Par. eksp.: 1/400 s; ISO 100; f/5,6; f=41 mm

Do dziś w niewielkich sycylijskich miejscowościach można znaleźć małe, kameralne kina, przywołujące na myśl pamiętne Cinema Paradiso (Cefalu); par. eksp.: 1/12 s; ISO 400; f/3,2; f=30 mm.

Podążając dalej śladami włoskiego kina, następnego ranka porannym pociągiem wyjechałem do Bagherii. Nie obyło się jednak bez drobnych perypetii. Na dworcu panował typowy, południowy chaos. Przeskakiwałem z peronu na peron, szukając mojego pociągu udającego się do Mesiny. Nikt nie wiedział, nawet konduktorzy z którego peronu odjedzie. Poza tym moją grozę budziły swory bezpańskich psów wylegujące się na peronach. W pewnej chwili nawet rzuciły się na mnie szczerząc zęby, dając mi tym samy do zrozumienia, że z drugiego peronu na pewno nic nie odjedzie. W końcu zmęczony wyruszyłem z peronu… piątego.

Słupy ogłoszeniowe z rozwieszonymi arkuszami bieżących gazet to sycylijska tradycja. Szkoda, że ten pożyteczny zwyczaj niegdyś obecny u nas został porzucony; par. eksp.: 1/125 s; ISO 100; f/4; f=24 mm.

Par. eksp.: 1/220 s; ISO 200; f/4,5; f=24 mm

Dla wszystkich, którzy znają filmową „Baarię” Giuseppe Tornatore, spacer po Corso Umberto w samym centrum słonecznej Bagherii to spełnienie marzeń, to przekroczenie czasoprzestrzeni na wzór Allenowskiej „Purpurowej róży z Kairu. Ilekroć oglądałem ten film zastanawiałem się jak w rzeczywistości wygląda to miejsce, czy będzie mi dane choć raz zasiąść na ławce w towarzystwie sędziwego dziś Peppino. Marzenia się spełniają, dzisiaj wspólnie z sycylijskimi towarzyszami udało mi się pokontemplować mijający z wolna czas, dziś przed Chiesa Madre poczułem jak płynie sycyliski nurt…

Zgodnie z południowym zwyczajem, mężczyźni i kobiety spędzają na Sycylii czas osobno. Oprócz rozmów o ukochanej piłce nożnej panowie uwielbiają gry w karty; par. eksp.: 1/100 s; ISO 100; f/5,6; f=58 mm.

Fryzjer na Sycylii pełni rolę nie tylko praktyczną. To miejsce spotkań i przyjacielskich pogaduszek. Co ciekawe, wbrew zaleceniom UE, na Sycylii u fryzjera można wciąż ogolić się klasyczną brzytwą.

Rozgadałem się troszkę, a tu czas powrócić do mojego Fujifilm HS35… Na kolejnych kilka dni wybrałem się pociągiem do nadmorskiego Cefalu, tła wielu znanych filmów, w tym mojego ukochanego Cinema Paradiso. W Cefalu niespodziewanie odkryłem funkcję… PANORAMY. Nigdy takiej nie miałem w żadnym swoim aparacie (tak mi się wydaje?) Owszem, zrobiłem kiedyś kilka panoram, wielkim aparatem przypiętym do jeszcze większego statywu i przy pomocy skomplikowanego oprogramowania kosztującego fortunę. Dzisiejszego wieczoru, chwilę po pierwszych testach ogarnęła mnie prawdziwa panoramomania… Ależ to proste! A jakie skuteczne! Te panoramy rzeczywiście wyglądają doskonale. Cefalu o zachodzie słońca to kraina bajecznie przepiękna. W panoramowaniu za pomocą HS35 technika nie stanowi problemu, każdy da radę. W panoramowaniu najważniejsze jest miejsce, które wybieramy, nasz panoramiczny punkt odniesienia… ja wybrałem moje miejsce znacznie wcześniej… Zjadłem najpierw najlepszą w życiu pastę alla Siciliana, pełną anchois, kaparów i oliwek, po czym ze stoickim spokojem w złotą godzinę udałem się na wypatrzone wąskie molo.

Par. eksp.: 1/1200 s; ISO 100; f/5,6; f=24 mm

W warunkach nocnych, autofocus Fujifilm HS35 okazał się niezwykle skuteczny; par. eksp.: 1/45 s; ISO 400; f/4; f=79 mm.