Autorem tegorocznej, 40. edycji słynnego kalendarza Pirelli jest Steve McCurry, znany głównie jako fotograf wojenny. Jego najpopularniejszym zdjęciem jest portret młodej ­Afganki, który znalazł się w 1985 r. na okładce „National Geographic”.

Sesja do kalendarza odbyła się w Rio de Janeiro. Wybór lokalizacji zapewne opierał się nie tylko na walorach estetycznych miasta, ale również na fakcie, że Brazylia (największy rynek samochodów i pojazdów przemysłowych w Ameryce Południowej) stanowi duży rynek zbytu dla produktów Pirelli. W dodatku 5 z 22 fabryk Pirelli znajduje się właśnie w tym kraju.

Na fotografiach występują modelki zaangażowane w pracę charytatywną: Kyleigh Khun, Sonia Braga, Isabeli Fontana, Elisa Sednaoui, Marisa Monte, Petra Nemcova, Hanaa Ben Abdesslem, Summer Rayne Oakes, Karlie Kloss, Adriana Lima, Liya Kebede.

Dla wielu zainteresowanych, największym zdziwieniem tegorocznej edycji Pirelli będzie absolutny brak nagości. Na zdjęciach nie zobaczymy ani kawałeczka nagiej piersi. Kolejne zaskoczenie przeżywa odbiorca uświadamiając sobie, że kilku fotografii nie można zakwalifikować nie tylko do kategorii „akt”, ale nawet „portret”. Mural bez żadnej żywej postaci w kadrze, a jedynie z ledwo rozpoznawalnymi fragmentami „Mona Lisy” Leonarda da Vinci, bardziej szokuje niż zdjęcie modelki w ciąży. Chociaż zarówno jednego, jak i drugiego motywu nie można odnaleźć w dotychczasowej 40‑letniej historii ­kalendarza.

Każdy wie, że posiadacz kalendarza Pirelli będzie każdego miesiąca na kolejnych stronach przyglądał się supermodelkom. Albo chociaż modelkom, które do przedrostka super- pretendują. I to kolejny dogmat, który udało się Steve’owi McCurry’emu złamać. Ujęcie ze stoiskiem papryki zostało podchwycone na ulicy. Kim jest osoba na zdjęciu? „To była dziewczyna, na którą natknąłem się przypadkowo. Nie była modelką (...) Chcę czegoś naturalnego, prawdziwego i autentycznego. Zrobiłem jej chyba z 50 zdjęć” - opowiada autor.

Czy jednak piękne, nasycone barwami fotografie, wykonane w tętniącym życiem Rio, nie zachwycają? Czy mimo licznych innowacji nie prezentują wyższej spójności niż niejedna poprzednia edycja? Moim zdaniem ten eksperyment wyszedł Pirellemu na zdrowie.

Paweł Kostowski