Stale powiększająca się gama obiektywów Nikkor Z oraz, dzięki adapterowi FTZ, ponad 300 kompatybilnych obiektywów Nikkor z bagnetem F umożliwia komfortowy dobór odpowiedniego szkła.

Wysoka, analogiczna do tej w Z 6 II, odporność aparatu na pył i zachlapanie (2) umożliwia wykonywanie zdjęć w trudnych warunkach, ale producent nie zaleca kąpieli z aparatem.

Tyły korpusów Nikona Z 6II i Nikona Z f różnią się nieznacznie (3) . Szkoda, że w Z f nie ma mini joysticka obecnego w Z6 II. Co prawda jego funkcje można zastąpić kierunkowym kołem wyboru funkcji, ale trudniej nam będzie się przesiąść z jednego modelu na drugi. Przyzwyczajenie robi swoje.

Być może, że założeniem producenta było to, że na Z f przesiądą się dotychczasowi użytkownicy Nikonów Z fc i stąd mocne nawiązanie do wyglądu tej udanej konstrukcji i stąd jest brak wspomnianego joysticka. Szkoda, że wartość przysłony widocznej w wyświetlaczu u góry nie jest podświetlana tak jak to miało miejsce w Nikonie Df. Na kole wyboru czasów otwarcia migawki jest też znacznik 1/3 STEP , po wyborze którego możemy dobrać czasy ekspozycji z krokiem 1/3 EV z poziomu aparatu.

Mocowania pokryw zaślepek, podobnie jak w Z 6II, są na stałe związane z korpusem (4), dzięki czemu nie musimy się obawiać o ich zgubienie. Są dwie i zlokalizowano je po lewej stronie korpusu. Intuicyjność i szybkość obsługi poprawia zdecydowanie ekran dotykowy osadzony na przegubie i to duża zmiana na plus w stosunku do Z6 II, ale o tym piszemy już dalej. Z prawej strony korpusu (patrząc od tyłu) mamy niewielki wyprofilowany uchwyt. Jest on zdecydowanie mniejszy i mniej wygodny od tego w Z 6II, ale na szczęście producent przewidział to i do pierwszych modeli sprzedawanych w tzw. preorderach dodawał w gratisie dodatkowy uchwyt poprawiający trzymanie aparatu. Jeszcze jedna dość istotna różnica w budowie to lokalizacja kart pamięci. W Z 6 II gniazda są chowane w prawej części uchwytu, a w Z f w dolnej części korpusu w komorze z akumulatorem. My preferujemy rozwiązanie stosowane w Z 6 II. Nikon Z f waży 710 g, a jego wymiary wynoszą 144 × 103 × 49 mm i są zbliżone do Z6 II.

Za estetykę wykonania przyznajemy 6 punktów, za ergonomię po 5,5 pkt a za intuicyjność obsługi 6 pkt.

Możliwości fotograficzne

Matryca, procesor, zakres czułości

Nikona Z f wyposażono w ten sam procesor przetwarzania obrazu EXPEED 7 (5) , co model Nikon Z 9, dzięki któremu możliwe jest zaawansowane rejestrowanie zdjęć i filmów.

Dla przypomnienia w Nikonie Z 6II są 2 procesory EXPEED 6. Zastosowanie w modelu wspomnianego procesora umożliwiło także wyposażenie aparatu w szeroki zakres czułości ISO – od ISO 100 do ISO 64000 (nieco większy niż w Z 6 II), można również zmniejszać o ok. 0,3, 0,7 lub 1 EV (odpowiednik ISO 50) poniżej ISO 100 lub zwiększać o ok. 0,3, 0,7, 1 lub 1,7 EV (odpowiednik ISO 204 800). Użytkownicy Z f mogą skorzystać z tych samych dziewięciu rodzajów wykrywania obiektu, które są dostępne w modelu Nikon Z 8.

W aparacie zwiększono także skuteczność śledzenia przy włączonej funkcji wykrywania obiektu. Z f jest wyposażony we wbudowaną funkcję stabilizacji matrycy i ulepszoną elektroniczną redukcję drgań, które podwyższają jakość zdjęć podczas fotografowania w słabo oświetlonych lub ciemnych pomieszczeniach.

Procesor EXPEED 7, stosowany w profesjonalnych modelach Z 8 i Z 9 firmy Nikon, usprawnia współpracę wszystkich funkcji aparatu. Steruje AF z algorytmami głębokiego uczenia, które umożliwiają Nikonowi Z f wykrywanie i śledzenie większej liczny obiektów niż jakikolwiek inny systemowy aparat bezlusterkowy.  Procesor to podstawa działania wbudowanej w aparat redukcji drgań, która umożliwia wydłużenie  czasu otwarcia migawki do 8 EV.