Sikora modra – pierwsza dojrzała drapieżnika Nikon D700; f/4,2; 1/5000 s; ISO 1600; f=200 mm; fot. Dariusz Dura

Na spotkaniach z pasjonatami fotografującymi przyrodę wielokrotnie zadawano mi pytanie, jak w naszej zabieganej rzeczywistości, pracując jako lekarz w szpitalu, znajduję czas na fotografowanie? Moja odpowiedź jest zawsze taka sama. W okresie letnim fotografuję z reguły wcześnie rano (od 4 do 6) lub przed zapadnięciem zmroku – tak więc mój aktywny zawodowo czas pracy nie zostaje naruszony (co innego życie rodzinne!). W zimie, ze względu na krótszy dzień, stosuję  nęcenie pokarmem ptaków i zwierząt w określone miejsca o ustalonych godzinach, które nie kolidują z moją pracą. Wymaga to jednak żelaznej konsekwencji w działaniu, i nie ukrywajmy, poniesienia pewnych kosztów finansowych.

Dziób grubodzioba Nikon D300S; f/5,6; 1/1250 s; ISO 3200; f=300 mm; fot. Dariusz Dura

Trzeba bowiem na 3-, 4-miesięczny sezon zimowy zakupić karmę i codziennie wykładać ją w miejscu, gdzie chcemy wykonywać zdjęcia. Przykład moich zapasów na ten sezon: 3 worki po 20 kg słonecznika niełuskanego kosztują po 100 zł każdy. Psia karma w chrupkach w workach następne 150 zł, ziarno kukurydzy w workach ok. 150 zł. Słonina w długich paskach i gotowe kule tłuszczowe z ziarnem ze sklepu zoologicznego też w granicach 100 zł. Jedną szufladę w domowej zamrażarce mam wypełnioną jarzębiną i owocami czarnego bzu, które sam zbieram jesienią. I jeszcze kilka kilogramów żołędzi w reklamówkach na balkonie, na które są bardzo pazerne sójki. Do takiej zanęty przybywają z okolicy praktycznie wszystkie ptaki i inne zwierzęta, które można spotkać u nas zimą. Najważniejszym elementem wykładania karmy jest nie jej ilość, tylko konsekwentne utrzymanie godzin i miejsca nęcenia. A ponieważ w zimie jest silna konkurencja o pokarm – zwierzęta są zmuszone do przyjęcia naszych warunków – czyli pojawiają się w konkretnych miejscach o odpowiadających nam godzinach.

Dobry krogulec – klasyka  Nikon D80; f/6,7; 1/125 s; ISO 1600; f=500 mm; fot. Dariusz Dura

Na przykładzie tylko jednego karmnika zilustruję, jak skuteczne jest to działanie. Wszystkie prezentowane zdjęcia wykonałem w odległości nie większej niż 10 m od miejsca nęcenia, i to w tym sezonie! Posługiwałem się Nikonami D700 i D300s z obiektywami 200 i 300 mm, do tego teleconverter 1,7. Zagęszczenie ptasiej drobnicy w pobliżu karmnika powoduje pojawienie się w tej okolicy (i o tej godzinie!) wszelkiej maści drapieżników, które mamy też szansę efektownie sfotografować. Z przygotowanego ukrycia uwieczniamy doloty i odloty ptaków do miejsca wyłożenia karmy. Umożliwia to stosowanie niezbyt długich teleobiektywów (dostępnych amatorowi). Jakość zdjęć jest wtedy bez zarzutu.