Obiektyw i ustawianie ostrości

RD1 wyposażono w mocowanie bagnetowe typu M. Oprócz obiektywów tego systemu, mogących pochodzić np. od Cosiny lub Leiki, po zastosowaniu adaptera można też używać optyki dalmierzowej z mocowaniem gwintowym M39 (np. Cosiny, FED-a, Zorki). Do testu wykorzystaliśmy obiektyw Leica Elmar-M 2,8/50. Ustawianie ostrości w Epsonie R-D1 odbywa się ręcznie przy pomocy dalmierza. Dobór kadru i zminimalizowanie błędu paralaksy możliwe jest po zmianie ramek obserwacyjnych w wizjerze. Doboru dokonuje się przy pomocy specjalnego przełącznika ramek umieszczonego w górnej części korpusu, a przystosowanego do współpracy z obiektywami o ogniskowych 28, 35 i 50 mm.

Szumy

Poziom średnich szumów (zakłóceń w rejestracji) aparatu badany był przy temperaturze otoczenia 22° C przy świetle błyskowym o temperaturze barwowej  4980 K i jest na poziomie  od 1,37 do 4,18 %. Wybierając większy ekwiwalent czułości  np. ISO 1600. musimy liczyć się  z większymi szumami (nawet do ok. 5,16 % dla kanału czerwonego).

Epson RD-1 - Szumy w % w zależności od ekwiwalentu czułości
(kliknij)

Warto zauważyć, że w testowanym modelu wartości szumów dla ekwiwalentów czułości ISO 400 i 800 są na prawie identycznym niewielkim poziomie 2,3 %. To bardzo dobry rezultat w szczególności gdy weźmiemy pod uwagę wartość uzyskiwaną dla ekwiwalentu ISO 800.   
Tradycyjnie, jak w większości aparatów cyfrowych, najmniejsze szumy występują, gdy fotografujemy w jasny, bezchmurny, słoneczny dzień, lub gdy stosujemy przy fotografowaniu oświetlenie błyskowe.
Dla światła błyskowego najlepiej odwzorowywane barwy (najmniejszy poziom szumów) są w kanałach zielonym i niebieskim.  

Rozdzielczość, element CCD, tryby i szybkość pracy

Epsona RD1  wyposażono w element CCD formatu APS-C (23,7 x 15,6 mm, o krotności ogniskowej ok. 1,5x), o całkowitej liczbie pikseli 6,24 mln, pozwalający rejestrować obraz o rozdzielczości efektywnej 6,014 mln pikseli. Element ten pozwala nam uzyskać pliki w formacie JPEG (N lub H) lub RAW (R). Ich maksymalna rozdzielczość 2000 x 3007 pikseli pozwala uzyskać powiększenia formatu 16,93 x 25,46 cm dla 300 dpi. Po “rozwinięciu” w programie graficznym pliki z R-D1 zajmują ok. 17,2 MB w RGB. Zdjęcia zapisywane na karcie pamięci posiadają objętość odpowiednio: JPEG-N ok. 1,9 MB, JPEG-H ok. 3,5 MB, a pliki “surowe” typu RAW ok. 10 MB. Rozdzielczość liniowa układu element CCD i obiektyw jest na poziomie 35 linii/mm zarówno na brzegu kadru, jak i w środku kadru. Rozdzielczość badano dla liczby przysłony 8. Wysoką jakość obiektywu potwierdza w miarę równy rozkład maksymalnych rozdzielczości rejestrowanych przez układ matryca-obiektyw.
Zapis plików typu R trwa ok. 10 s, typu H - 5 s, a N ok. 4 s (dla karty SD Kingstona o pojemności 256 MB). Sprawny użytkownik aparatu do momentu “zapchania” bufora pamięci wewnętrznej może wykonać ok. 10 zdjęć w trybie N, 7 w trybie H lub jedynie 2 w trybie R. Liczby mogą świadczyć o tym, że bufor wewnętrzny aparatu dysponuje ok. 20 MB pamięci przeznaczonej do zapisu danych na kartę. Aparat nie należy zatem do asów szybkości, ale przcież z założeń producenta wynika, że do takich miał nie należeć.

Dynamika

Test dynamiki detektora Epsona R-D1 przeprowadziliśmy przy oświetleniu żarowym w temperaturze otoczenia 22 °C. Wyniki eksperymentu zestawiliśmy na wykresie obok w zestawieniu z porównywanymi przez nas dotychczas lustrzankami cyfrowymi należącymi do różnych klas sprzętu. Są nimi kolejno: profesjonalny i drogi Nikon D2X, profesjonalny R-D1 (3000 euro), FinePix S3Pro oraz amatorski Nikon D70.

Zakres dynamiki Epsona R-D1 mieści się w przedziale od -2 1/2 do 2 1/3 EV. W zestawieniu z z Nikonem D2X, D70, Fujifilm S3 Pro i faktem, że R-D1 kosztuje 3000 euro to wynik raczej przeciętny.
(kliknij)

Jak widać z wykresu dynamika większości konstrukcji cyfrowych kształtuje się na podobnym poziomie ok. 4 2/3 EV (Epson R-D1 oraz prawie dwukrotnie droższy D2X), czy ok. 5 EV w przypadku D70. Zdecydowanie wyróżnia się z tego grona FinePix S3Pro, którego zakres dynamiki dla ustawień rejestracji Wide2, jest jeszcze o ok. 2/3 EV większy niż D70 (wynosi ok. 5 2/3 EV).

Czarne pole sygnalizuje prześwietlenie (brak szczegółów w pliku) na danym obszarze

Dodatkową cechą jest, że S3Pro jest jedynym testowanym przez nas aparatem, którego górne zagięcie krzywej stanowi łagodny łuk – co przyczynia się efektywnie do poprawy odwzorowania szczegółów w światłach (F•K 5/2005 str. 40).
Jak więc widać, Epson nie wyróżnia się specjalnie wśród dostępnej na rynku cyfrowej konkurencji, a dynamika rejestracji zastosowanego w nim przetwornika kształtuje się na standardowym dla aparatów cyfrowych poziomie.

Możliwości fotograficzne

Poza możliwościami fotograficznymi wynikającymi z opisu elementów obudowy przedstawionych na początku artykułu, RD1 ma możliwość wykonywania zdjęć zarówno w kolorze jak i w czeni i bieli. Przy czym ciekawe jest to, że w drugim przypadku możliwe jest programowe „nałożenie” podstawowych filtrów do fotografii czarno-białej. Możemy wybrać filtr żółty, pomarańczowy, czerwony lub zielony, co wydatnie poszerza nasze możliwości kreatywne podczas wykonywania zdjęć czarno-białych. To duży plus aparatu. Tym bardziej, ze z założenia jest on przeznaczony dla zaawansowanych fotografujących.  

Maksymalne powiększenie i skrajne przesunięcie (B, C, D) zdjęcia A 

Unikalną zaletą konstrukcji dalmierzowej jest bardzo cicha praca aparatu, jak też brak w nim praktycznie wstrząsów przy wyzwalaniu migawki (dzięki temu stosowanie czasów rzędu 1/8 s nie musi powodować poruszenia zdjęcia). Nie występuje także chwilowe “zaciemnienie” wizjera na czas ekspozycji. Wszystko to jest znamienne konstrukcjom nie posiadającym ruchomego zwierciadła w układzie celownika.

Wyciągnięcie pokrętła zwijania powrotnego filmu do góry pozwala na zmianę kierunku przesuwania.