Most 25 Kwietnia z Lizboną w tle udało się zarejestrować dzięki funkcji sweep panorama. Maksymalna wielkość powyższego pliku dla 300 dpi wynosi ok. 19×55 cm. Fot. K. Patrycy

Estetyka, ergonomia i intuicyjność obsługi

Kompaktowy, o niemal identycznych wymiarach (116,7×67,4×40,4 mm) co X-A1 (116,9×66,5×39 mm) i ważący niemal tyle samo (ok. 330 g z akumulatorem i kartą pamięci typu SD) co prekursor korpus aparatu utrzymany jest w stylistyce retro typowej dla aparatów Fujifilm serii X. Waga aparatu została utrzymana pomimo rezygnacji z górnych sanek mocowania lamp błyskowych i przeniesienia przycisku zwalniającego wyskakującą lampę błyskową na lewą stronę korpusu [1]. Aparat nadal ma dwa pokrętła sterujące [A] i [B], co oznacza że np. kciukiem można zmienić wartość przysłony, czas otwarcia migawki i wprowadzić korekcję ekspozycji. Często używane funkcje, takie jak balans bieli, zdjęcia seryjne czy samowyzwalacz można przypisać do oddzielnych przycisków. Nie trzeba wówczas sięgać do ekranu menu w celu zmiany ustawień wybranych parametrów. Z prawej strony aparatu umieszczono delikatnie wyprofilowany uchwyt [2], który ułatwia trzymanie X-A10 w ręku. Frontową część korpusu do wysokości ok. 70% wyłożono, podobnie jak w X-A1, okładziną imitującą skórę. Podobnie jak w przypadku modelu X-A1 za estetykę wykonania przyznajemy 6 punktów. Za ergonomię mocne 5,25 punktu, gdyż niestety nadal nie mamy gwintu statywowego umieszczonego w podstawie w płaszczyźnie prostopadłej do niej, która przechodzi przez oś optyczną obiektywu, a uchwyt z prawej strony mógłby być nieco większy i poręczniejszy. Za intuicyjność obsługi przyznajemy jedynie 5,5 punktu, gdyż brakuje nieco możliwości dotykowego wyboru funkcji. Dziś w erze wszędobylskich smartfonów ta opcja, która w 2013 roku była czymś nowym i rzadko spotykanym, wydaje się konieczna, tym bardziej, że model dedykowany jest dla fotografujących, którzy rozpoczynają dopiero swoją przygodę z fotografią.

Ekran i wizjer

Aparat ma odchylany o 180° do góry i o ok. 45° w dół 3" ekran LCD umożliwiający 100% kontrolę kadru nawet przy wykonywaniu autoportretów (patrz zdjęcie w „Od redakcji”). Odchylenie ekranu LCD o 180 stopni w górę uaktywnia funkcję AF z detekcją oczu, dzięki czemu aparat automatycznie ustawia ostrość na oczy fotografowanej osoby. Dzięki wysunięciu ekranu w górę mamy pełną kontrolę nad kadrem przy wykonywaniu selfie. Ekran aparatu o proporcjach boków 3:2, ma nieco większą niż u poprzednika rozdzielczość (1040 tysięcy punktów, w A-1 było 920 tys.). Nie mamy w aparacie natomiast ani wbudowanego wizjera optycznego i elektronicznego, ani możliwości go dołączenia. Szkoda, że ekran nie osadzony jest na przegubie, wtedy zyskalibyśmy możliwość zabezpieczenia go podczas transportu. Za ekran przyznajemy 5,25 punktu.

1 2 3 4 » ostatnia »