Automatyczne ustawianie ostrości bywa zawodne przy zdjęciach z małych odległości. W makrofotografii często wykorzystuje się funkcję ręcznego ustawienia ostrości (MF), ustawienie minimalnej odległości na obiektywie i regulowanie ostrości poprzez zmianę odległości aparatu do fotografowanego obiektu.
Ostrość należy ustawiać wyjątkowo precyzyjnie, gdyż głębia ostrości przy zdjęciach makro jest niezwykle mała. Im większe powiększenie, tym mniejsza głębia ostrości. Głębię ostrości zwiększamy stosując większe liczby przysłony, ale wydłuża to jednocześnie czas naświetlania – należy wówczas uważać, aby nie poruszyć aparatem. Najlepsze efekty uzyskuje się fotografując ze statywu, ewentualnie stawiając aparat na czymś stabilnym, np. konarze drzewa, kamieniu czy ławce itp.
Aparaty wyposażone w stabilizację obrazu pozwalają na fotografowanie z ręki w słabszym oświetleniu niż aparaty bez stabilizacji, wydłużając
dopuszczalny czas naświetlania nawet kilkakrotnie. Dzięki temu, uzyskujemy ostre i nieporuszone zdjęcia w warunkach oświetleniowych, niemal niemożliwych do osiągnięcia dla aparatu bez stabilizacji. Do niektórych lustrzanek produkowane są specjalne obiektywy ze stabilizacją soczewek - najczęściej są to teleobiektywy. Lustrzanki z wbudowaną stabilizacją obrazu, opartą o ruchy matrycy światłoczułej, pozwalają na stosowanie wszystkich rodzajów obiektywów, łącznie z obiektywami makro.

 >>>więcej