Możliwości multimedialne

Możliwości multimedialne aparatu są praktycznie żadne. Wyposażono go jedynie w gniazdo karty pamięci typu SD. Nie posiada natomiast możliwości nagrywania sekwencji wideo ani zapisu notatek dźwiękowych. A swoją drogą moglibyśmy zapytać: po co posiadaczowi Epsona ww. gadżety? Jednak brak złącz komunikacyjnych: USB, FireWire czy też typu WiFi, to już spora wada tak “kosztownej” konstrukcji. Nie ma też typowego dla cyfrówek złącza wideo. Totalna asceza.

 Główne okno dialogowe programu Epson PhotoRAW.

Transfer plików do komputera może odbywać się wyłącznie poprzez wyjęcie karty i przełożenie jej do odpowiedniego czytnika. Epson RD1 jest ma możliwość współpracy z drukarką w trybie DPOF, po przejściu do którego możliwe jest wprowadzenie ilości kopii jaka należy wykonać z danego pliku zdjęciowego.  

Oprogramowanie

Wraz z aparatem dostarczany jest program Photoshop Elements 2.0 oraz  Epson PhotoRAW, który pozwala na konwersję plików typu RAW (ERF) do postaci JPEG lub TIFF oraz na zmianę temperatury barwowej w zakresie 2000 – 10 000 K, oraz kompensację ekspozycji w zakresie +/- 2EV ze skokiem co 0,1 EV. Przy konwersji plików możemy też wybrać przestrzenie robocze sRGB lub Adobe RGB. Program ten jest prosty i intuicyjny w obsłudze.

Ocena (kliknij)

Podsumowanie

Bez wątpienia jedną z większych zalet testowanego aparatu jest jego oryginalny wygląd i cieszące oko rozwiązania mechaniczno-elektroniczne. Wady to wysoka cena korpusu (3000 euro), niejednoznaczne piktogramy i brak możliwości doboru ręcznego balansu bieli, choć trzeba przyznać, że balans automatyczny realizowany jest naprawdę przyzwoicie. Niemniej bez względu na te niedociągnięcia należy pochwalić Epsona, że wspólnie z Cosiną stworzyli coś, co technologicznie dla wielu wydawało się niemożliwe.

Artykuł opublikowano w Foto-Kurierze 7/2005 na str. 32