Żurawie lekko się rozstępują i nagle widzę pięknego byka [5]. Kroczy dumnie, powoli, jakby chciał wszystkim pokazać, kto tu rządzi. Trzciny zwisające z poroża, świadczą niewątpliwie o tym, że tę noc spędził na pobliskiej wyspie. Podąża w moim kierunku, nie zważając na nic. Po niespełna 30 metrach wyczuł mnie – znieruchomiał, łeb zadarł do góry. Wciąga głęboko powietrze. Przez obiektyw obserwuję jego chrapy. Stoi nadal. Czeka. Czasy na pograniczu poruszenia, gdyż zwierzę stoi na wprost linii drzew, gdzie jeszcze panuje lekki półmrok. Nie mam co liczyć na stabilizację – ona nie pomoże, kiedy obiekt jest w ruchu, tym bardziej przy tak skąpym oświetleniu. Wykorzystuję sytuację i robię serię zdjęć. Dźwięk migawki go nie płoszy. Stoi nadal. Mam wrażenie jakby kalkulował – iść czy uciekać. Wybiera drugi wariant. Tym razem kłusem podąża w kierunku trzcinowiska. Uff – myślę – udało się, mam pięknego byka pośród żurawi. O takim zdjęciu marzy chyba nie jeden z nas. Kiedy wrócę i zrzucę zdjęcia na komputer, wówczas będę miał jasność sytuacji. Długo jeszcze wypatruję, czy aby nie zechce wrócić.

Po nocy spędzonej na wyspie, dorodny byk podąża w stronę lasu bacznie lustrując najbliższą okolicę. Pogoda, a szczególnie mglisty poranek, wymusiły ustawienie wysokiego ISO. Chwilowy bezruch  jelenia pozwolił na ostre ujęcie. Canon EOS-1D MIII + Canon 500 mm f/4 USM IS L. Par. eksp.: 1/60 s; ISO 800; f/4; f=500 mm; fot. Dariusz Ogłoza

W oddali już powoli zaczyna świtać. Paręset żurawi stoi w jednym rzędzie. Przed nimi płycizna, a ja postanawiam wykorzystać ten moment na zrobienie tzw. lustra, czyli ich odbicia w wodzie [6]. Kiedy z jednej strony już mam ładne światło, z drugiej jest prawie ciemno. Część żurawi jeszcze drzemie, niektóre wykonują poranną toaletę [7].

Piękne jesienne światło ukazało w całej krasie dostojeństwo ptaków. Jeśli tylko to możliwe fotografujmy na jak najmniejszym ISO. Przy silnym słońcu pamiętajmy o korekcie. W tym przypadku -1 EV. Canon EOS-1D MIII + 500 mm f/4 USM IS L + Ex 2×. Par. eksp.: 1/320 s; ISO 400; f/8; f=500 mm; fot. Dariusz Ogłoza

Poranna toaleta jest nieodzownym elementem każdego dnia. Zastosowanie długiego obiektywu pozwoliło na wyeksponowanie ptaków, jednocześnie ładnie rozmywając tło. Canon EOS-1D MIII + Canon 500 mm f/4 USM IS L. Par. eksp.: 1/1250 s; ISO 320; f/4; f=500 mm; fot. Dariusz Ogłoza

Kontrolnie nastawiam ostrość, kiedy nagle AF zaczyna wariować! Nie mogę ustawić ostrości i jest dziwnie ciemno, gdy spoglądam przez wizjer aparatu. Co się dzieje? Wpadam w lekką panikę. Spoglądam od góry, podświetlam wizjer, jest w porządku. Spoglądam na przedpole. Wszystko w jednej sekundzie staje się jasne – piękny, dorodny byk stoi parę metrów ode mnie i ani myśli się ruszyć [8]. Serce wali jak oszalałe, dostaję wypieków na twarzy, na całym ciele robi się gorąco. Piękny dziesiątak (dziesięciolatek) stoi przede mną, jakby pozował.

Jeleń (byk) przystanął na chwilę zaniepokojony czymś w oddali. Założony długi obiektyw  nie zawsze daje zadowalające rezultaty. Canon EOS-1D MIII + Canon 500 mm f/4 USM IS L. Par. eksp.: 1/200 s; ISO 500; f/4; f=500 mm; fot. Dariusz Ogłoza

Ponieważ mam podpięty długi teleobiektyw, nie jestem w stanie zrobić mu zdjęcia w całości. Sekundy wydają się trwać wiecznie – byk stoi, nasłuchuje i nagle niczym z procy zrywa się i galopuje na przeciwległy brzeg [9]. Ten czas muszę wykorzystać najlepiej jak potrafię, bo żurawie przebywają na stawach maksymalnie do 8.30, więc siłą rzeczy 1,5 godziny na zdjęcia to nie tak znowu wiele, a już jest dobrze po godz. 8. One nadal się przekomarzają, ten skubnie tego, tamten przegoni innego. Młody żuraw próbuje swych sił ze szczeżują [10], i tak czas leci.

Wspaniała symbioza. Widok jelenia pośród ptaków nie jest czymś niezwykłym. Ptaki nie obawiają się nawet większej ilości dużych ssaków. Czekając na ujęcie bądźmy przygotowani na wszelkie niespodzianki. Canon EOS-1D MIII + Canon 500 mm f/4 USM IS L. Par. eksp.: 1/400 s; ISO 800; f/4; f=500 mm; fot. Dariusz Ogłoza