Ksiądz Jerzy Popiełuszko po wieczornej mszy św. w Warszawie, niedziela 29 lipca 1984 r. Popiełuszko zginął 19 października 1984 r. z rąk grupy funkcjonariuszy tajnej policji komunistycznej, którzy go porwali, związali, zakneblowani i wyrzucili do rzeki. Główny sprawca, Grzegorz Piotrowski, został zwolniony z więzienia po odbyciu 15 lat kary, skróconej z 25 lat przez komunistyczne amnestie. (fot. AP Photo / Czarek Sokołowski)

F.K.: Skąd wiesz kiedy, gdzie i co masz fotografować? Czy to jest Twoja inicjatywa, czy też decyduje o tym AP?
Cz. S.: Zaczynałem współpracę z AP w wieku 23 lat. Agencja wiedziała co robi. Nie chciała mieć kogoś kto fotografował zbyt dużo gdzie indziej i ma nawyki fotograficzne inne niż w AP. Oni potrzebowali kogoś młodego, otwartego na ich sugestie i odważnego na tyle, żeby chciał nieco zaryzykować zdobywając odpowiednie kadry. Więc na początku działałem głównie na podstawie ich wytycznych. W tamtych czasach przypisany byłem ze strony AP do Lecha Wałęsy (do dziś mu towarzyszę z aparatem w ręku) i moim głównym zadaniem było podążanie z aparatem za nim i zdawanie relacji z tego co się z nim dzieje. Dziś po prawie 40-tu latach pracy dla AP nikt mi nic nie sugeruje. Wiem co mam fotografować, gdzie mam być, co się najważniejszego dzieje w Polsce i w naszym regionie i tam jadę, a następnie jak najszybciej dostarczam materiał do redakcji, bez względu na to czy fotografuję zamieszki, zawody sportowe, czy też krajobrazy - fotografowane przeze mnie sporadycznie dla już nie istniejącego działu turystycznego AP. Oczywiście całe to fotograficzne zamieszanie jest tylko pozornie beztroskie. Całość działań związanych z selekcją i przekazaniem materiałów do Agencji jest ściśle skoordynowana z biurem AP w Warszawie i z centralą w Londynie czy wtedy jeszcze we Frankfurcie nad Menem, ale tak jak już mówiłem mam ten komfort, że wiele z propozycji tematycznych wychodzi ode mnie jak, np. relacjonowanie protestów, zawodów sportowych czy ciekawostki kulturalne w formie przebitek czy tak zwanych zdjęć do tekstu w formie ilustracyjnej.

Zdjęcie z pliku z 1983 roku przedstawia Lecha Wałęsę, byłego przywódcę polskiej Solidarności podczas konferencji prasowej w Gdańsku, po tym, jak komitet Nobla ogłosił, że ma otrzymać pokojową Nagrodę Nobla. (fot. AP Photo / Czarek Sokołowski)

F.K.: Jesteś naocznym świadkiem większości najważniejszych wydarzeń w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej od 1981 roku. Na zdjęciach przedstawiałeś kształtowanie się ustroju w Polsce, rozpad ZSRR, rodzącą się wolność byłych republik radzieckich, wojnę w Jugosławii i obalenie dyktatury Ceausescu w Rumunii oraz wszystkie wizyty Jana Pawła II w Polsce, które z tych wydarzeń wywarło na Ciebie największe wrażenie i dlaczego?
Cz. S.: Być może Cię zaskocze, ale naważniejsze dla mnie były wszystkie wizyty Jana Pawła II w Polsce. Miały one zawsze swoją rangę i swoją atmosferę. Tego nie da się opisać. Dlatego do Polski zjeżdżało mnóstwo fotoreporterów, dziennikarzy w tym oczywiście wielu z AP z całego świata. Jednym z moich zadań w tamtych czasach było ogarnięcie logistyczne takiej wizyty dla AP pod kątem fotograficzno-dziennikarskim. Zawsze wizyta papieża w Polsce była wielkim wydarzeniem dla mnie, a moja fascynacja jego osobą była dla mnie niesamowita. Jan Paweł II jednał sobą wielu ludzi i było to dla mnie zawsze nie tylko wielkie przeżycie fotograficzne, ale i emocjonalne.

Oddziały polskiej milicji (ZOMO) zostały przeniesione w okolice Placu Zamkowego w Warszawie 3 maja 1982 r., Gdy tysiące protestujących zwolenników Solidarności wyszły na ulice. Uważa się, że tego dnia niepokoje w stolicy były największe od czasu wprowadzenia stanu wojennego. (fot. AP Photo / Czarek Sokołowski)

F.K.: Kojarzony jesteś z fotografowaniem polityków i osób zaangażowanych w politykę i tego co się dzieje na ulicach miasta, ale kilka razy minęliśmy się na imprezach sportowych tej rangi co Puchar Świata w Zakopanem. Czy łatwiej jest Ci fotografować sport czy też życie polityczne? Czy też nie ma to dla Ciebie żadnego znaczenia?
Cz. S.: Zawsze chciałem fotografować sport, gdyż jest on moją wielką pasją. Oczywiście miałem wiele okazji, żeby to robić, ale niestety za bardzo angażuje się w to emocjonalnie co dzieje się na boisku, arenie sportowej i dlatego nie mogę powiedzieć, że jestem wybitny pod tym względem. Nad czym niestety boleję. Ale kilka razy udało mi się zrobić to jedyne wymarzone zdjęcie sportowe np. Taki Inoue podczas wyścigów Formuły 1 w 1995 roku lub też w 2009 na mistrzostwach Świata w Kolarstwie Torowym w Pruszkowie. Dlatego też dużo lepiej wychodzą mi zdjęcia polityków i wydarzeń politycznych, do których nauczyłem się zachowywać bezpieczny dystans.

Warszawa, Polska, 23.10.2020. (AP Photo/Czarek Sokołowski)

Warszawa, Polska, 7.01.2018. (AP Photo/Czarek Sokołowski)

Warszawa, Polska, 25.10.2018. (AP Photo/Czarek Sokołowski)

Warszawa, Polska, 9.12.2017. (AP Photo/Czarek Sokołowski)

Warszawa, Polska, 28.08.2020. (AP Photo/Czarek Sokołowski)

Częstochowa, polska, 13.04.2013. (AP Photo/Czarek Sokołowski)

Łódź, Polska, 22.05.2019.  (AP Photo/Czarek Sokołowski)