Nikon Df ma oczywiście, jak na prawdziwą lustrzankę przystało, wizjer optyczny [8]. Składa się on z pryzmatu pentagonalnego, który ­zapewnia blisko 100-procentowe pokrycie kadru i 0,7-krotne powiększenie, jak również możliwość kadrowania w formacie DX z oznaczeniem w wizjerze. Wśród oglądających aparat często zadawano pytanie dlaczego nie ma systemu wymiennych matówek. Nikt do końca nie mógł racjonalnie odpowiedzieć na to pytanie. Nam też niestety nie udało się uzyskać odpowiedzi.

Klasyka w modelu Nikona „poszła” dalej. Aparat wyposażono w unikatową składaną dźwignię sprzężenia światłomierza [9], która umożliwia bezpośrednie podłączenie do aparatu nawet klasycznych obiektywów Nikkor innych niż AI [10]. Teraz posiadacze sprawdzonych starszych konstrukcji będą mogli z przyjemnością z nich skorzystać. Podczas fotografowania z użyciem obiektywu innego niż AI w trybie A (preselekcji przysłony) lub M (manualnym) Nikon Df umożliwia pomiar przy całkowicie otwartej przysłonie – tak samo jak w przypadku obiektywów AI. Parametry obiektywu, takie jak ogniskowa i maksymalny otwór przysłony, można łatwo definiować za pomocą prostych ustawień aparatu, umożliwiając rozpoznanie przez aparat ustawienia przysłony i obliczenie prawidłowej ekspozycji [11] [12]

System AF

System autofocusu Nikona Df do złudzenia przypomina ten z Nikona D600 (Multi-CAM 4800). Ma 39 pól i funkcjonuje nawet przy poziomie oświetlenia -1 EV z obiektywami o otworze względnym do f/8. Dostępne są cztery tryby pól AF, w tym śledzenie 3D. Według zapewnień producenta system działa szybko i precyzyjnie na całym obszarze kadru – nawet w niekorzystnych warunkach oświetleniowych.

Matryca

Sercem Nikona Df jest jednak matryca typu CMOS formatu FX (36×23,9 mm) znana ze sztandarowego Nikon D4 o rozdzielczości 16,2 mln pikseli oraz procesor przetwarzania obrazu EXPEED 3. To zestawienie gwarantujące znakomitą jakość obrazu, nawet w najtrudniejszych warunkach oświetleniowych. Patrząc na możliwości Nikona D4 nie sposób nie założyć, że w przypadku Nikona Df też tak będzie. Wydaje się, że testy laboratoryjne mogą jedynie potwierdzić tę tezę.

Możliwości fotograficzne

Nikon Df ma, tak samo jak D600, możliwość wykonywania zdjęć seryjnych z częstotliwością do 5,5 kl./s zarówno w formacie FX, jak i DX co umożliwia precyzyjne uchwycenie dynamicznych ujęć. Natomiast zaawansowana funkcja pomiaru punktowego balansu bieli, dwuosiowy elektroniczny wirtualny horyzont oraz tryb fotografowania z podglądem na żywo w połączeniu z opisanym wcześniej wizjerem optycznym zapewniają pełną swobodę kompozycji. Kolejny element to wzbudzający powszechną zazdrość posiadaczy konsumenckich lustrzanek imponujący wręcz zakres czułości - ISO 100–12 800 [13], rozszerzalny do wartości ISO 204 800 (H4 [14]) umożliwiający tworzenie szczegółowych zdjęć o niewielkim poziomie szumów, nawet w bardzo niekorzystnych warunkach oświetleniowych.

Opracowany przez Nikona procesor obrazowy EXPEED 3 ma z łatwością radzić sobie z obsługą dużych ilości danych bez uszczerbku dla szybkości i jakości rejestracji. Natomiast 16-bitowa technologia przetwarzania obrazu ma umożliwić uzyskanie optymalnej kolorystyki, idealnego odwzorowania odcieni i maksymalną redukcję szumów na całym obszarze klatki. Ponadto, zapewnia płynne przejścia tonalne w całej skali kolorystycznej do czystej bieli, nawet na zdjęciach rejestrowanych w formacie JPEG. Mechanizm ­EXPEED 3 jest szybki i precyzyjny, a przy tym wyjątkowo energooszczędny, dzięki czemu aparat powinien doskonale sprawać się podczas długich sesji zdjęciowych lub w trakcie naszych podróży.

Według danych producenta czas uruchamiania aparatu wynosi ok. 0,14 s, a czas opóźnienia otwarcia migawki – ok. 0,052 s. Te parametry to kolejny powód do zazdrości nie tylko przez pozostałe aparaty, ale przede wszystkim smartfony, gdzie czas startu sięga 6 i więcej sekund. Nota bene, póki tak będzie to producenci aparatów mogą spać spokojnie Nikon Df ma precyzyjną migawkę [15], przetestowaną pod kątem niezawodności działania przez 150 000 cykli. Umożliwia ona fotografowanie z czasami otwarcia od 1/4000 s i z czasem synchronizacji z błyskiem do 1/200 s. Te parametry wskazują na migawkę rodem z Nikona D610 (niestety nie udało się tego potwierdzić). Oczywiście Nikon Df umożliwia precyzyjne, ręczne ustawianie balansu bieli poprzez szybkie przypisanie punktowego balansu do obszaru kadru wybranego w podglądzie na żywo.

« pierwsza « 1 2 3 » ostatnia »