele, m.in: Tokina AT-X 116 PRO DX II AF 11-16 mm f/2,8 [1] (1/2012) i najnowsza AT-X PRO DX 11-20 mm (12/2014) f/2,8 oraz Canon EF-S 10-18 mm f/4,5-5,6 IS STM [2] (5/2014). Pod nieobecność najnowszej Tokiny zapraszamy do porównania dwóch pozostałych obiektywów.

  fot. p. Borys. 

Mechanika i ergonomia

Testowane obiektywy są podobne do siebie biorąc pod uwagę zakres ogniskowych. Na tym jednak podobieństwa się kończą. Canon jest mniejszy (75×72 mm) od Tokiny (89,2×84 mm) i przy tym o ponad połowę lżejszy – 240 g/550 g. Takie wymiary i waga Tokiny spowodowane są głównie dużym otworem względnym w całym zakresie ogniskowych – f/2,8. 10-18 mm Canona nie jest zbyt jasnym obiektywem i ma zmienne światło f/4,5-5,6. Ponadto Canon ma bagnet wykonany z tworzywa sztucznego [3] a Tokina metalowy [4], co również ma wpływ na wagę obiektywów.

   fot. p. Borys.

Oba modele mają po dwa, karbowane, gumowane pierścienie: ustawiania ostrości (7 mm Canon [5], 19 mm Tokina [6]) i zmiany ogniskowej (22 mm Canon [7], 15 mm Tokin [8]). Na tubusie Canona są dwa przełączniki: jeden do zmiany działania systemu ustawiania ostrości (AF/MF), drugi do włączania i wyłączania stabilizacji [9].

   fot. p. Borys.

W Tokinie nie ma żadnych przełączników: obiektyw nie ma stabilizacji, a przełączanie AF/MF wykonuje się poprzez przesuwanie pierścienia [10]. Jest to dość archaiczna metoda. Poza tym, że sposób ten uniemożliwia doostrzanie w trybie AF, to podczas zmiany z AF na MF ruch przesunięcia jest gwałtowny, co może spowodować zmianę wartości na jaką była ustawiona ostrość. W EF-S 10-18 mm możliwe jest doostrzanie podczas pracy z autofocusem.

Przesunięcie pierścienia w tył powoduje przestawienie obiektywu w tryb ręcznego ustawiania ostrości.   fot. p. Borys.

Pierścienie ostrości w obu przypadkach obracają się płynnie. Kiedy obrót pierścienia dojdzie do minimalnej lub maksymalnej granicy w Tokinie zatrzymuje się on. W Canonie obraca się w kółko bez napotkania nawet najmniejszego oporu na granicznych wartościach (co nie jest dobrym rozwiązaniem). Na tubusie Tokiny znajduje się jeszcze skala odległości wyrażona w metrach i stopach [11].

  fot. p. Borys.