Po pierwsze, takie połączenie może wydawać się niezgodne z samą ideą korzystania jednocześnie z dwóch formatów. Przeważnie „surowe” pliki RAW łączymy z małymi JPEG-ami, które służą jako „prewki”, czyli przede wszystkim do podglądu i szybkiej oceny. Po drugie, dołączanie dużych plików implikuje znaczne obciążenie bufora, który musi poradzić sobie z zapisaniem dużej ilości danych (jedno zdjęcie może mieć w tym układzie nawet 25 MB).
Za przetwarzanie obrazu odpowiada najnowszy procesor tego producenta DIGIC IV i, niestety, trzeba powiedzieć, że nie radzi sobie najlepiej. Wybierając zapis w formacie JPEG, w trybie zdjęć seryjnych (3,4 kl./s) możemy co prawda wykonać nawet 170 ujęć, ale po przełączeniu na format RAW, aparat „dusi się” już po 8 klatkach, wyraźnie zwalnia i dopiero po zapisaniu wszystkich plików (co trwa nawet 10 sekund), możemy znów wykonać serię.
Korzystając z obu formatów aparat wykonuje w krótkich odstępach maksymalnie po dwa zdjęcia. Do tego testu użyliśmy karty SDHC Kingston 8 GB, charakteryzującej się 6. klasą szybkości (class 6).

Priorytet jasnych partii czy optymalizacja jasności, to przydatne funkcje dla fotoamatora.

W modelu 500D zastosowano technologię automatycznej korekcji efektu winiety. Aktywna automatycznie rozjaśnia zaciemnienia w rogach kadru powstające zwłaszcza, gdy korzystamy z obiektywów szerokokątnych. Aparat niestety nadal pamięta ustawienia korekcji jedynie dla 25 obiektywów tylko tego producenta (za pomocą aplikacji EOS Utility można sprawdzić listę obsługiwanych modeli). Korekcja działa subtelnie, a jej natężenie spada wraz ze wzrostem wartości czułości ISO.
Kolejna ciekawa, choć nie nowa funkcja, to priorytet jasnych partii obrazu, który ma wydobywać szczegóły z bardzo jasnych partii obrazu i zapewniać płynną gradację między tonami jasnymi.

Zastosowanie trybu czarno--białego przydaje się, gdy chcemy podkreślić kształt i formę fotografowanego obiektu.

Canon EOS 500D; parametry ekspozycji: ob. Canon EF-S 18-55 mm; f/3,5-5,6 IS; 1/200 s; ISO 100; f/8; f=18 mm

9-polowy Układ AF aparatu działa w zasadzie bez zarzutu, centralny punkt krzyżowy jest czuły i precyzyjny, a opóźnienia w ustawianiu ostrości trzeba chyba zrzucić na karb nie najszybszego kitowego obiektywu. Aparat zdecydowanie zasługuje na nieco lepszą optykę.
EOS 500D praktycznie nie ma też funkcji edycyjnych. Filtry (żółty, pomarańczowy, czerwony, zielony) i efekty tonalne (sepia, niebieski, zielony, purpurowy) możemy wybrać tylko w ramach profili Picture Style, czyli przed zrobieniem zdjęcia.
Podsumowując, mimo wielu zalet tego korpusu, niektóre funkcje i możliwości okazują się niedopracowane. Maksymalna ocena to tylko 5 punktów. Za funkcje edycyjne nie należy się również więcej niż 4 punkty.