Pierwsze wrażenia, ergonomia, estetyka

Canon EOS R6 Mark II ma obudowę wykonaną ze stopu magnezu, a panele zewnętrzne z tworzywa poliwęglanowego z włóknem szklanym, które zakrywają obszar wokół nowego bagnetu RF. Całość powłoki korpusu ma matowe, szorstkie w dotyku szaro-grafitowe wykończenie. Sprawia to mieszane odczucia estetyczne, szczególnie gdy zestawimy je z elegancko wykonanym pokrętłem zmiany trybów pracy, spustem migawki i włącznikiem. Sytuację nieco ratuje stylizowana na skórzaną prawdopodobnie gumowana okładzina uchwytu, ale całość pozostawia niedosyt pod względem estetyki wykonania.

Oczywiście komuś może się to bardziej podobać niż nam. R6 Mark II jest nieco mniejszy (patrz tabela na str. 54) i lżejszy (588 g) od 6D m II (765 g). Z prawej strony bagnetu w R6 patrząc od przodu zabrakło obecnego w lustrzance gniazda akcesoriów. Canon R6 M II jest nieco niższy od lustrzanki 6D MII, gdyż nie ma wizjera optycznego, a elektroniczny (patrz dalej).

Tylne części korpusu różnią się natomiast dość znacznie. Większość zmian wynika z tego, że w R6 Mark II w miejscu przełącznika filmowania i fotografowania umieszczonego wokół przycisku start stop w 6D pojawił się mini joystick ułatwiający dokonywanie wyboru funkcji i operowanie np. polem AF i to jest fajne rozwiązanie. W R6 II zmniejszono też tylne pokrętło wyboru funkcji, ale nie wpłynęło to negatywnie na komfort jego obsługi. Pozostałe zmiany dostrzeże każdy analizując zamieszczone obok zdjęcia.

Góry aparatów różnią się jeszcze bardziej. Trudno nam nadal zrozumieć dlaczego Canon dokonał aż tak licznych zmian. Trzeba się będzie do nich przyzwyczaić, gdyż nie łatwo będzie się przesiąść z 6D Mark II na R6 Mark II.

Zmian użytkowych jest naprawdę dużo. Zabrakło w R6 M II wyświetlacza monochromatycznego, a przyciski wyciągnięte dotychczas wokół niego „schowano” pod przyciskiem M-Fn (1). Każde jego wciśnięcie wywołuje jedną z funkcji tj. balans bieli, tryb AF, ISO, korekcję ekspozycji w zakresie +/–3 EV itd., które zmieniamy za pomocą pokręteł górnego lub tylnego.

Dzięki tym zmianom udało się przypisać jednemu z przycisków funkcję filmowania, co jest dobrym posunięciem biorąc pod uwagę fakt, że duża część zmian w aparacie, wzorem Canona R5 powstała w trosce o dobro i wygodę filmujących i to tych przez wielkie „F”.

Gdy się przyzwyczaimy do obsługi R6 Marka II to może być nam trudno wrócić do obsługi w stylu EOS 6D M II, a to już nie wszystkim może się spodobać, ale skoro podobno rynek lustrzanek jest w odwrocie to być może nie warto się tym przejmować.

Generalnie obsługa Canona R6 Mark II jest dość prosta i intuicyjna. Pomoże nam w niej wielofunkcyjny joystick, dotykowy ekran. Na szczęście Menu komunikacyjne jest zorganizowane z logiką typową dla systemu Canona.

Dzięki przyciskowi Q (szybkiego podglądu) docieramy bardzo szybko do podstawowych funkcji aparatu bez konieczności zagłębiania się w Menu. Wszystkie elementy aparatu wykonane są solidnie. Gumowane okładziny zapobiegają przypadkowemu wyślizgnięciu się korpusu z ręki. Korpus aparatu ma uszczelnienia, co zwiększa jego bryzgo i pyłoszczelność.