Tomek Michniewicz

Dziennikarz, backpacker, fotograf, radiowiec i aktywista. Autor dwóch bestsellerowych reportaży książkowych: „Samsara. Na drogach, których nie ma” oraz „Gorączka. W świecie poszukiwaczy skarbów”, redaktor naczelny serwisu podróżniczego KoniecŚwiata.net. Laureat czterech statuetek na festiwalu cywilizacji i sztuki mediów, odkrywców i podróżników Mediatravel, nominowany do nagrody National Geographic „Traveler”. www.tomekmichniewicz.pl

Taman Negara, jeden z najbardziej dostępnych lasów deszczowych na świecie. Gigantyczna, stara dżungla, ale – co rzadkie - „przyjazna” fotografom (trekkerom również). Dobre miejsce na pierwszy kontakt z tego typu środowiskiem. Koniecznie: jasny obiektyw i wodoszczelny worek; Nikon F80 + Nikkor 28–80 mm f/3,5–5,6.

Po pierwsze, tanio
Ceny – niższe niż w Polsce, choć nie aż tak niskie jak w sąsiedniej Tajlandii czy Kambodży. Jednak nadal – portfel przetrwa bez większego uszczerbku. Dolecieć do Malezji można na kilka sposobów, ale najtaniej będzie upolować dobrą promocję do Singapuru (bo to tuż za płotem, wystarczy przejechać most) lub Bangkoku (i wtedy wystarczy krótki lot lokalnymi liniami AirAsia na wyspę Penang). W obu przypadkach nie potrzeba żadnych wiz, a całość operacji można zamknąć spokojnie w 2200 zł. W nagrodę dostajemy dodatkowo jedno miasto gratis.
Sama Malezja jest raczej bogatym krajem. Akcesoria do aparatu czy karty dowolnego typu można kupić bez trudu w każdym mieście. Nie brakuje nigdy prądu, nie trzeba więc zabierać dodatkowych akumulatorów z obawy przed brakiem zasilania.

W tropikach węże można znaleźć wszędzie, również w miastach. Nie ma jednego sposobu na odróżnienie, czy dany okaz jest jadowity, czy nie. Złota zasada: zawsze zakładaj, że jest śmiertelnie niebezpieczny. Nikon D80 + Nikkor 50 mm f/1,4; par. eksp.: 1/400 s; ISO 1250; f/1,4; f=50 mm.

Największym problemem dla sprzętu jest natomiast wilgotność powietrza, sięgająca często 100%, oraz regularne jak w zegarku deszcze monsunowe, które w pół minuty przemoczą wszystko do suchej nitki. Przez cały czas trzeba mieć przy sobie pokrowce na plecak czy torbę, poncho, pod które można się schować razem ze sprzętem, przyda się też drybag (wodoszczelny worek). Ja dodatkowo w tropiki zabieram plastikowy pojemnik żywieniowy, w którym przetrzymuję drobną elektronikę i zapasowe karty. Wieczorem warto rozłożyć cały sprzęt i wysuszyć przez noc, najlepiej w klimatyzowanym pomieszczeniu. Wilgotność w tropikach naprawdę zabija aparaty, więc warto temu problemowi poświęcić trochę czasu i uwagi.

Najpopularniejsze azjatyckie małpy, makaki – jedno z największych zagrożeń dla fotografa. Nieuważnym (i podchodzącym zbyt blisko) wyrywają sprzęt i zrzucają go ze skał lub palmy. Tylko teleobiektywem. Nikon D80 + Nikkor 16–85 mm f/3,5–5,6; par. eksp.: 1/80 s; ISO 800; f/5,6; f=85 mm.

Cameron Highlands, plantacje herbaty w górach - sześć godzin jazdy po serpentynach. W pełnym słońcu liście mienią się jak diamenty i powstają piękne kadry, ale dobrą pogodę w tym miejscu ciężko trafić. Częściej będzie właśnie taka zamglona szarówka bez wyrazu. Nikon D700 + Nikkor 24–70 mm f/2,8; par. eksp.: 1/3000 s; ISO 1000; f/6,7; f=24 mm.