Pomimo tego, że drukarka ma 9 pigmentowych atramentów, to na raz drukujemy za pomocą 8 z nich. Tusz czarny występuje jako matowy (MK) lub do powierzchni błyszczących (PK).

Matowy pigment czarny pozbawiony jest otoczki żywicznej, dzięki czemu może głębiej wnikać w podłoże matowych papierów, zapewniając im większą głębię kolorystyczną i bardziej wysycony czarny kolor.

Drukarka korzysta z dziewięciu tuszy przy czym czarny matowy i błyszczący stosowane są zamiennie zależnie od podłoża.

W SC-P600, podobnie jak w R3000 zmiana tuszu z PK na MK, i odwrotnie odbywa się automatycznie po wskazaniu odpowiednich opcji na panelu LCD lub wyborze odpowiedniego papieru w sterowniku drukarki. Niestety trwa to ok. 1,5 minuty, ale to dość istotne usprawnienie. Nie możemy, ze względów technologicznych, drukować przy braku któregokolwiek z tuszy. Tzn. gdy zabraknie tuszu np. żółtego, to pisma w czerni i bieli nie wydrukujemy. Trzeba albo skorzystać z innej drukarki, albo najzwyczajniej wymienić żółty tusz na nowy.

Drobna zmiana konstrukcyjna dotyczy również konstrukcji wnętrza samej drukarki. W tej chwili jarzmo, w którym prowadzona jest głowica jest o ok. 12% sztywniejsze, co poprawia stabilność pracy głowicy, a w konsekwencji pomaga w prawidłowym odwzorowaniu kolorystycznym wszystkich wydruków.

W Epsonie SC-P600, tak jak w R3000, zastosowano technologię LUT (look up table), oraz głowicę piezoelektryczną tego samego typu, co u poprzednika.

Sterownik (1)

Najpierw uruchamiamy sterownik drukarki (driver), który ściągamy ze strony producenta, a następnie, po otrzymaniu stosownego komunikatu, podłączamy drukarkę poprzez kabel USB lub jako drukarkę sieciową. Podczas testu korzystaliśmy głównie ze złącza USB 2.0 (USB typu A – USB typu B). Proces instalacji odbywa się bez najmniejszego problemu i dość szybko.

Tryb sterownika drukarki, na szczęście w języku polskim zapewnia kreatywną kontrolę nad wydrukiem, jego wielkością i odpowiednim wyborem papieru.

« pierwsza « 1 2 3 4 5 » ostatnia »