Do sfotografowania tych makaków wykorzystałem szerokokątny obiektyw skierowany pod światło. Aby rozjaśnić  cienie musiałem skorzystać z lampy błyskowej. Olympus E-M1 + Zuiko Digital 9-18 mm f/4-5,6. Par. eksp.: 1/320 s; ISO 100; f/9; f=9 mm; fot. Marcin Dobas

Wykorzystanie takich narzędzi jak lampa błyskowa lub blenda pozwala na zmniejszenie kontrastów i rozjaśnienie pierwszoplanowych partii fotografii [5]. Normalnie byłyby one oddane sylwetkowo zaś rozświetlone błyskiem lampy czy światłem odbitym od blendy zaczynają „wyłazić” z cienia .
W fotografii krajobrazowej dosyć częstym zabiegiem jest takie fotografowanie aby dookoła tarczy słonecznej pojaawiły się charakterystyczne gwiaździste promienie [6]. Aby uzyskać taki efekt należy skorzystać z szerokokątnego obiektywu i przymknąć przysłonę.

Niektóre obiektywy pozwalają na fotografowanie „ostro pod światło”. Na zdjęciu Tajga w Karelii. Olympus E-M10 + Leica 25 mm f/1,4. Par. eksp.: 1/200 s; ISO 200; f/3,5; f=25 mm; fot. Marcin Dobas

To czy chcemy pewne szczegóły wydobyć czy pokazać zdjęcie bardzo kontrastowym i pewne elementy ukryć jako czarne fragmenty fotografii [7] zależy tylko od nas i naszego pomysłu na fotografię. W przypadku korzystania ze zwykłej matówki – ocena jak będzie wyglądało nasze zdjęcie po naciśnięciu spustu może być problemem.

Czasem można wykonać zdjęcie pod światło, tak aby niepotrzebne elementy ukryć w czerniach – makaki rezusy, Nepal. Olympus E-M1 + Zuiko Digital 75 mm f/1,8. Par. eksp.: 1/8000 s; ISO 200; f/1,8; f=78 mm; fot. Marcin Dobas

Nie widzimy tego co rejestruje matryca, ale tylko to co widać na zmatowionej szybce. Za dużo wygodniejsze rozwiązanie uważam elektroniczny wizjer [8], ponieważ jeszcze przed naciśnięciem spustu umożliwia kontrolowanie stopnia prześwietlenia.

Tu z pomocą też przychodzi histogram [9] lub opcja Shadow / Highlights. Dzięki niej widzę jaka część zdjęcia będzie prześwietlona, a jaka niedoświetlona. Te dwa wskaźniki widoczne w elektronicznym wizjerze decydują o przewadze elektronicznego wizjera nad optycznym. W przypadku wykonywania sylwetkowego zdjęcia małp na normalnej matówce nie byłbym w stanie przed wykonaniem zdjęcia zorientować się, kiedy fotografia jest dostatecznie niedoświetlona i niepotrzebne szczegóły giną w czerni.

W późniejszej obróbce zawsze łatwiej jest rozjaśnić ciemne partie niż przyciemniać fragmenty przepalone. Dzisiejsze programy do obróbki zdjęć potrafią naprawdę wiele jeśli chodzi o odzyskiwanie szczegółów ze zbyt ciemnych lub, ze zbyt jasnych partii zdjęcia. Pamiętajmy, że biała plama powstała w wyniku przepalenia zawsze zostanie białą plamą, zaś ciemne fragmenty z pozoru czarne zawierają jeszcze jakieś szczątkowe informacje które możemy próbować wydobyć rozjaśniając ciemne partie (oczywiście kosztem straty jakości). Można zatem się pokusić o stwierdzenie, że lepiej niedoświetlić zdjęcie niż je prześwietlić.

Dyrholaey – Parująca plaża o zachodzie słońca, Islandia. Olympus E-M5 + Leica 25 mm f/1,4. Par. eksp.: 1/640 s; ISO 200; f/5; f=25 mm; fot. Marcin Dobas

Marcin Dobas

dobas.art.pl   wyprawyfoto.com.pl

Artykuł ukazał się w Foto-Kurierze 10/14
Całe wydanie możesz przejrzeć tutaj

Marcin Dobas został wyróżniony w prestiżowym konkursie fotograficznym. Więcej na ten tema przeczytasz tutaj