Casio Exilim EX-G1

Estetyka i ergonomia

Na zdjęciach wygląda efektownie. W rzeczywistości jest nawet lepiej. Przede wszystkim aparat jest zdecydowanie smuklejszy niż mogłoby się to wydawać. G1 przywodzi na myśl kultową ­linię zegarków Casio G-Shock. 

Wcięcia i profile nadają korpusowi agresywny wygląd, ale jednocześnie poprawiają wygodę obsługi.

Agresywny wygląd sprawia, że po prostu aż chce się nim rzucić! Jest również niezwykle zwarty, robi naprawdę solidne wrażenie. Profile i wcięcia są też dobrze przemyślane i w praktyce poprawiają chwyt. Przyciski, mimo że dopasowane do ogólnej stylistyki, rozmieszczone są klasycznie i są bardzo wygodne w obsłudze. Minusem będzie tylko dolna klapka osłaniająca baterię – bardzo trudno ją otworzyć, problemy będą miały zwłaszcza osoby obdarzone dużymi dłońmi. Ciekawym elementem jest „zderzak”, przykręcony do lewej ścianki aparatu, pochłaniający energię uderzenia i osłaniający układ optyczny. G1 można zanurzać do głębokości 3 merów i upuszczać z wysokości 2,1 metra.

Możliwości fotograficzne

Przetwornik aparatu to ­12-milionowa matryca CCD (1/2,33"), „obsługująca” zakres czułości ISO 64–3200. Dużym minusem Casio EX-G1 jest układ optyczny o mało uniwersalnym zakresie ogniskowych. 3-krotny zoom rozpoczyna się wartością dopiero 38 mm, co oznacza, że o prawdziwym szerokim kącie możemy zapomnieć. Obiektyw jest też stosunkowo „ciemny” (f/3,9–5,4), co jest nie bez znaczenia podczas fotografowania pod wodą.

Wyższa prawa strona sprawia, że aparat trzyma się naprawdę wygodnie. Mimo wyszukanej stylistyki, systematyka obsługi jest bardzo klasyczna.

W aparacie nie brakuje za to dodatkowych funkcji. Oprócz systemu detekcji twarzy (z możliwością śledzenia), EX-G1 wyposażono w 25 programów tematycznych, tryb Interwal Recording BEST SHOT (zdjęcia z interwałem od 10 sekund do 3 minut), oraz kilka trybów BEST SHOT, przystosowanych do różnych warunków (podwodny, na śniegu, plażowy).
Podobnie jak w innych kompaktach tego producenta, mamy szybki dostęp do funkcj Make-up, dedykowanej dla portretów (12 poziomów retuszu niedoskonałości skóry). Aparat nie kręci filmów w HD. W trybie filmowym EX-G1 umożliwia zapis klipów w rozdzielczości 848×480 pikseli i 640×480 (VGA) z częstotliwością 30 kl./s, lub 320×240 pikseli (QVGA) z częstotliwością 15 kl./s. Co ciekawe, aparat obsługuje tylko karty MicroSD/Micro­SDHC. Dzięki temu korpus może być mniejszy, ale nośniki tego typu są mało uniwersalne (stosowane są głównie w telefonach komórkowych) i wymagają zazwyczaj zastosowania specjalnego adaptera.

Aparat okazał się zaskakująco smukły, rywalizować może z nim tylko Sony TX5.

Jakość zdjęć

Jakość rejestrowanego obrazu studzi nieco zachwyt wywołany przez ciekawą stylistykę korpusu. Mimo że wyniki pomiarów studyjnych stawiają go niemal na równi z Canonem, Panasonikiem i Pentaksem, to przykładowe zdjęcia nie pozostawiają złudzeń (patrz str. 58). Odwzorowanie szczegółów nie jest najlepsze nawet przy najniższych wartościach ISO, a gdy wzmacniamy sygnał, jakość obrazu jeszcze spada. Przy wartości ISO 800

Casio wyraźnie odstaje od konkurentów. Przy ISO 1600 i 3200 detale są mocno rozmyte. W praktyce nie radzimy stosować wyższych czułości niż ISO 400. Kolorystyka wykonywanych zdjęć – można powiedzieć – jest dość typowa dla aparatów Casio, co oznacza, że barwy będą lekko pastelowe. Zdjęcia będą też mniej kontrastowe niż w przypadku Canona i Sony.