Portret można wykonać obiektywem o dowolnej ogniskowej, ale najwygodniej robić to teleobiektywem, który pozwala zachować dystans do fotografowanej osoby oraz rozmywa elementy tła, koncentrując uwagę patrzącego na twarzy portretowanej osoby. Stosowanie obiektywów szerokokątnych również jest możliwe, ale należy liczyć się z przerysowaniem perspektywy, które w portrecie należy dawkować ostrożnie.
Bardzo ważne, aby nasza modelka, czy model zachowywali się naturalnie. Muszą czuć się komfortowo. Naturalne zachowanie zawsze daje lepsze efekty. Bardzo ważne jest nawiązanie z modelem bezpośredniego kontaktu. Musimy mówić, w jaki sposób ma stanąć, gdzie skierować głowę, w którą stronę ma patrzeć, itp. Istotne jest również poinformowanie, w jakim momencie wyzwalamy migawkę – unikniemy wtedy zamkniętych oczu oraz niespodziewanych zmian mimiki. Podchodzenie do modela i przemieszczanie jego głowy czy tułowia jest bardzo złą metodą i należy się tego wystrzegać. Znacznie lepszą metodą jest ciągłe komunikowanie się z modelem trzymając aparat przy oku.
Dzieci są bardzo wdzięcznym tematem do portretowania, ale są mało cierpliwe. Sesja z ich udziałem musi być krótka, gdyż dzieci szybko się nudzą.
Przy fotografowaniu osób z niewielkich odległości nie wolno korzystać z wbudowanej lampy błyskowej lub założonej na aparat. Silny błysk może wywołać czasowe upośledzenie widzenia, a nawet uszkodzenie wzroku!
Ostrość należy ustawiać precyzyjnie, najlepiej na oczy, gdyż są w portrecie to najważniejszy element. Głębię ostrości zwiększamy stosując większe liczby przysłony, ale wydłuża to jednocześnie czas naświetlania – należy wówczas uważać, aby nie poruszyć aparatem. Najlepsze efekty uzyskuje się wówczas fotografując ze statywu.
Im mniejsza liczba przysłony, tym większa głębia ostrości. Najlepiej korzystać z trybu A, dającego pełną kontrolę nad głębią ostrości.
Im dłuższa ogniskowa obiektywu, tym trudniej wykonać nieporuszone zdjęcie z ręki. Najkrótszy czas naświetlania możliwy do użycia przy zdjęciach z ręki równy jest odwrotności ogniskowej, na przykład dla obiektywu o ogniskowej 200 mm wynosi on około 1/200 s. Przy długich ogniskowych niezwykle przydatna jest funkcja stabilizacji obrazu. Aparaty wyposażone w stabilizację obrazu pozwalają na fotografowanie z ręki w słabszym oświetleniu niż aparaty bez stabilizacji, wydłużając dopuszczalny czas naświetlania nawet kilkakrotnie. Dzięki temu, uzyskujemy ostre i nieporuszone zdjęcia w warunkach oświetleniowych, niemożliwych dla aparatu bez stabilizacji. Do niektórych lustrzanek produkowane są specjalne obiektywy ze stabilizacją soczewek - najczęściej są to teleobiektywy. Istnieją również lustrzanki z wbudowaną stabilizacją obrazu, opartą o ruchy matrycy światłoczułej, działającą ze wszystkimi rodzajami obiektywów: szerokokątnych, standardowych, makro oraz tele.

 >>>więcej