Nikon Z 6II + Z 14-24 mm f/2,8 S; par. eksp.: 1/1250 s; ISO 4000; f/6,3; f=14 mm; fot. K. Patrycy.

Mechanika i ergonomia

Nikkor Z 14-24 mm f/2,8 S miał premierę 16 września 2020 roku. Firma ma w swojej ofercie do bezlusterkowców z linii Z jeszcze inny szerokokątny zoom (Nikkor Z 14–30 mm f/4 S – test FK 8–9/2020), jednak jest on ciemniejszy i ma nieco szerszy zakres ogniskowych. Nowy zoom wyprodukowano w Tajlandii. Obiektyw ma wymiary 88,5 × 124,5 mm i waży 650 g. Jest to najlżejszy spośród konkurentów o świetle f/2,8.

Testowany model ma uszczelnione wszystkie ruchome części tubusu [1]. Bagnet obiektywu wykonany ze stopu aluminium otacza styki komunikacyjne (11 sztuk). Na zewnętrznej stronie bagnetu umieszczona jest uszczelka zapobiegająca przedostawaniu się zanieczyszczeń. Korpus wykonany jest ze stopu metali i wysokiej jakości tworzyw sztucznych. Tuż za bagnetem jest mała, biała kropka [2] ułatwiająca odpowiednie zamocowanie obiektywu do aparatu i przełącznik trybu ustawiania ostrości [3].

Dalej jest 11-milimetrowy, radełkowany, konfigurowalny pierścień [4], do którego można przypisać: zmianę przysłony sterowanej elektronicznie (ustawienie domyślne), kompensację ekspozycji, zmianę czułości ISO lub nie przypisywać żadnych zadań. Tuż za nim umieszczone są przyciski: konfigurowalny L-Fn [5] (do którego można przypisać szereg funkcji) oraz DISP [6], służący do zmiany wyświetlanych informacji (ogniskowa, przysłona, odległość ustawienia ostrości) na ekranie OLED [7] znajdującym się obok.

Następnie jest 28-milimetrowy pierścień zmiany ogniskowej [8], z czego ok. 21 mm zajmuje gumowane radełkowanie ułatwiające obrót i zabezpieczające przed ześlizgiwaniem się palców z obiektywu. Na pierścieniu są znaczniki ogniskowych [9], podczas zoomowania przednia soczewka wysuwa się, ale nie wychodzi poza obrys obiektywu, dzięki temu nie zmienia on zewnętrznych wymiarów. Ostatni pierścień [10] (17 mm) służy do ustawiania ostrości w trybie ręcznym. Wspomniane pierścienie poruszają się płynnie, stawiają należyty opór, ten od zmiany ogniskowej zatrzymuje się po wybraniu skrajnych wartości. Pierścień od zmiany ostrości nie stawia żadnego oporu po osiągnięciu minimalnej lub maksymalnej wartości. W wizjerze aparatu i na jego ekranie LCD jest wyświetlany pasek wskazujący, gdzie w danej chwili ostrość jest ustawiona. Nikkor Z 14–30 mm f/4 S ma możliwość doostrzania po ustawieniu ostrości przez system AF.  
System AF testowanego Nikkora działa bardzo szybko i bezgłośnie. Do celności pracy systemu AF zastrzeżeń mieć nie można, zaznaczając, że przy szerokokątnych obiektywach głębia ostrości jest dość spora.
Przednia soczewka nie rotuje. W komplecie z obiektywem otrzymujemy miękki futerał na obiektyw (CL-C2), dekielki zakrywające (jeden tylny i dwa przednie – LC-K104 i LC-Z14-24) oraz dwie osłony przeciwsłoneczne.

Jedna standardowa [11], druga umożliwiająca montaż filtrów o średnicy 112 mm [12]. Dekielek zakrywający LC-K104 nie jest okrągły, lecz owalny [13], a LC-Z14-24 ma dopasowane do obiektywu wyżłobienia [14]. Owalność pierwszego i wyżłobienia drugiego utrudniają szybki montaż szczególnie wtedy, gdy jest dość ciemno, ale poprawiają mocowanie osłony na obiektywie. Jednak trzeba przyznać, że dodatkowa osłona z możliwością montowania filtrów to dobre rozwiązanie. Większość szerokokątnych zoomów nie ma możliwości korzystania z filtrów. Za mechanikę i ergonomię przyznajemy 5,75 pkt.