Testując aparat taki jak Sony Cyber-shot DSC-HX-100V, tak naprawdę testujemy wypadkową właściwości matrycy, obiektywu, procesora itd. Na przykład oceniając jakość zdjęć, ich zaszumienie, musimy sobie zdawać sprawę z tego, że nigdy nie możemy całkowicie wyłączyć wyostrzania czy redukcji szumów. Przy obydwu tych parametrach możemy wybrać „moc” standardową, zwiększoną lub zredukowaną. Przy wszystkich zdjęciach, przy których istnieje możliwość takiej regulacji, ustawiono opcję standardową. Trzeba pamiętać, że w trybach w pełni automatycznych nie mamy nawet możliwości wyboru, z jaką „mocą” działa wyostrzanie i odszumianie.

Szumy

Stopień zaszumienia obrazu w HX100V testowaliśmy przy oświetleniu fluorescencyjnym o temperaturze barwowej 5500 K i przy świetle halogenowym o temperaturze 3000 K. Do testu posłużyła tablica barwna x‑rite ColorChecker, a pliki testowe zapisywane były w formacie JPEG w najmniejszej kompresji. Dla obu typów oświetlenia sprawdzaliśmy zaszumienie dla całego zakresu ISO z ustawieniem balansu bieli definiowanego dla tego rodzaju światła.

Jak na aparat o tak małej matrycy, Sony DSC-HX100V nieźle radzi sobie z szumami, ale cudów nie ma: redukcja szumów okrada obraz ze szczegółów.

Przy standardowym ustawieniu opcji odszumiania, Sony HX100V prezentuje naprawdę niski poziom szumów aż do ekwiwalentu czułości ISO 3200, przy czym odszumianie jest skuteczniejsze przy oświetleniu żarowym, niż przy dziennym. Ale nie ma nic za darmo: przez skuteczną walkę z szumem „rozdzielczość zdjęć” za sprawą rozmywania szczegółów przy wyższych czułościach jest niższa niż by to wynikało z parametrów matrycy. Ale ocena za poziom szumów jest wysoka – 5,5 punktu.

Porównanie poziomu sygnału szumowego Sony Cyber-shot HX100V i Fujifilm FinePix HS20 EXR.