Dynamika rejestracji

Pomiaru dynamiki rejestracji dokonaliśmy w studiu przy świetle lamp błyskowych o temperaturze barwowej 5380 K. Temperatura barwowa została dobrana ręcznie. Stabilizatory obrazu w lustrzankach zostały wyłączone. Nikon, jako jedyny z testowanych aparatów pozbawiony wbudowanego w korpus stabilizatora matrycy, wyposażony był w obiektyw AF-S Nikkor 24-120 mm f/3,5-5,6 G, w tym przypadku z wyłączoną funkcją stabilizacji optycznej VR.

a700 w połączeniu z obiektywem 70-200 mm ze światłem 2,8 serii G pozwoliła rewelacyjnie oddać najdrobniejsze szczegóły zarówno w bielach, jak i w szarościach.

Pliki rejestrowano dla wartości ISO 100 z wyłączeniem Nikona D300, dla którego pomiaru dokonywano przy ekwiwalencie czułości ISO 200. Analizie poddano JPEG-i o najmniejszej kompresji, czyli o najwyższej jakości. Wyniki pomiarów przedstawione zostały na str. 36. 

Przy okazji ustawiania temperatury barwowej w testowanych lustrzankach okazało się, że skok temperatury barwowej w Olympusie możliwy jest z krokiem 50 K, w a700 z krokiem 100 K, natomiast w Nikonie odbywa się przez dobór spośród zadanego szeregu temperatur z możliwością późniejszego dokorygowania wybranej temperatury za pomocą koła wyboru funkcji, w układzie ABGM (patrz zrzut na poprzedniej stronie). Do każdego z rozwiązań trzeba się przyzwyczaić. Najprościej można dobrać temperaturę barwową w Olympusie E-3.

 Podobne efekty jak w a700 można uzyskać w Olympusie E-3

Po wstępnej analizie otrzymanych danych można powiedzieć, że dynamiki wszystkich aparatów należą do przeciętnych. Największy zakres ma a700 (5 EV), a co ciekawe – Nikon D300 i Olympus E-3 mają dynamikę indentyczną, wynoszącą ok. 4 i 1/3 EV. Analiza wykresu pozwala stwierdzić, że w ciemnych partiach Nikon zachowuje się najbardziej kapryśnie, tzn. wygląda to tak, jakby przy zwiększaniu niedoświetlenia aparat automatycznie podbijał czułość matrycy powodując chwilowy wzrost jej czułości, a tym samym poszerzając dynamikę rejestracji. Jednak, żeby stwierdzić to ostatecznie, należałoby sprawdzić to z innym egzemplarzem D300, co niestety nie było możliwe. Tak więc twierdzenie powyższe musi pozostać jedynie kwestią naszej spekulacji.

W Nikonie precyzyjny dobór temperatury barwowej odbywa się dwustopniowo. Najpierw spośród zadanego szeregu temperatur dobieramy wartość zgrubną, a następnie dokorygowujemy ją za pomocą koła wyboru funkcji, w układzie ABGM.

 Dynamika testowanych aparatów

 (kliknij)