Olympus µ TOUGH-8010

Wykonanie i obsługa

Stylistycznie aparat nie różni się znacząco od poprzednika, czyli testowanego przez nas przed rokiem modelu µ Tough-8000. Nowy „twardziel” to nadal bardzo solidna, pancerna niemal konstrukcja (a przy wadze 215 g również najcięższa), której charakter podkreślają eksponowane na przedniej ściance śruby. Ważną zmianą jest też wykonana ze stopu metali, a nie tworzyw sztucznych (jak w µ TOUGH-8000), oprawka obiektywu – teraz jej wytrzymałość będzie zdecydowanie większa. Aparat „oferuje” więc wodoodporność do 10 m, odporność na upadek z 2 m, odporność na mróz do –10°C, oraz odporność na zgniatanie ciężarem do 100 kg.

 Z tylnej ścianki następcy modelu Tough 8000 zniknęło pokrętło wyboru trybu pracy. Jego miejsce zajął przycisk szybkiego uruchamiania trybu filmowego.

Jeśli zabierzemy go na narty, przyda się funkcja „Tap mode”, czyli sterowanie aparatem bez zdejmowania rękawiczek, poprzez delikatne stuknięcia w boki i górę obudowy. Wady: głęboko umieszczony przycisk on/off (i czar funkcji Tap Mode prysł. Ma to zapewne zapobiegać przypadkowemu wyłączeniu aparatu podczas fotografowania) i wolno działające menu. Zalety: prosta, intuicyjna obsługa. ­Tough-8010 występuje w kolorach czarnym i srebrnym.

Ważną zmianą jest zintegrowanie oprawy obiektywu z wytrzymałym korpusem – w modelu Tough-8000 mieliśmy do czynienia z mało odporną oprawką wykonaną z tworzyw sztucznych.

Możliwości fotograficzne

Aparat wyposażono w nową, stabilizowaną matrycę CCD (1/­2,33") o większej rozdzielczości 14 mln pikseli (12 mln w µ TOUGH-8000) i ten sam procesor obrazowy TruePic III. Układ optyczny to 5-krotny zoom optyczny o użytecznym zakresie ogniskowych 28–140 mm. Zakres ISO ograniczono do podstawowego przedziału 80–1600.
Do wyboru­ mamy 19 programów tematycznych oraz zestaw cyfrowych filtrów artystycznych, takich jak „Pop-art” (mocno nasycone barwy), „Rybie oko” (imituje zniekształcenia typowe dla obiektywu typu rybie oko), „Szkic” (przekształca zdjęcie w grafikę liniową) czy „Fotografia otworkowa” (mocna winieta, rozmycie na brzegach kadru i kolorystyka typowa dla aparatów otworkowych). Oprócz tego możemy skorzystać z trybu panoramy oraz retuszu (maskuje niedoskonałości skóry). Aparat może służyć również jako kamera HD (1280×720 pikseli). Nagrania mogą mieć maksymalnie 29 min, a zapiszemy je na kartach pamięci SD/SDHC lub w 2 GB pamięci wewnętrznej.

Złącza, slot kart i baterię umieszczono teraz za jedną uszczelnioną pokrywą. Mniej zaślepek, to mniejsze ryzyko rozszczelnienia korpusu.

Jakość zdjęć

Wyniki pomiarów studyjnych wprawiają w zdziwienie – tak niskich szumów w tej klasie aparatów nie widzieliśmy już dawno. Do wartości ISO 800 można je uznać za bardzo niskie. Przy ISO 1600 są już zdecydowanie wyższe, ale nadal dużo lepsze niż u konkurentów. Czy niski sygnał szumowy przekłada się na jakość zdjęć? W pewnym stopniu tak. Przy niskich czułościach, do ISO 400 a nawet ISO 800, obraz jest gładki a szczegóły wyraźne. Zdecydowanie gorzej jest przy ISO 1600, gdzie wyraźne będą już zarówno mocne niebieskawe przebarwienia, jak i rozmycie detali.