Tamron 28-75 mm f/2,8 Di III VXD G2 został zaprezentowany 30 września 2021 roku i jest to druga generacja obiektywu Tamrona o takich parametrach z mocowaniem Sony E. Firma ma jeszcze jedną konstrukcję o takim samym zakresie ogniskowych i jasności, ale przeznaczona jest ona do lustrzanek. Kilka analogicznych obiektywów przedstawiamy w tabeli w dalszej części artykułu.

Testowany obiektyw ma bagnet mocujący wykonany ze stopu metalu otaczający 10 styków komunikacyjnych (2). Tuż za bagnetem jest mała, biała kreska ułatwiająca odpowiednie zamocowanie obiektywu do aparatu. Następnie znajduje złącze USB typu C (3) . Dzięki niemu można, za pomocą programu TAMRON Lens Utility, z którym ten model jest kompatybilny, indywidualnie konfigurować różne funkcje, a także aktualizować oprogramowanie sprzętowe obiektywu.

Kolejny element to ok. 17-milimetrowy pierścień ustawiania ostrości w trybie ręcznym pokryty gumowaną (4), radełkowaną okładziną. Podczas ostrzenia nie stawia on żadnego oporu po osiągnięciu minimalnej i maksymalnej odległości ustawienia ostrości. W wizjerze aparatu i na jego ekranie LCD jest wyświetlany pasek wskazujący gdzie w danej chwili ostrość jest ustawiona. Kąt obrotu pierścienia uzależniony jest od szybkości jego obracania. Czym wolniej będziemy go obracać tym ostrość będziemy mogli precyzyjniej dopasować.

Kolejny element tubusu to szeroki, ok. 36-milimetrowy pierścień zmiany ogniskowej (5), z czego 29 milimetrów pokryte są gumowaną, radełkowaną okładziną. Pierścień ten zatrzymuje się po osiągnięciu skrajnych wartości ogniskowych.  

Testowany Tamron kończy się elementem, na którym można zamontować filtry o średnicy 67 mm i osłonę przeciwsłoneczną (6).
System AF oparty jest na technologii VXD – liniowym silniku (7) – dzięki temu autofocus działa szybko, precyzyjnie i cicho.

Przednia soczewka nie rotuje, co ułatwia stosowanie filtrów połówkowych czy polaryzacyjnych. Na tubusie nie ma żadnych przełączników, takich jak np. AF/MF czy blokady przed samoistnym wysunięciem się – choć podczas testowania nie zdarzyło się, żeby tubus sam się wysunął. Może po prostu ten drugi nie jest potrzebny, ale to się okaże po dłuższym użytkowaniu. Znajdziemy jedynie przycisk (8), do którego można przypisywać różne funkcje za pomocą programu TAMRON Lens Utility lub z aparatu, jeśli ma taką możliwość (np. w A7 III poprzez opcję w menu „Przyciski własne”).

Testowany model to konstrukcja solidnie wykonana, nie widać aby, któraś z okładzin odchodziła czy wycierała się. W komplecie z obiektywem otrzymujemy dekielki zakrywające i osłonę przeciwsłoneczną. Przewód do podłączenia obiektywu do komputera dostępny jest opcjonalnie.

Za mechanikę i ergonomię przyznajemy 5,25 pkt.

Optyka

Budowa optyczna Tamrona 28–75 mm f/2,8 Di III VXD G2 składa się z 17 elementów rozmieszczonych w 15 grupach (9). Wśród nich są soczewki LD (Low Dispersion) i GM (Glass Molded Aspherical). Wewnątrz tubusu znajduje się 9-listkowa przysłona (10), którą możemy przymknąć do f/22.