W dolnej części kamery, w płaszczyźnie osi optycznej obiektywu, umieszczono tradycyjny mały gwint statywowy, oraz komorę akumulatora litowo-jonowego. Akumulator jest nieco większy od popularnego paluszka i posiada inne parmetry: napięcie 3,7V, a pojemność 1500 mAh.

Aparatem nie łatwo jest wykonywać zdjęcia podchwycone. Zależy to w dużej mierze od umiejętności szybkiego ustawiania ostrości. Niemniej tym razem udało się.

Oznaczono go symbolem EU-85. System mocowania akumulatora rozwiązano w ten sposób, że przypadkowe otwarcie pokrywy komory nie powoduje jego wypadnięcia, a wymiana jego nie wymaga odkręcania standardowej statywowej płytki Manfrotto, mocującej aparat na statywie (wpisać symbol). Niby drobiazg, a jednak cieszy i ułatwia pracę.      

Generalnie obsługa aparatu jest niezwykle prosta dla osób znających klasyczne aparaty dalmierzowe. Poza niezrozumiałymi piktogramami i kiepskim uchwytem oraz odklejającą się wykładziną czołową, nie mamy do Epsona RD1 większych zastrzeżeń.

Światłomierz

Aparat może dobierać parametry ekspozycji w dwóch trybach pracy: ręcznym i automatycznym z preferencją przysłony. W obu przypadkach pomiar dokonywany jest metodą uśrednioną z uwypukleniem środka pola. Przy pomiarze ręcznym wykorzystujemy liczby  widoczne w dolnej części wizjera optycznego aparatu. Liczba oznaczająca czas wybrany przez nas na kole wyboru czasów otwarcia migawki w momencie wstępnego naciśnięcia spustu migawki w celowniku lunetkowym podświetlona jest ciągłym czerwonym światłem.

 Wskazówki funkcyjne można skalibrować bardzo precyzyjnie.

Natomiast po jej lewej lub prawej stronie migają tym samym kolorem odpowiednio do sytuacji oświetleniowej wartości liczbowe czasów, które powinniśmy ustawić. Wskazują one odpowiednio ”niedoświetlenie” lub „prześwietlenie” rejestrowanego obrazu. Dobór prawidłowej ekspozycji polega na takim ustawieniu parametrów ekspozycji przy pomocy koła czasów otwarcia migawki i pierścienia przysłon żeby świeciła się światłem ciągłym jedynie jedna wartość czasu otwarcia migawki, wskazując tym samym poprawność ekspozycji.

 Fotografujący może zaprogramować do trzech rodzajów typów „filmów” (metod rejestracji) różniących się sposobem wygładzania brzegów, nasycenia barw, tint, kontarstem oraz poziomem średnim szumów.

Automatyka czasu w modelu tym oznaczona jest na kole czasów otwarcia migawki symbolem AE i umożliwia automatyczne dobranie do zadanej wartości przysłony czasu ekspozycji (w celowniku odpowiednia liczba podświetlona jest światłem czerwonym), który możemy odpowiednio skorygować w zakresie +/- 2 EV ze skokiem 1/3 EV. Wprowadzenie korekty sygnalizowane jest pulsacyjnym miganiem wybranego czasu ekspozycji. Przy czym w wizjerze nie widzimy wartości wprowadzonej korekty. Można ją jedynie odczytać z górnego pokrętła czasów otwarcia migawki.